«Άνγκελα, πάρε τα αρ@@#&! μας» - Το ντοκιμαντέρ του Paul Mason #ThisIsACoup

Πρεμιέρα στο διαδίκτυο για το πρώτο από τα τέσσερα ντοκιμαντέρ του δημοσιογράφου Πολ Μέισον για την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Και ο τίτλος είναι «Angela, suck our balls» («Άνγκελα, πάρε τα αρ@@#&! μας»).

Πρόκειται ουσιαστικά για μια σειρά ντοκιμαντέρ με γενικό τίτλο#ThisIsACoup(εμπνευσμένο από το hashtag που έγινε δεύτερο παγκοσμίως το βράδυ της 12ης Ιουλίου) που ξεκινούν χρονικά πριν από την ανάληψη της εξουσίας από το ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα στις 25 Ιανουαρίου 2014. Στο επίκεντρο φυσικά η σκληρή διαπραγμάτευση στις Βρυξέλλες, η δραματική συνεδρίαση της 12ης Ιουλίου και όλα όσα ακολούθησαν. Θα προβληθούν αυτή την εβδομάδα ελεύθερα στο διαδίκτυο μέσω της πλατφόρμας Field of Vision

                 Το πρώτο επεισόδιο με τίτλο: «Angela, suck our balls»

Το δεύτερο επεισόδιο 

 

Το  τρίτο επεισόδιο 

 \

                                                                 
                                                                           

πηγη:http://tvxs.gr/news/ellada/angkela-glypse-ta-ar-mas-ntokimanter-toy-paul-mason

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ 5 ΦΟΙΤΗΤΩΝ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ

       



                           

Η ιστορία, όσο πιο απλά γίνεται…

Πραγματικά περιστατικά και φρονηματικές προσαγωγές

Οι 5 έλληνες εκζητούμενοι φοιτητές, την πρωτομαγιά του 2015 βρίσκονταν στην Ιταλία. Στο πλαίσιο των εργατικών συγκεντρώσεων, συμμετείχαν στην πρωτομαγιάτικη διαδήλωση στο Μιλάνο. Την επόμενη μέρα προσήχθησαν από την ιταλική αστυνομία με κριτήριο ότι βγήκαν από ένα κατειλημμένο κοινωνικό χώρο, που λειτουργούσε ως κέντρο ενημέρωσης. Οδηγήθηκαν στο αστυνομικό μέγαρο και κρατήθηκαν επί ώρες, χωρίς την παρουσία δικηγόρου ή διερμηνέα.  Κατόπιν  αφέθηκαν  και επέστρεψαν  στην Ελλάδα χωρίς να τους έχει απαγγελθεί καμία απολύτως κατηγορία. Νομίζουμε ότι αυτό είναι το σημείο όπου αρχίζει να εξυφαίνεται η πολιτική σκευωρία.

Διακρατική διεκπεραίωση

6 μήνες μετά, την ημέρα της πανεργατικής απεργίας Πέμπτη 12/11,όχι και πάρα πολύ μακριά από τις επερχόμενες δημαρχιακές εκλογές στο Μιλάνο, γίνονται ταυτόχρονες συλλήψεις σε Μιλάνο και Aγία Παρασκευή. Στη γειτονιά μας, εγχώριες πλέον  αστυνομικές δυνάμεις εισβάλλουν νωρίς το πρωί και ταυτόχρονα σε όλα τα σπίτια μας, συλλαμβάνουν τα παιδιά μας, (για την ακρίβεια ο ένας δεν βρισκόταν εκείνη την ώρα στο σπίτι και παρουσιάστηκε το απόγευμα αυτοβούλως) και κάνουν έρευνα στο χώρο μας έχοντας ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, γιατί «θεάθηκαν να συμμετέχουν σε επεισόδια» στη διαδήλωση της no expo Τα παιδιά μας κρατήθηκαν  24 ώρες στη γαδα και κινδύνεψαν να προφυλακιστούν, έτσι, χαλαρά και αβασάνιστα αφού το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης ορίζει ότι οι Ελληνικές -εν προκειμένω- δικαστικές αρχές δεν μπαίνουν στην ουσία της υπόθεσης, αρκεί ότι οι κατηγορούμενοι διώκονται από την Ιταλία.

Ρωγμή

Η εισαγγελέας εφετών ωστόσο αποφάσισε τη μη προφυλάκιση των 5 φοιτητών, μια απόφαση που ανταποκρίνεται στο κοινό περί δικαίου αίσθημα για τα εγχώρια δεδομένα και θεωρούμε ότι συνιστά μια πρώτη ρωγμή στην ευρωπαϊκό «όραμα» για διεύρυνση της καταστολής με διακρατικές συνεργασίες

Μετάφραση των συνεπειών σε πρακτικό επίπεδο

Τώρα βρισκόμαστε εν αναμονή του Συμβουλίου Εφετών που θ’ αποφασίσει αν θα εκδοθούν στην Ιταλία. Αν θα μείνουν δηλαδή προφυλακισμένοι κανένα δωδεκάμηνο (και επιπλέον) σε μια ξένη χώρα, μακριά από τους δικούς τους, μακριά από τις σπουδές τους, με βίαιη ανατροπή των σχεδίων για το μέλλον τους, επειδή συμμετείχαν σε μια πολιτικότατη διαμαρτυρία. Και να δικαστούν κάποτε χωρίς πρόσβαση σε μέσα υπεράσπισης, πρώτον λόγω των περιορισμών που θέτει η ξένη γλώσσα (όσο καλή και να είναι η διερμηνεία) και δεύτερον λόγω του απαγορευτικού κόστους για διορισμό δικηγόρων ή πραγματογνωμόνων στο εξωτερικό. Αναφερόμαστε σε πραγματογνώμονες (ή άλλους ειδικούς και αρμοδίους) γιατί, αφού δεν υπάρχει αυτό που λέμε «αυτόφωρο», (υπενθυμίζουμε ότι προσήχθησαν την επόμενη μέρα και όχι στην περιοχή που είχε λάβει χώρα η διαδήλωση της no expo), προφανώς «τα στοιχεία» που επικαλούνται οι ιταλικές αρχές (και που μπορεί να είνα ανύπαρκτα) θα είναι κάτι που εύκολα θα μπορούσε να ελεγχθεί, να αμφισβητηθεί και να καταρριφθεί αν έδινε κάποιος αυτό τον αγώνα στη χώρα που ζει, έχοντας πρόσβαση στα προβλεπόμενα από το δίκαιο και αν διέθετε τα οικονομικά προς τούτο μέσα. Ας διευκρινίσουμε εδώ ότι οι κατηγορίες που αποδίδονται στους 5, στο ελληνικό δίκαιο είναι πλημμεληματικού χαρακτήρα, σύμφωνα όμως με τους ιταλικούς νόμους είναι κακουργήματα και επισύρουν ποινή έως 15 χρόνια.

Η δική μας ερμηνεία

Στην ουσία πρόκειται για μια στημένη σκευωρία: δικαζόμενοι στην ιταλία απλά εξοντώνονται, διότι: είτε θα καταδικαστούν σε βαρύτατες ποινές γιατί δεν θα μπορέσουν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, είτε, ακόμη κι αν με κάποιον τρόπο αποδειχθεί το έωλο των κατηγοριών, οι ίδιοι θα έχουν καταρρεύσει μόνοι, δίχως συμμάχους από την μακρόχρονη προφυλάκιση και την όλη δικαστική περιπέτεια στο εξωτερικό. Και πάνω στη δική τους εξόντωση –και φυσικά και των οικογενειών τους- θα εξαχθεί η υπεραξία του πολιτικού προσωπικού της γειτονικής χώρας, που θα εμφανιστεί ως ο διασφαλιστής της ευταξίας και ο διαχειριστής ενός ψευδούς φόβου- φόβου που ο ίδιος έχει σκηνοθετήσει. Δεν είναι τυχαίο ότι ενώ τα εγχώρια μέσα τηρούν σιγή κατά το δυνατόν (οι περισσότερες αναφορές έγιναν μετά τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις του αλληλέγγυου κινήματος), αντίθετα τα ιταλικά  έχουν επιδοθεί σ’ ένα οχετό λάσπης έχοντας ήδη δικάσει και καταδικάσει τα παιδιά μας. (Θα είναι περιττό ίσως να πούμε ότι καταγγέλλουμε την παραβίαση των προσωπικών δεδομένων με τις φωτογραφίες και τα ονόματα στα μανταλάκια των εφημερίδων ή να υπενθυμίσουμε το ξεχασμένο τεκμήριο της αθωότητας.)

Έχουν ήδη κατασκευάσει έναν «εσωτερικό εχθρό», επεκτείνοντας τα  «εσώτερα όρια» και προετοιμάζοντας το σκηνικό που θα παρουσιάσει την υπόθεση σαν μέγιστη επιτυχία των ιταλικών διωκτικών αρχών και συνακόλουθα της κυβέρνησης, που περνάει τα μέτρα λιτότητας στη γειτονική χώρα εν μέσω της κρίσης της.

 Είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για πολιτικές διώξεις και για την ποινικοποίηση της συμμετοχής σε διαδηλώσεις σε διεθνές επίπεδο. Είναι ξεκάθαρο επίσης ότι η ευθύνη  βαραίνει την ελληνική κυβέρνηση. Η Ελλάδα έχει απόλυτο  δικαίωμα να δικάσει τους πολίτες της στη χώρα τους. Έχει δικαίωμα από τον ποινικό κώδικα να δικάσει τους  εκζητούμενους σε ελληνικό έδαφος, από ελληνικά δικαστήρια, σύμφωνα με τους ελληνικούς νόμους και τις ελληνικές δικονομικές εγγυήσεις. Απαιτείται χρόνος 10 λεπτών και η πολιτική βούληση για να γίνει αυτό. Αντ’ αυτού διαβάζουμε σε ιταλικά μεσα (CorriereDella Sera, Omnimilano) ότι ήδη επιχειρούνται συμφωνίες σε επίπεδο Υπουργείων Δικαιοσύνης Ελλάδας και Ιταλίας, να εκδοθούν οι 5 εκζητούμενοι, να δικαστούν στην Ιταλία αλλά να εκτιθεί η ποινή τους στην Ελλάδα. Αν αυτό αληθεύει, τότε μιλάμε για την αντίληψη του δοσιλογισμού που διαπερνάει το ελληνικό κράτος, χαρακτηρίζοντας διαχρονικά τις κυβερνήσεις του. Και θα είναι η σημερινή κυβέρνηση τελικά που θα αποφασίσει αν θα υποκλιθεί  στη δικονομική θωράκιση του ευρωπαϊκού εφιάλτη: αν  θα ενεργοποιήσει ένα υπερεργαλείο καταστολής, που από τη μια περιστέλλει τις αρμοδιότητες των εθνικών δικαστηρίων, αφού δεν δίνει τη δυνατότητα στον εγχώριο δικαστή να εξετάσει τη βασιμότητα της υπόθεσης, ακόμα κι αν φαίνεται ότι πρόκειται για σκευωρία. Και από την άλλη θα χρησιμοποιηθεί για πρώτη φορά  εναντίον εκείνων που επιλέγουν να είναι πολιτικά υποκείμενα, γιατί τι άλλο μπορεί να είναι μια συγκέντρωση ή μια πορεία, παρά μια κατ’ εξοχήν πολιτική μορφή δράσης; Θα είναι υπεύθυνη για την αναβίωση της παλιάς, γνωστής φράσης «σε τυλίγουν σε μια κόλλα χαρτί»… Και αυτή τη φορά δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι την εκβιάζουν οι δανειστές με την περίφημη διακοπή της ρευστότητας.

Εμείς, σαν γονείς και συγγενείς εκζητούμενων φοιτητών είμαστε περήφανοι για τα παιδιά μας , για τις φιλικές και συντροφικές τους σχέσεις , για τους αγώνες τους και τις αξίες τους και είμαστε δίπλα τους συμπράττοντας αλληλέγγυα με όλες τις δυνάμεις μας. Πρόκειται για πολιτικοποιημένα και κοινωνικά ευαισθητοποιημένα άτομα, με συμμετοχή και στο φοιτητικό κίνημα και στις συνελεύσεις της γειτονιάς τους και σε  κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες και σε εργατικές διεκδικήσεις και στους τοπικούς αγώνες, συναγωνιστές με τους κατοίκους της γειτονιάς, διεκδικώντας την αξιοπρέπεια στη ζωή της πόλης.

Αλληλεγγύη

Θέλουμε να στείλουμε μια γερή και ζεστή αγκαλιά στις αλληλέγγυες και τους αλληλέγγυους στην Ελλάδα και το εξωτερικό που αποδεικνύουν για μια ακόμα φορά τη δύναμη της αλληλεγγύης  Η αλληλεγγύη ενδυναμώνει και στηρίζει στα πόδια του εκείνον και εκείνη που τη δέχεται, όταν τη χρειάζεται. Και το λέμε αυτό μετά λόγου γνώσεως.

                                 

  

πηγη:γονείς και συγγενείς εκζητούμενων από τις ιταλικές αρχές ελλήνων φοιτητών

Παρουσίαση Παιδικού Παραμυθιού Cafe Ασμάρι (Παναγία - Απείρανθος)

Τι προβλήματα μπορεί να σου προκαλέσει ένα σπάνιο χάρισμα, όπως το να βγάζεις φωτιές από το στόμα;

Πώς αισθάνεσαι όταν νομίζεις ότι έχεις γίνει ρεζίλι στους καλύτερούς σου φίλους αναγκάζοντάς τους… να φάνε κάρβουνο αντί για τούρτα;

Πόσο σημαντική είναι η δύναμη της φιλίας ακόμα και ανάμεσα σε έναν δράκο, μια φώκια, έναν βάτραχο και μία αλεπού;

Πώς η αγάπη μπορεί να σε βοηθήσει να βρεις λύσεις στα προβλήματά σου ακόμα κι αν πιστεύεις ότι είναι άλυτα;

Το Σάββατο 5 Δεκεμβρίου στις 6 το απόγευμα σας περιμένουμε στο Cafe Ασμάρι (Παναγία - Απείρανθος) μικρούς και μεγάλους για να γιορτάσουμε τα γενέθλια του δράκου στην παρουσίαση του βιβλίου "Τα γενέθλια του δράκου Κυριάκου" της Λένας Βλασταρά (Lena Vlastara) (εικονογράφηση: Λήδα Βαρβαρούση) που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις CaptainBook.gr


Σας περιμένουμε σε ένα παιδικό πάρτι όπου θα αφηγηθούμε την ιστορία του δράκου Κυριάκου με μπαλόνια, τούρτες, γλυκά και εκπλήξεις πολλές!

η Λένα

Η Λένα Βλασταρά γεννήθηκε στην Αθήνα και από τότε ψάχνει να βρει τρόπους να φύγει από αυτή την πόλη. Ένας από αυτούς είναι τα διηγήματα και τα παραμύθια. Ο πρώτος της φίλος ήταν ένα
βιβλίο. Είχε μάλιστα και ονοματεπώνυμο: Όλιβερ Τουίστ. Από τότε έκανε κι άλλους πολλούς φίλους-βιβλία µε αποτέλεσμα σήμερα να ζει και να εργάζεται ανάμεσά τους. Δεν ξέρει πώς ακριβώς ξεκίνησε να γράφει ιστορίες. Ίσως επειδή της είναι πολύ πιο εύκολο από το να μιλάει.

Από το 2001 αρθρογραφεί σε έντυπα και διαδικτυακά μέσα. Το 2009 πήρε το Α΄
Βραβείο Διηγήματος στον Β΄ Πανελλήνιο Διαγωνισμό Διηγήματος του
diavasame.gr και το διήγημά της «Τα εισιτήρια» δημοσιεύτηκε στη συλλογή
διηγημάτων «19 νέα βήματα».
«Τα γενέθλια του δράκου Κυριάκου» είναι το πρώτο της εικονογραφημένο παραμύθι.



η Λήδα
Η Λήδα Βαρβαρούση µε πολλή χαρά βοήθησε τον δράκο Κυριάκο να σβήσει τα κεράκια του και εκείνος
την κέρασε τούρτα!
Η Λήδα γεννήθηκε στην Αθήνα και από τότε που θυμάται τον εαυτό της ζωγραφίζει και γράφει. Τα
τελευταία χρόνια ζωγραφίζει μανιωδώς παραμύθια και ήρωες. Έτσι βρέθηκε να έχει
εικονογραφήσει 200 “ολόκληρα” παιδικά βιβλία και να έχει γράψει 15 από αυτά!
Μετά της άρεσε να ζωγραφίζει ιστορίες πάνω σε μεγάλα χαρτιά και τον τελευταίο καιρό
τις ζωγραφίζει και στους τοίχους!

Το 2006 πήρε το A΄Διεθνές Βραβείο Εικονογράφησης από το South East Europe Children Literature Center - Sofia Bulgaria, για το βιβλίο της «Ένα σκουλήκι ...µε φτερά!», επίσης εικονογράφησε το αναγνωστικό της Α΄ δημοτικού «Η γλώσσα µου» και το σχολικό λεξικό της Α΄, Β΄ και Γ΄ δημοτικού. Με την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ελλάδα έχει κάνει 2 βιβλία. Πολλές γνωστές παιδικές σειρές και λογοτεχνικοί ήρωές της κυκλοφορούν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Είναι υποψήφια εικονογράφος για το Βραβείο Andersen IBBY 2016.
 
ΠΗΓΗ:www.lidavarvarousi.com

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ & ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΥΡΟΥ-ΤΗΝΟΥ-ΜΥΚΟΝΟΥ : Καταγγελία για το όργιο τρομοκρατίας και συλλήψεων απεργών – εργατών και συνδικαλιστών

To Δ.Σ. του συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σύρου-Τήνου καταγγέλλει την εργοδοσία της επιχείρησης «Ζούρα» και την κυβέρνησή ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που τη στηρίζει, για το όργιο τρομοκρατίας και συλλήψεων απεργών - εργατών και συνδικαλιστών που πραγματοποιήθηκε χθες τα ξημερώματα στο εργοστάσιο Χάρμα, στη Θεσσαλονίκη.

Με οργανωμένη και μαζική επέμβαση μονάδων καταστολής, παρουσία Πταισματοδίκη, προσήγαγαν 28 απεργούς που περιφρουρούσαν την απεργία καθώς επίσης και εργαζόμενους από το εργοστάσιο της Χαλκίδας, που βρέθηκαν στο εργοστάσιο για να ενημερώσουν τους συναδέλφους τους.

Οι εργαζόμενοι, που διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους, επί μήνες αντιμετωπίζονται από την κυβέρνηση ως εγκληματίες, βρίσκονται ως τώρα στη σήμανση για δακτυλικά αποτυπώματα, την ίδια στιγμή που η εργοδοσία που τους αφήνει απλήρωτους, τους τρομοκρατεί και τους απολύει, όχι μόνο κυκλοφορεί ελεύθερη και ανενόχλητη αλλά δίνει εντολές για συλλήψεις.

Αυτό είναι το σύστημα της εκμετάλλευσης που πρέπει να γκρεμίσουμε! Μισή ζωή, απληρωσιά, ανεργία, δουλειά χωρίς δικαιώματα και όταν οι εργαζόμενοι τολμήσουν να σηκώσουν κεφάλι ενάντια στην αδικία, να αντιμετωπίζουν την κρατική καταστολή και την ταξική δικαιοσύνη.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους απεργούς εργάτες των πτηνοτροφικών επιχειρήσεων συμφερόντων "Ζούρα", καταδικάζουμε τη νέα προσπάθεια εκφοβισμού και καθυπόταξης των εργαζόμενων, την κρατική καταστολή, την ένταση της εργοδοτικής τρομοκρατίας.

Καλούμε τους εργαζόμενους να οργανωθούν τώρα στα σωματεία τους. Μόνο η δική μας οργάνωση και αγώνας μπορούν να απαντήσουν στον κλιμακούμενο αυταρχισμό, στα νέα και παλιά αντεργατικά μέτρα, να γίνει πράξη το σύνθημα "χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά".

ΠΗΓΗ:http://sidonistiko.blogspot.gr/2015/11/blog-post_23.html#more

ΤΟ ΣΕΞ ΚΑΙ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΝ ΤΟ ΣΤΟΧΟ ΤΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ..

Αν δεν το έχεις πετύχει στο δρόμο, όλο και κάπου θα το έχει πάρει το μάτι σου να γίνεται viral στα social media. «Το σεξ και η απεργία θέλουν διάρκεια» είναι ένα από τα πιο γνωστά συνθήματα που γράφτηκαν σε τοίχους τα τελευταία χρόνια και που μαζί με το «Όχι άλλο σώσιμο» έχουν περάσει στην ιστορία σαν τα πιο χιουμοριστικά και συγχρόνως βαθιά πολιτικά stencil της μνημονιακής περιόδου.

Ο Μ., που δεν θέλει να αποκαλύψει την ταυτότητά του, είναι ένας 38άρης γκραφιτάς από τον Πειραιά, απόφοιτος της Καλών Τεχνών, καθηγητής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μάλλον ο τύπος που όλοι θα θέλαμε να είχαμε στην έδρα όταν ήμασταν μαθητές, αφού ένας graffiti artist καθηγητής εικαστικών μάλλον είναι ότι πιο cool μπορεί να σου τύχει στα 13. Φιλικά προσκείμενος στον αντιεξουσιαστικό χώρο, ανήκει στη γενιά που έχει φάει αρκετό ξύλο και δακρυγόνα στις μεγάλες απεργίες και διαδηλώσεις της Αθήνας. Εκεί ήταν που εμπνεύστηκε και τα συνθήματά του και τα έγραψε στον τοίχο για πρώτη φορά.

 Πότε εμπνεύστηκες και έγραψες για πρώτη φορά πως «Το σεξ και η απεργία θέλουν διάρκεια»;

Μ.: Βάφτηκε πριν περίπου 4 χρόνια, στις πρώτες διαδηλώσεις ενάντια στα μνημόνια και στα μέτρα λιτότητας. Ήταν το δεύτερο γκράφιτι που έκανα για το θέμα των μνημονίων. Το πρώτο ήταν το «Όχι άλλο σώσιμο». Το σκεπτικό ήταν ακριβώς αυτό που λέει το ίδιο το στένσιλ. Ότι και το σεξ και η απεργία θα πρέπει να έχουν διάρκεια, για να έχουν ουσία. Στην Ελλάδα λειτουργούμε σαν "πυροτεχνήματα" στο θέμα των απεργιών και των διεκδικήσεων. Μόνο μεγάλης διάρκειας διεκδικήσεις, διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες θα μπορούσαν να έχουν κάποιο αποτέλεσμα.

Γιατί δηλαδή πιστεύεις ότι το σεξ και η απεργία θέλουν διάρκεια; Η απεργία μου είπες. Το σεξ;

Βασικά, είναι ένα πολιτικό σχόλιο αυτό που έκανα. Όσον αφορά στην πολιτική κατάσταση και όσον αφορά στα εγχειρήματα και στις διεκδικήσεις που δεν έχουν διάρκεια. Οι διεκδικήσεις μας κρατάνε μία μέρα. Δηλαδή, τα μεγάλα συνδικάτα προκηρύσσουν μονοήμερες και στην καλύτερη διήμερες απεργίες, κάτι το οποίο δεν πρόκειται ποτέ να φέρει καμία αλλαγή. Ό,τι αλλαγή είναι να γίνει θα γίνει με το να είναι πολλές μέρες ο κόσμος στον δρόμο, να επιμένει, να είναι έτοιμος να θυσιάσει πράγματα και να φτάνει τις προσπάθειές του μέχρι το τέλος. Το ίδιο συμβαίνει, περίπου και στο σεξ. Αν δεν έχει διάρκεια, δεν υπάρχει απόλαυση κι απ' τις δύο μεριές. Οπότε καλό θα ήταν ο καθένας να στοχεύει ώστε οι προσπάθειές του να έχουν διάρκεια και αποτέλεσμα και στα δύο «φλέγοντα» ζητήματα.

Πιστεύεις ότι χάνει το πολιτικό του νόημα το να συνδέσεις την απεργία με το σεξ; Ή κάνει πιο προσιτό το πολιτικό μήνυμα σε περισσότερους ανθρώπους, επειδή π.χ. το σεξ το κάνουν περισσότεροι άνθρωποι απ' ό, τι την απεργία;

Ναι. Ίσως με έναν τρόπο να εξανθρωπίζει το αίτημα για μεγαλύτερης διάρκειας απεργίες, ας πούμε. Το «σωματικοποιεί» -στο πλαίσιο της ιδέας του κοινωνικού σώματος- εμπεριέχοντας έντονα το στοιχείο του χιούμορ. Οπότε, με έναν τρόπο οι περισσότεροι μπορούν να το καταλάβουν και να το οικειοποιηθούν με έναν τρόπο παιχνιδιάρικο περισσότερο, παρά σεξιστικό.

Το έχεις πετύχει κάπου και να μην το έχεις κάνει εσύ;

Το είδα μέσα από τα social media. Είδα μια φωτογραφία μέσα από τα social media που κάποιος είχε ξαναφτιάξει τη μήτρα, όχι ακριβώς με την ίδια γραμματοσειρά και τον ίδιο τρόπο, αλλά την είχε ξαναγράψει και την είχε ξαναπατήσει. Είναι κάτι το οποίο όχι μόνο δεν με δυσαρεστεί, με χαροποιεί κιόλας. Γιατί, το μήνυμα πάει να πει ότι ταξιδεύει. Ταξιδεύει ακόμα και πιθανόν, θα ταξιδεύει για καιρό. Κι αυτό είναι κάτι που με χαροποιεί. Κάποια στιγμή πήρε το μάτι μου μία ιστοσελίδα στο fb με αυτόν τίτλο, αλλά δεν την είχα στήσει εγώ.

Το «Όχι άλλο σώσιμο» πώς το σκέφτηκες; Τι είχε γίνει τότε;

Ήταν ακριβώς το μότο της κυβέρνησης που μίλαγε για διάσωση. Η κυβέρνηση του Παπανδρέου το 2010. Το βασικό τους επιχείρημα ήταν ότι θα σώσουν τη χώρα. Δεν έσωζαν τη χώρα, έσωζαν τις τράπεζες. Ήταν μια χιουμοριστική προσέγγιση αλλά και λίγο μια προσπάθεια απελπισίας ότι «Εντάξει παιδιά. Δε θέλουμε άλλο σώσιμο. Δηλαδή έλεος. Όχι άλλο σώσιμο. Μη μας σώζετε άλλο».

Πόσο καιρό έχεις να τα γράψεις

Αρκετό.

Γιατί;

Αυτήν την στιγμή που μιλάμε γράφω κάποια καινούρια.

Τελευταία τι έγραψες;

Τα τελευταία ήταν "τώρα ή beaute" , "ελευθερία ή photoshop", σχόλιο για τους ληστές στο Βελβεντό και τις άθλιες φωτογραφικές παρεμβάσεις photoshop στα κακοποιημένα πρόσωπά τους από την αστυνομία και το «Πολλοί οι τραγικοί, μικρή η Επίδαυρος». Το τελευταίο το «έκλεψα» από έναν πολύ αγαπητό μαθητή μου.

Τι προσπαθείς να περάσεις στον κόσμο μέσα από αυτά που γράφεις;

Πέρα από το πολιτικό στίγμα και κλίμα που πρωτίστως με ενδιαφέρει να αναδείξω, το κάνω γιατί πρώτον είναι ένας τρόπος να σπάω πλάκα, γιατί χωρίς χιούμορ δεν πας πουθενά (έχω μαύρη ζώνη στο χιούμορ) και δεύτερον για να αμβλύνω ένα βαθύ αίσθημα μοναξιάς που με κατατρέχει συχνά. Αυτό το δεύτερο με ωθεί στο να στοχεύω στο κέντρο της καρδιάς του παρατηρητή. Έμμεσα και ανώνυμα λοιπόν, μοιράζομαι αυτό το συναίσθημα μαζί του και ξεχνιέμαι. Θέλω να πάρει το μήνυμα σπίτι του, να τον κινήσει εσωτερικά, να το θυμάται στα δύσκολα, όπως συνέβη και με εμένα όταν πρωτοείδα το «η δράση αντικαθιστά τα δάκρυα», πριν πολλά χρόνια στα Εξάρχεια.

πηγη:http://www.trolleei.gr/index.php/diafora/761-vrikame-ton-typo-pou-egrapse-protos-pos-to-seks-kai-i-apergia-theloun-diarkeia

Πώς η "διαγραφή" του χρέους προετοιμάζει το 4ο μνημόνιο

             

Τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου στο Αιγάλεω, η κ. Κωνσταντοπούλου με τον κ. Βατικιώτη μίλησαν σε εκδήλωση για το χρέος. Τίποτε μεμπτό ως εδώ. Το περίεργο είναι άλλο. Δεν ειπώθηκε κουβέντα για την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ. Έκλειναν απλά όλοι τους τη "διαγραφή" του χρέους σε όλες τις πτώσεις και αριθμούς. Ως εκεί έφτασαν.

Κανείς τους δεν ξεκαθάρισε το αυτονόητο: αν είναι δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο μέσα στο ευρώ και υπό καθεστώς ΕΕ. Η κ. Κωνσταντοπούλου δίπλα στη "διαγραφή" έκλεινε επίσης σ' όλες τις πτώσεις και τη λέξη "δημοκρατία". Χωρίς να κάνει τον κόπο να διευκρινίσει πώς η δημοκρατία θα εξασφαλίσει δουλειές, μεροκάματα και συντάξεις στον κόσμο, αλλά και αν είναι δυνατόν να υπάρξει δημοκρατία, ακόμη και τυπική κοινοβουλευτικού τύπου, υπό καθεστώς ευρώ και ΕΕ. Ο κ. Βατικιώτης προφανώς κράτησε προσυμφωνημένες ισορροπίες.

Η χαμένη τιμή και αξιοπρέπεια

Στο ακροατήριο ήταν και η κ. Ραχήλ Μακρή, η οποία με αληθινά ιερή αγανάκτηση εναντίον προφανώς όλων αυτών των ανίδεων που υποστηρίζουν την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, έλεγε σε κάποιους...
δημοσιογράφους ότι "δεν υπάρχει κανένας οικονομολόγος που να υποστηρίζει το εθνικό νόμισμα." Δεν πρόκειται να υποδείξουμε εμείς στην κ. Μακρή πόσοι και ποιοί οικονομολόγοι υποστηρίζουν το εθνικό νόμισμα. Το γνωρίζει το πανελλήνιο. Είναι καθαρά θέμα προσωπικής επιλογής ευθύνης, εντιμότητας και αξιοπρέπειας.

Άλλωστε, όποιος νομίζει ότι μπορεί να ξεπερνά με ύφος μπλαζέ, ή εκατό μπουργκράφων την πρόταση για εθνικό νόμισμα, τότε ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα! Πάμε να αναμετρηθούμε δημόσια και θα δούμε πόσα απίδια χωρά ο σάκος. Όσο όλοι εσείς οι πατρίκιοι και ευώνυμοι του "αντιμνημονιακού" αγώνα κάνετε γαργάρα την ανοιχτή, δημόσια αντιπαράθεση, ώστε να χλευάζετε εκ του ασφαλούς μια πρόταση με την οποία αδυνατείτε να αντιπαρατεθείτε, τότε κάτι πολύ σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας!

Αυτό που φοβάμαι -και μακάρι να πέφτω έξω- είναι ότι το σύνθημα της "διαγραφής" του χρέους, έτσι ξεκομμένο από τους θεμελιώδεις όρους και προϋποθέσεις του με πρώτη και κυριότερη την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, το καλλιεργούν ορισμένοι "ήρωες" του αντιμνημονιακού αγώνα ως προβιά που θα βοηθήσει να έρθει το 4ο μνημόνιο. Ποιο δηλαδή; Το γνωστό του Σόιμπλε για σκληρή απάνθρωπη λιτότητα υπό καθεστώς δοτού, διπλού, ή παράλληλου νομίσματος για την Ελλάδα εντός ΕΕ. Με την υπόσχεση της μερικής διαγραφής του χρέους.

Η εναλλακτική Σόιμπλε

Ο ίδιος ο Σόιμπλε δεν χάνει την ευκαιρία να δηλώνει ότι το 3ο μνημόνιο, που υπέγραψε η πολιτική συμμορία Τσίπρα-Καμμένου, δεν πρόκειται να φέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα. Κι επομένως διατηρεί στο τραπέζι σαν εναλλακτική τη δική του πρόταση. Η ουσία της πρότασής του είναι ο συνδυασμός της εσωτερικής υποτίμησης που ακολουθεί ήδη η χώρα με την εξωτερική υποτίμηση δια της εισαγωγής ενός ξεφτιλισμένου νομίσματος, που μπορούν να ονομάσουν έως και "δραχμή", υπό τον έλεγχο των δανειστών. Αντάλλαγμα; Το σβήσιμο μέρους του χρέους. Πάντα υπό καθεστώς ΕΕ, ώστε να μην μπορεί η Ελλάδα να επικαλεστεί το διεθνές δίκαιο, την εθνική της κυριαρχία και να απαλλαγεί από την αποικιακή κηδεμονία.

Η πρόταση Σόιμπλε είναι απλή. Να τι λέει επί της ουσίας: Αν μου δώσετε τη δυνατότητα να ξεφτιλίσω τα περιουσιακά στοιχεία (κινητά, ακίνητα και εργασία) της χώρας σας σε χρόνο dt με ένα αδίστακτο σύστημα διπλής υποτίμησης (εσωτερικής και εξωτερικής), τότε εγώ θα σας χαρίσω μέρος του χρέους. Να, δείτε, θα σας βγάλω κι από την ευρωζώνη για να μην έχετε επίσημα μνημόνια, ή έτσι θα φανεί στους πιο αφελείς και θα σας κρατήσω υπό ειδικό "προσωρινό" καθεστώς, ώστε να μην ισχύουν οι κανόνες, τα προβλεπόμενα και το πρωτογενές δίκαιο της Ένωσης. Αρκεί βέβαια όλα αυτά να γίνουν εντός ΕΕ, ώστε να μην μπορεί να με κατηγορήσει κανείς για άσκηση ανοιχτής αποικιοκρατίας και να μην μπορεί να λάβει η χώρα σας μέτρα εναντίον μου.

Κακά λοιπόν τα ψέματα. Όποιος σήμερα δηλώνει "αντιμνημονιακός" και δεν ξεκαθαρίζει τη θέση του σχετικά με το νόμισμα, ουσιαστικά βάζει πλάτη στο σχέδιο Σόιμπλε. Δηλαδή στρώνει το έδαφος για το 4ο μνημόνιο. Το θέλει, δεν το θέλει. Συνειδητά ή όχι.

Λαγός ο Βαρουφάκης & Σία

Λαγός του Σόιμπλε έχει γίνει ο κ. Βαρουφάκης. Έχει λυσσάξει κυριολεκτικά να "εκδημοκρατίσει" την ΕΕ με την εισαγωγή διπλών, παράλληλων και ηλεκτρονικών νομισμάτων, στην υπηρεσία των πιο αδίστακτων κερδοσκόπων νομίσματος. Ο κ. Βαρουφάκης χρηματοδοτείται αδρά για να κυκλοφορεί σ' ολόκληρη την Ευρώπη και να πλασάρει ως "αντιμνημονιακή" πρόταση, αυτό που επιχείρησε να κάνει στην Ελλάδα. Να εισάγει, δηλαδή, ένα παράλληλο σύστημα πληρωμών για να επιβληθεί κάποια μορφή διπλού, ή παράλληλου νομίσματος.

Κανονικά, αν είχαμε ευνομούμενη πολιτεία, ο κ. Βαρουφάκης θα ήταν τώρα αυτεπάγγελτα στην φυλακή γιατί έχει ομολογήσει την προσπάθειά του ως υπουργός οικονομικών να κιβδηλοποιήσει το νόμισμα που χρησιμοποιεί η χώρα. Και διπλό, ή παράλληλο νόμισμα σημαίνει αυτό ακριβώς: εισαγωγή κίβδηλου παράλληλου συστήματος πληρωμών σε βάρος των ασθενέστερων στρωμάτων του πληθυσμού και της οικονομίας της χώρας. Γι' αυτό και απαγορεύεται ρητά σε κάθε πολιτισμένη χώρα του κόσμου.

Μάλιστα, σε συνέντευξη του στο Russia Today (2 Νοεμβρίου) ο πιο στενός σύμβουλος του Σόιμπλε, Χανς Βέρνερ Ζιν, ο οποίος φέρεται να είναι ο συντάκτης της εναλλακτικής που κατέθεσε ο υπουργός οικονομικών της Γερμανίας, "έδωσε" στεγνά τον Βαρουφάκη λέγοντας: "Ο Γιάννης Βαρουφάκης, ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας, είχε προετοιμαστεί για μια τέτοια έξοδο [τύπου Σόιμπλε], οπότε δεν είναι μια παράλογη ιδέα - στην πραγματικότητα, είναι η υποτίμηση που έχει κατά το παρελθόν διασώσει τις οικονομίες που έχασαν την ανταγωνιστικότητά τους."

Το μόνο που δεν είπε είναι ότι ο Βαρουφάκης εκτελούσε εντολές του υπουργείου οικονομικών της Γερμανίας. Κι αυτή είναι η αλήθεια. Το γιατί τελικά αναβλήθηκε το σχέδιο Σόιμπλε, μάλλον έχει να κάνει με το απρόσμενο μαζικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού στις 5 Ιουλίου. Αν ήταν διαφορετικά, τώρα όλοι μας θα βλέπαμε τα ραδίκια ανάποδα υπό καθεστώς διπλής υποτίμησης, εσωτερικής και εξωτερικής. Όπως ακριβώς προετοίμαζε ο Βαρουφάκης.

Όμως το ΟΧΙ εξανάγκασε τους αποικιοκράτες να επιβάλλουν ένα ακόμη μνημόνιο εξουθένωσης και διάλυσης, προκειμένου να κάμψουν παντελώς τις όποιες πιθανές αντιστάσεις του ελληνικού λαού. Έτσι μας ήρθε το 3ο μνημόνιο. Σαν προοίμιο του 4ου και ολοκληρωτικού. Της τελικής λύσης Σόιμπλε.

Ο παλιάτσος του Σόιμπλε

Βέβαια, κατά τον ύψιστο αυτοκρατορικό σύμβουλο Χανς Βέρνερ Ζιν, το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας προέκυψε γιατί η Ελλάδα δανειζόταν για να αυξάνει τους μισθούς! Έτσι, ως αντίλαλος του Σόιμπλε, προτείνει την "προσωρινή" έξοδο της Ελλάδας για να υποτιμηθεί ταχύτερα σαν οικονομία με ένα ξεφτιλισμένο νόμισμα, έως ότου οικοδομηθεί η ευρωζώνη ως "κοινό κράτος" σαν τις ΗΠΑ ή την Ελβετία. Δηλαδή με ισχυρή απολυταρχική κεντρική εξουσία που να υπαγορεύει στις χώρες μέλη την πολιτική που πρέπει να ακολουθήσουν.

Αυτά ακριβώς υποστηρίζει κι ο κ. Βαρουφάκης, εμφανίζοντας ως "εκδημοκρατισμό" της ευρωζώνης την μετεξέλιξή της σε ενιαίο κράτος με ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του μεσαιωνικής έμπνευσης αυτοκρατορικού παρλιαμέντου, που κατ' ευφημισμόν ονομάζεται ευρωκοινοβούλιο. Ας θυμηθούμε ότι η κ. Κωνσταντοπούλου έχει συνυπογράψει αυτή την επιχείρηση Βαρουφάκη. Και για να εξαπατηθεί ακόμη μια φορά ο αφελής και εξαπατημένος Έλληνας, δημιουργήθηκε η "αντιμνημονιακή" μιντιακή κίνηση 1.101 με βασική αποστολή να εμφανίσει το διπλό, ή παράλληλο νόμισμα, αλλά και την εκπορευόμενη εκ Σόιμπλε Βαρουφακιάδα, ως "αντιμνημονιακή" εναλλακτική.

Όμως, η υπόγεια διαπλοκή δεν περιορίζεται μόνο στην "ευρωπαϊκή αριστερά" του Βαρουφάκη. Τι εννοούσε άραγε ίσως ο πιο διαπλεκόμενος με τους τραπεζίτες αξιωματούχος της σημερινής κυβέρνησης, κ. Δραγασάκης, όταν μίλησε το περασμένο Σάββατο στη Βουλή για "παράλληλο τραπεζικό σύστημα"; Που υφίσταται τέτοιο "παράλληλο σύστημα"; Μόνο υπό συνθήκες διπλού ή παράλληλου νομίσματος. Μόνο υπό συνθήκες επίσημης κατοχής και αποικίας. Πουθενά αλλού.

Απ' ότι φαίνεται η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, με την υποστήριξη όλων των άλλων της Βουλής, έχει σαν βασική αποστολή όχι μόνο να διαλύσει τη χώρα και να εξουθενώσει τον Έλληνα ώστε να μην μπορεί να αντιδράσει, αλλά και να προετοιμάσει το έδαφος για την "τελική λύση", την Endlösung, γερμανιστί για την Ελλάδα και τον λαό της. Δηλαδή τη λύση Σόιμπλε. Και φυσικά μια τέτοια λύση δεν μπορεί να επιβληθεί χωρίς το αντιμνημόνιο και την αριστερά. Την αριστερά φυσικά του Βαρουφάκη και των ομογάλακτων του.

                                

                                        Δημήτρης Καζάκης

πηγη: http://www.epamhellas.gr/2015/11/06/%CF%80%CF%8E%CF%82-%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%87%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B5%CF%84%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CE%AC%CE%B6/

Ανοιχτή επιστολή τραπεζοϋπαλλήλων στην κοινωνία:Οι τράπεζες έχουν χρεοκοπήσει! Δεν χρωστάει κανένας!

Δεν χρωστάει κανένας, δεν θα πληρώσει κανένας! –

Η Τράπεζα, όταν σου έδινε τα δάνεια, δεν τα έδινε από την καλή της πρόθεση, ή επειδή της περίσσευαν…. Τα έδινε επειδή θα έβγαζε κέρδος και ήλπιζε στους καλούς οικονομικά καιρούς: ήξερε ότι είσαι Δημόσιος Υπάλληλος με έναν μισθό και τη δουλειά σου, ήξερε ότι δουλεύεις στο εργοστάσιο 10 χρόνια και ο μισθός σoυ θα είναι σχετικά σταθερός, υπολόγιζε στο μισθό σου, στη δουλειά σου. Και ας χρώσταγες κι αλλού, εις γνώση της σε δανειοδοτούσε…  Γιατί είχε βάλει τη ζωή και την περιουσία σου στο μάτι… Σου τα έδινε επειδή έτσι έβγαζε υπερκέρδη τόσα χρόνια…

Ανοιχτή επιστολή τραπεζοϋπαλλήλων στην κοινωνία

Είμαστε εργαζόμενοι στην Τράπεζα. Προσφέρουμε τον χρόνο μας προς εκμετάλλευση δουλεύοντας για λογαριασμό κάποιου άλλου. Ανήκουμε στην εργατική τάξη. Ανήκουμε δηλαδή στην τάξη αυτή που πλήττεται περισσότερο τα τελευταία 5 χρόνια τουλάχιστον… Μια πληττόμενη, υπερχρεωμένη εργατική τάξη, που ο καπιταλισμός και όλες οι τελευταίες κυβερνήσεις, φρόντισαν να «αλυσοδέσουν» με χρέη και ενοχές… Όχι μόνο εμάς, αλλά και τα παιδιά των παιδιών μας. Yποθήκευσαν όχι μόνο τα σπίτια, όχι μόνο τον μόχθο μας, όχι μόνο τον πλούτο που η δική μας εργατική τάξη παράγει, αλλά και το παρόν και το μέλλον όλων μας …

Κι επειδή θέλουμε να είμαστε εντάξει με την τάξη στην οποία ανήκουμε, την τάξη την εργατική  (από την οποία πολλοί συνάδελφοι φρόντισαν να θέσουν εαυτούς εκτός, επειδή φορούσαν κοστούμι και γραβάτα, και περιέφεραν εαυτούς ως στελεχάρες, τώρα τι στελεχάρες με 1000- 1500 ευρώ μισθό , μην το ψάχνετε, και πολλοί απ’ αυτούς έγιναν και μεγαλοσυνδικαλιστές με το αζημίωτο), έχουμε χρέος να σου πούμε την αλήθεια.

Η αλήθεια λοιπόν, είναι η εξής μία: η Τράπεζα (στην πραγματικότητα όλο το τραπεζικό σύστημα) έχει χρεοκοπήσει στην ουσία από τις απαρχές της «κρίσης», οι κυβερνήσεις προσπάθησαν να σώσουν τον ασθενή με παυσίπονες ενέσεις, με δάνεια δηλαδή, που αντί να λύνουν το πρόβλημα, το έκαναν όλο και μεγαλύτερο. Τα δάνεια αυτά όμως, τα δανείστηκαν αυτοί και τα χρωστάμε εμείς οι εργάτες. Σκέψου λίγο: τα δανείστηκε το κράτος, για να τα δώσει στην Τράπεζα που φαλίρισε, και τα πληρώνουμε όλοι εμείς διπλά και τρίδιπλα με κάθε λογής χαράτσια, εισφορές αλληλεγγύης, φόρους στο πετρέλαιο, ΦΠΑ, μειώσεις συντάξεων, ληστρικές επιθέσεις στα ασφαλιστικά ταμεία και…. Τελειωμό δεν έχει η λίστα!

Και φυσικά, έχει φροντίσει η Τράπεζα να σου υπενθυμίσει με κάθε λογής εκβιασμό ότι της χρωστάς κάτι «δανειάκια». Και απειλεί να σου πάρει το σπίτι, απειλεί να σε διασύρει στα δικαστήρια, απειλεί να σε εξευτελίσει ως άνθρωπο γενικότερα… Και αν δεν είναι αυτό το απόλυτο θέατρο παραλόγου , τότε τι είναι;

Κάπου εδώ λοιπόν, θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε τα πράματα… Έχουμε χρέος να το κάνουμε ως τραπεζοϋπάλληλοι.. Η Τράπεζα, όταν σου έδινε τα δάνεια, δεν τα έδινε από την καλή της πρόθεση, ή επειδή της περίσσευαν…. Τα έδινε επειδή θα έβγαζε κέρδος και ήλπιζε στους καλούς οικονομικά καιρούς: ήξερε ότι είσαι Δημόσιος Υπάλληλος με έναν μισθό και τη δουλειά σου, ήξερε ότι δουλεύεις στο εργοστάσιο 10 χρόνια και ο μισθός σoυ θα είναι σχετικά σταθερός, υπολόγιζε στο μισθό σου, στη δουλειά σου. Και ας χρώσταγες κι αλλού, εις γνώση της σε δανειοδοτούσε…  Γιατί είχε βάλει τη ζωή και την περιουσία σου στο μάτι… Σου τα έδινε επειδή έτσι έβγαζε υπερκέρδη τόσα χρόνια…

Και τώρα δεν έχεις δουλειά, παίρνεις τα μισά λεφτά (αν τα παίρνεις) , πληρώνεις τις απαιτήσεις των κυβερνήσεων (οι οποίες θυμίζουμε, είναι για να σώσουν πάλι την Τράπεζα), και φυσικά ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ! Και το κυριότερο, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ!!!

Τώρα λοιπόν που οι πλειστηριασμοί βρίσκονται προ των πυλών, που θέλουν να πάρουν τον μόχθο σου, το σπίτι σου… ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΡΩΣΤΑΣ! Και αυτό είναι που πρέπει να το διεκδικήσουμε, να το απαιτήσουμε! Γιατί η ανεργία έχει σπάσει κάθε ρεκόρ, τα είδη πρώτης ανάγκης όλο και ακριβαίνουν, ο μισθός κατάντησε επίδομα, πληρώνεις κάθε λογής παράλογο φόρο, δεν έχεις Παιδεία, Υγεία, δεν έχεις ούτε ψωμί, σου κόβουν το ρεύμα, τη θέρμανση, θα σου πάρουν και το νερό. Για τον αέρα που αναπνέεις, κρατούμε μια επιφύλαξη…

Απέναντι στην αδιαλλαξία κυβέρνησης, τρόϊκας, τραπεζών, μόνο ο αδιάλλακτος αγώνας ο δικός σου και όλης της εργατικής τάξης, όλου του λαού, μπορεί να τους υποχρεώσει να υποχωρήσουν. Με απεργιακό αγώνα διαρκείας, με τον έλεγχο του αγώνα στα χέρια μας για να μην μας ξεπουλάνε σε κάθε ευκαιρία συνδικαλιστές- τύπου ΓΣΕΕ, μπορούμε να τους ανατρέψουμε. Να σώσουμε τα σπίτια μας, το μέλλον μας. Με την οργάνωση του κόσμου σε κάθε γειτονιά.

Ήδη, έχουν βγάλει και ακονίζουν τα μαχαίρια τους οι Τραπεζίτες. Οι απαιτήσεις της Τρόικας είναι απόλυτα σαφείς. Δε θέλουν μόνο το σπίτι σου, θέλουν και το χωράφι σου, το μαντρί σου, ό, τι έχεις και δεν έχεις… Τους έδωσες το υστέρημά σου, το μισθό σου, τη δουλειά σου, ζητάνε και την αξιοπρέπειά σου. Για να γίνεις εσύ φτωχότερος, και η Τράπεζα και ο κάθε μεγαλοεφοπλιστής μέτοχός της, να γίνεται πλουσιότερος!!

Είναι ανάγκη πια, να γίνει λαϊκή απαίτηση τώρα η διαγραφή χρεών για τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τους χαμηλόμισθους. Να καταργηθούν άμεσα οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας. Να διαγράψει μονομερώς η χώρα το εξωτερικό χρέος. Να αποδεσμευτούμε από το νόμισμα του Eυρώ που μας αλυσόδεσε με χρέη. Να φύγουμε από το κοινό «σπίτι» που λέγεται ΕΕ, όπου μας υποχρεώνουν να ζούμε. Τα χρέη να τα πληρώσουν εκείνοι που πλούτισαν μέσα στην κρίση, οι τραπεζίτες και εφοπλιστές. Να μην πάει κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη (ή σε κάποιο ξένο fund, που θα έχουν καλέσει να κάνει τη «βρώμικη» δουλειά για ευνόητους λόγους).  Κι εμείς θα σταθούμε δίπλα σου, ώστε όλοι μαζί να διεκδικήσουμε τη ζωή μας και όσα μας ανήκουν!

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ;

Είμαστε εργαζόμενοι στις τράπεζες. Είμαστε αυτοί που  με απειλές παραμένουμε στο Κατάστημα και «καιγόμαστε» κάθε μέρα ζωντανοί. Είμαστε αυτοί, που δουλεύουμε απλήρωτες υπερωρίες και πολλές φορές και Σάββατοκύριακα. Είμαστε αυτοί που τρέμουμε πως κάθε μέρα απεργίας , μας φέρνει πιο κοντά στην πόρτα της εξόδου. Σε κάποιους από μας πήραν με το «έτσι θέλω» την απλήρωτη άδεια μας και τη μετέτρεψαν σε μετοχές. Παρόλα αυτά, εδώ και τόσα χρόνια εμείς δε μασάγαμε τα λόγια μας, καταγγείλαμε τους τραπεζίτες που κέρδιζαν δισεκατομμύρια, ζητούσαμε χαμηλότερα επιτόκια και άτοκα στεγαστικά δάνεια για χαμηλόμισθους και συνταξιούχους.

Δεν είμαστε μεγαλοστελέχη, δεν παίρνουμε παχυλές αμοιβές, δεν ταυτιζόμαστε μαζί τους. Δεν είμαστε συνδικαλιστές που ξεπουλάνε απεργίες, που λένε ότι δεν έχουμε τη δύναμη να νικήσουμε, που ξαφνικά δήθεν ανακάλυψαν την Αμερική. Μακριά από μας ο “συνάδελφός ” Παναγόπουλος, Πρόεδρος της ΓΣΕΕ, που συνομιλάει με τους τραπεζίτες και τους βιομήχανους και παίρνει μισθό μεγαλοδιευθυντή..  Είμαστε εργαζόμενοι σε συνθήκες γαλέρας όπως εσύ… Και μας έχεις στο πλευρό σου… Ας οργανωθούμε ενάντιά τους!

ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ

Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση Εργαζομένων Εθνικής Τράπεζας

Ο Σύρος γλύπτης Νιζάρ Αλί Μπαντέρ δίνει στις άψυχες πέτρες νόημα αποτυπώνοντας ιστορίες προσφύγων..

Ο Σύρος γλύπτης Νιζάρ Αλί Μπαντέρ ζει σε μία γειτονιά της Λαττάκειας και δίνει στις άψυχες πέτρες και τα βότσαλα, φωνή, κίνηση, περιεχόμενο. Στα πέντε χρόνια του εμφυλίου, δημιούργησε περισσότερα από 10.000 έργα, τα οποία «είναι η κραυγή απέναντι στην αδικία, την καταπίεση, τον θάνατο, την προσφυγιά».

Αφηγείται, μέσα από έργα του, τη ζωή στην πατρίδα του, το δράμα της Συρίας, τον πόλεμο, τη θλίψη, τον θάνατο και την προσφυγιά, ενώ παράλληλα στέλνει μηνύματα ανθρωπισμού και ελπίδας.

«Στην αρχή του πολέμου άρχισα να ανακαλύπτω περισσότερο τον εαυτό μου» λέει  και εξηγεί πώς ξεκίνησε τις νέες δημιουργίες του, στις οποίες αποτυπώνει μοναδικές ιστορίες από την καθημερινότητα στον τόπο του.

«Με συγκινούν τα παιδιά, οι άστεγοι, οι φτωχοί, οι καταπιεσμένοι, οι πεινασμένοι, όλοι εκείνοι που ουρλιάζουν από τον πόνο» λέει, προσθέτοντας πως δημιουργεί με πάθος, ειλικρίνεια και πίστη πάνω στις πέτρες, «που φωνάζουν δυνατά και απαιτούν να σταματήσει η γενοκτονία, που κραυγάζουν, ζητώντας το δικαίωμα της εκπαίδευσης για τα παιδιά της Συρίας».

«Πέντε χρόνια πόλεμος στην πατρίδα μου, κατέστρεψε ανθρώπους και πέτρες. Ζούμε περιμένοντας τον θάνατο», λέει για τον πόλεμο.

Ο καλλιτέχνης μαζεύει τα βότσαλα και τις πέτρες, από τις ακτές της Συρίας. Μάλιστα επέλεξε να τους δώσει ως χαρακτηρισμό, το αραβικό όνομα «safoun» από τα φυσικά τους χρώματα. Όπως εξηγεί, οι πέτρες έχουν χρώματα, όπως το χρυσοκόκκινο και αν τις παρατηρήσεις έχουν μορφή.

Τις μάζεψε κατά τη διάρκεια των πέντε χρόνων του πολέμου και δημιουργεί με πάθος. Ο Νιζάρ μιλάει με πληγωμένη περηφάνια για την πατρίδα του τη Συρία, που υπάρχει, όπως λέει, από το λυκόφως της ιστορίας, ως ένας φάρος πολιτισμού. Ο ίδιος, δηλώνει πως θα συνεχίσει, μέσα από τα έργα του, να στέλνει στον κόσμο μηνύματα ανθρωπισμού για να αλλάξει η ανθρωπότητα παλμό, ενώ παράλληλα θέλει να αποδείξει πως η επιμονή και η αποφασιστικότητα των Σύρων είναι μεγάλη. Μάλιστα, επισημαίνει πως δεν τον ενδιαφέρει να πλουτίσει ή να αποκτήσει φήμη, γιατί «έζησε φτωχός και θα πεθάνει φτωχός».

ΠΗΓΗ:https://xeimwniatikhliakada.wordpress.com/2015/10/11/%CE%BF-%CF%83%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%BB%CF%8D%CF%80%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BD%CE%B9%CE%B6%CE%AC%CF%81-%CE%B1%CE%BB%CE%AF-%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AD%CF%81-%CE%B4%CE%AF%CE%BD%CE%B5/files-php/#main