Καταληψίες της γης ενάντια στην κυριαρχία του καπιταλισμού

Περισσότεροι από 15.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν πριν λίγες ημέρες στην Puebla de la Sierra  στην Μαδρίτη, για να προωθήσουν την δημιουργία ενός δικτύου ομάδων καταληψιών της γης. Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της Puebla de la Sierra για τέσσερις ημέρες έγινε ένας χώρος δημιουργικής συνάντησης για την ανταλλαγή εμπειριών, και τον προβληματισμό σχετικά με τους περιορισμούς, τα κίνητρα και τους στόχους του κινήματος κατάληψης χωριών και αγροτικών κοινοτήτων, που λειτουργούν με πλήρη αυτονομία, συνδέοντας τη ζωή στη φύση με την αξιοποίηση των φυσικών πόρων. Η ομάδα που φιλοξένησε την συνάντηση ήταν ο συνεταιρισμός «Los Apisquillos de la Puebla» από την Μαδρίτη, που για δύο χρόνια εργάζεται για τη δημιουργία ενός δικτύου σε όλη την Ισπανία, που θα χρησιμεύει για την προώθηση της αμοιβαίας υποστήριξης, τη διάδοση εμπειριών και την ενίσχυση νέων μοντέλων ζωής ενάντια στην κυριαρχία του καπιταλισμού, τον καταναλωτισμό και τον ατομικισμό. Στις 14 θεματικές που αναπτύχθηκαν, συζητήθηκαν θέματα όπως ο αγροτικός τομέας την εποχή της κρίσης, ο αντικαπιταλισμός και η αντιπατριαρχική κοινωνία, οι μη αυταρχικές μορφές εκτροφής, η επισιτιστική κυριαρχία, η ενεργειακή ανεξαρτησία, κλπ. και αναζητήθηκαν τρόποι λειτουργίας (οριζόντια συγκέντρωση, αυτοδιαχείριση, κλπ) των διαφόρων εγχειρημάτων, όπως των καταλήψεων γης «Sieso de Jaca» (Ουέσκα), «Arizkuren» (Ναβάρα), Hontanillas (Γκουανταλαχάρα), των αγροτικών κοινοτήτων «Los Apisquillos»  (Μαδρίτη), «Manzanares» (Σορία), «La Artesa de Villasur» (Μπούργκος), «BAH!» (Βαγιαδολίδ), των καταλήψεων χώρων «Casa Calabaza» (Γρανάδα), «Can Masdeu», «Can Pascual», «Kan Mussol» και «Can Piella» (Βαρκελώνη) κλπ, που προτιμούν να βρίσκονται έξω από τις πόλεις για να παρεμβαίνουν και να οικοδομούν γέφυρες μεταξύ αστικών και γεωργικών περιοχών. Οι συμμετέχοντες υπερασπίστηκαν την επανοικειοποίηση της γης και τη νομιμότητα των καταλήψεων ενάντια στην κερδοσκοπία της αγοράς ακινήτων και του τουρισμού, καθώς και τη συμμετοχή στους ποικιλόμορφους κοινωνικούς αγώνες που αναπτύσσονται σε τοπικό και εθνικό επίπεδο. Όπως ειπώθηκε, σήμερα στην Ισπανία υπάρχουν περισσότερα από 9.000 έρημα χωριά, ενώ τονίστηκε ότι θα πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ «ακατοίκητου» και «εγκαταλελειμμένου» προκειμένου να αναζητηθούν νέοι τρόποι κοινής χρήσης της γης. Οι ομιλητές ανέφεραν ότι μέσα από τις καταλήψεις της γης και τις νέες αγροτικές κοινότητες πρέπει να ξεκινήσει η ριζική σύγκρουση με το σημερινό μοντέλο της κοινωνικοποίησης των χωριών που χρησιμοποιούνται ως ψυχαγωγία για τους ανθρώπους της πόλης, καθώς και με την η Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ, ενώ στάθηκαν στην ανάγκη να γίνεται καθημερινή πράξη το σύνθημα «Δρω τοπικά, σκέφτομαι παγκόσμια».

Επίσης, στάθηκαν στην αναγκαιότητα συντονισμού μεταξύ των παλιών εγχειρημάτων που ξεκίνησαν την δεκαετία του ’70 (κατάληψη «Matallana» Γκουανταλαχάρα, «Bergua» (Ουέσκα), «Matavenero» (Λεόν) με τις καινούριες αγροτικές κολλεκτίβες που αναπτύσσονται ως παρακαταθήκη του κινήματος 15 Μ, καθώς και του εμπλουτισμού και της ανταλλαγής των μεταξύ τους εμπειριών. Τέλος, αναζητήθηκαν τρόποι χρηματοδότησης των διαφόρων συλλογικών προσπαθειών, οι οποίοι όπως τονίστηκε πρέπει να συνδέονται με την ιδέα της κοινωνικής οικονομίας καθώς και με τις κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις που αναπτύσσονται σε κάθε κοινότητα, και να αφήνουν έξω τους κλασικούς θεσμικούς φορείς (κυβέρνηση, κόμματα, συνδικάτα) και τους διάφορους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς. Η επόμενη συνάντηση του δικτύου αποφασίστηκε να γίνει το χειμώνα στο αγρόκτημα «Somonte» στην Κόρδοβα, ενώ ο επόμενος στόχος είναι η δημιουργία ενός ευρύτερου δικτύου των σχετικών προσπαθειών (συνεταιριστικές πρωτοβουλίες, ομάδες εργασίας, καταλήψεις γης, παραγωγοί μικρής κλίμακας, κλπ) που αναπτύσσονται στον ευρωπαϊκό Νότο.      

                                                                                                                                                             Δημήτρης Γκιβίσης

                                                                 

πηγη:http://periferiastereas.blogspot.gr/2012/08/blog-post_16.html#more

Ο Θάνατος του παλικαριού.......

                                                       

                              Χαϊνηδες

Ήτανε χινόπωρο π' αντάμωσα ώριο παλληκάρι και το λάβωσα
σε πολέμου μπόρα και κακή μαλιά
κι είχ' η γης στρωσίδι κάμει με κορμιά
κι ήβγαιν' απ' τ' αχείλι το βερτζί μιλιά
που μου μαχαιρώνει χρόνια την καρδιά

Θε μου σαν ποθάνω κάμε με δεντρό
και παρέκει βρύση με κρυγιό νερό
νά 'ρχουνται οι έμορφες να λούζουνται
και στον ασκιανό μου να δροσίζουνται.
Να περάσει μιαν αυγή κι η αγαπώ
ξωτικό να κόψει και γλυκύ καρπό
κι ο καρπός να βγάλει όνειρου καημούς
να γεμίσει ο κόσμος αναστεναγμούς.
Και στη βρύση μαγικό νερό να βρει
του καημού να σβήσει το θαμπό κερί
να τη δω να φεύγει να μακραίνεται
δίχως αναμνήσεις να πικραίνεται

Μά 'τανε θολούρα και απόβραδο
κι ο Θεός δεν είδε στο ματόκλαδο
πού 'χε κρουσταλλιάσει ένα δάκρυ του
λύπηση γεμάτο απ' την αγάπη του
Μα τον εσυμπόνεσ' ένα νέφαλο
κόκκινο και τού 'ριξε προσκέφαλο
μια βροχή που ξέπλυνε τη λύπηση
κι έμεινε η ρίμα και η θύμηση

ΝΑΞΟΣ 22/08/2012

Το δίλλημα των νέων στην Ελλάδα: Μένω ή φέυγω;

Με το μείζον θέμα της ανεργίας και της μετανάστευσης των νέων ασχολείται το CNN...

Είναι το δίλλημα με το οποίο παλεύουν εδώ και μήνες όλο και περισσότεροι νέοι της Ελλάδας… Να μείνω να παλέψω ή να φύγω να σωθώ; Αυτή τη δύσκολη επιλογή χρησιμοποιεί για τίτλο άρθρου και το αμερικανικό δίκτυο CNN, με θέμα το αβέβαιο μέλλον της νεολαίας στην Ελλάδα. «Δίλλημα για τα ελληνικά νιάτα: Πάλεψε ή δραπέτευσε»… Το άρθρο της Irene Chapple, φιλοξενεί δηλώσεις από διάφορους νέους, που δεν ανήκουν στη γενιά της Χούντας. Γεννήθηκαν και ανατράφηκαν στη νεότερη Ελλάδα του εκσυγχρονισμού. Ωστόσο, το πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα, σημειώνει το CNN, «όσο απομακρυνόταν από την μαύρη ιστορία της δικτατορίας, εγκλωβιζόταν στο νεποτισμό και την κακοδιαχείριση». Η γενιά που τώρα «πιάστηκε» στα δίχτυα της κρίσης, βρίσκεται με την καρδιά στην Ελλάδα και το μυαλό στο εξωτερικό… Ωστόσο, δεν είναι πάντοτε σαφές ποιο ζωτικό όργανο υπερισχύει… Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή ενός ζευγαριού, του 25χρονου Αριστοτέλη Σκαλίζου και της 34χρονης Μαρίας Παπαναγιωτάκη. Ο πρώτος θέλει να μείνει και να παλέψει, όπως λέει, γιατί «απλώς αγαπάει τη χώρα του». Η δεύτερη, από την άλλη, λέει ότι «πρέπει να φύγει από τη χώρα». Η διάσταση των απόψεών τους επηρεάζει τη σχέση τους, όπως η κρίση επηρέασε την καθημερινότητά τους. Και οι δύο δέχθηκαν μειώσεις στις αποδοχές τους από τον Απρίλιο του 2012, ενώ πλέον εργάζονται μόνο τέσσερις ημέρες την εβδομάδα. Μαζί συγκεντρώνουν το μήνα 1.160 ευρώ από 1.480 πριν από δύο χρόνια. Πληρώνουν ενοίκιο 300 ευρώ και σχεδόν 65 ευρώ την εβδομάδα σε τρόφιμα. Παράλληλα πληρώνουν και ό,τι έξοδα απορρέουν από την κρίση π.χ φόροι, χαράτσια κ.α. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις τελευταίες εκλογές στις 17 Ιουνίου δεν ψήφισε κανένας από τους δύο, όχι λόγω έλλειψης πολιτικής συνείδησης, αλλά λόγω του μεγάλου κόστους της μετακίνησης μέχρι τα χωριά τους… Και όλα αυτά όταν σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία για την ανεργία, στην Ελλάδα περισσότεροι από το 50% των νέων έως 26 ετών δεν έχουν δουλειά...                                             πηγη:http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=46825&category_id=86

Λουκέτο στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης από τα ΜΑΤ σε συνεργασία με τον Καμίνη

                   



                                     

Τα ΜΑΤ σε συνεργασία με τη δημοτική αστυνομία σφράγισαν τη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης.

Με εντολή του δημάρχου Αθηναίων, Γιώργου Καμίνη, η αστυνομία εισέβαλλε νωρίς το πρωί του Σαββάτου στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης, διώχνοντας τους παραγωγούς και βιοκαλλιεργητές που βρίσκονται στην Αγορά κάθε Σάββατο και βάζοντας λουκέτο στο κτίριο.

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, παρών στο σφράγισμα της Αγοράς ήταν ο αντιδήμαρχος Καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων, Ανδρέας Βαρελάς, ο οποίος είπε ότι "το κτίριο κλείνει με εντολή του Δημάρχου, Γ. Καμίνη, για να ξεκινήσουν εργασίες αποκατάστασης τη Δευτέρα".

             

Το μεσημέρι, κάποιοι από τους βιοκαλλιεργητές έστησαν το πάγκο τους έξω από το χώρο της Αγοράς, ενώ οι Κυψελιώτες, που κατέφθαναν στην περιοχή κάνοντας την καθιερωμένη σαββατιάτικη βόλτα τους στην Αγορά, αιφνιδιασμένοι έβλεπαν τα ΜΑΤ να "προστατεύουν" το σφραγισμένο κτίριο από τους βιοκαλλιεργητές και τους κατοίκους. 

                            Αφίσα των βιοκαλλιεργητών

                          

Η Δημοτική Αγορά της Κυψέλης αποτελεί έναν από τους ελάχιστους εναπομείναντες δημοσίους χώρους, που παρέμεινε κλειστός κι εγκαταλελειμμένος από το Δήμο,για περισσότερα από 7 χρόνια,με στόχο την κατεδάφιση του κτιρίου και τη δημιουργία στη θέση του ενός ακόμα parking. Χάρη στην πρωτοβουλία κατοίκων της περιοχής, το κτίριο διασώθηκε και χαρακτηρίστηκε διατηρητέο. Μέχρι σήμερα λειτουργεί ως αυτοδιαχειριζόμενος χώρος που στεγάζει κοινωνικά εγχειρήματα της περιοχής, δίκτυα αλληλεγγύης, μαθήματα Ελληνικών σε μετανάστες, λογοτεχνικές εκδηλώσεις, προβολές ταινιών, συλλογική κουζίνα, αγορά βιοκαλλιεργητών, ανοιχτό σχολείο, δανειστική βιβλιοθήκη και άλλες δραστηριότητες. 

δες το site της αγοράς :http://agorakypselis.gr/

πηγη:http://www.left.gr/article.php?id=5881

Nα σας κάνω μια πίπα, κύριε;

Προσοχή: Το κείμενο που ακολουθεί είναι αυστηρώς (επαναλαμβάνω ΑΥΣΤΗΡΩΣ) ακατάλληλο για ανηλίκους

Θεατρικό μονόπρακτο δρόμου

ΠΡΟΣΩΠΑ:  Ηλίας

                     Οδηγοί 1, 2, 3, 4, 5, 6

                     Γυναίκα

(Το φανάρι σε ένα μεγάλο αστικό δρόμο. Από κάτω του δεν περιμένει κάποιος κουτσός Πακιστανός ή Αφγανός ή Ουρουγουανός ούτε κάποιος αθίγγανος, αλλά ένας «κανονικός» άνθρωπος. Ο Ηλίας, λευκός, αρτιμελής, Έλληνας, φρεσκοξυρισμένος και με καθαρά ρούχα. Μόλις ανάβει το κόκκινο πλησιάζει το πρώτο αυτοκίνητο. Ανοίγει την πόρτα του οδηγού και σκύβει προς τον καβάλο του.)

ΗΛΙΑΣ: Να σας κάνω μια πίπα, κύριε;

ΟΔΗΓΟΣ 1: Όχι, φύγε.

(Ο Ηλίας επιμένει και προσπαθεί να του ανοίξει το φερμουάρ)

ΗΛΙΑΣ: Σας παρακαλώ, κύριε. Μια πίπα και δώστε μου ό,τι θέλετε.

ΟΔΗΓΟΣ 1: Φύγε σου είπα!

(Τον κλωτσάει για να φύγει. Κλείνει την πόρτα και κλειδώνει. Ο Ηλίας πλησιάζει το δεύτερο αυτοκίνητο. Ο οδηγός, που έχει δει τι έγινε, κλειδώνει την πόρτα. Ο Ηλίας πάει στο τρίτο και ανοίγει την πόρτα. Σκύβει στο παντελόνι του οδηγού.)

ΗΛΙΑΣ: Θέλετε μια πίπα, κύριε;

ΟΔΗΓΟΣ: Όχι, όχι, μόλις που έφυγα από το μαγαζί, δε βλέπεις;

(Ο Ηλίας κοιτάει τον καβάλο του οδηγού)

ΗΛΙΑΣ: Α, οι επαγγελματίες...

(Ο οδηγός τον σπρώχνει και κλείνει την πόρτα. Ο Ηλίας πλησιάζει το επόμενο αυτοκίνητο, ένα τζιπ μεγάλου κυβισμού και γοήτρου, και ανοίγει την πόρτα.)

ΗΛΙΑΣ: Να σας κάνω μια πίπα, κύριε.

ΟΔΗΓΟΣ 3 (που είναι γυναίκα): Τι να κάνεις;

(Ο Ηλίας την κοιτάει.)

ΗΛΙΑΣ: Ω, με συγχωρείτε... Θέλετε να σας κάνω ένα γλειφομούνι;

ΟΔΗΓΟΣ 3: Στο προηγούμενο φανάρι μου έκαναν.

ΗΛΙΑΣ: Θέλετε να σας κάνω κάτι άλλο; Να σας πιπιλήσω τα βυζιά, να σας γλείψω τις πατούσες;

ΟΔΗΓΟΣ 3: Τις πατούσες; Τι είμαι; Καμιά ανώμαλη;

ΗΛΙΑΣ: Κάτι να σας κάνω και δώστε μου ό,τι θέλετε... Θέλετε να προσποιηθώ ότι νοιάζομαι για σας;

ΟΔΗΓΟΣ 3: Αυτό το κάνει μια χαρά ο άντρας μου. Χωρίς να τον πληρώνω.

ΗΛΙΑΣ: Ω, λυπάμαι, κυρία.

ΟΔΗΓΟΣ 3: Κι εγώ... Έλα πάρε.

(Του δίνει ένα πεντάευρω.)

ΗΛΙΑΣ: Ευχαριστώ, κυρία. Ο θεός να σας έχει καλά, κι εσάς και τον άντρα σας.

ΟΔΗΓΟΣ 3: Ναι, μη χάσω το κελεπούρι.

(Κλείνει την πόρτα και ξεκινάει. Το φανάρι έχει γίνει πράσινο. Ο Ηλίας σέρνει τα πόδια του ως τη διάβαση και περιμένει. Κοιτάει τον ουρανό. Μόλις ανάβει κόκκινο πλησιάζει το πρώτο αμάξι, ένα τρακαρισμένο και βρώμικο φτηνό αυτοκίνητο δεκαετίας. Ανοίγει την πόρτα και σκύβει.)

ΗΛΙΑΣ: Να σας κάνω μια πίπα, κύριε;

ΟΔΗΓΟΣ 4 (χαρούμενα ξαφνιασμένος): Ηλία, εσύ είσαι;

(Ο Ηλίας τον κοιτάει με απορία.)

ΟΔΗΓΟΣ 4: Εγώ είμαι, ο Νίκος από τη σχολή. Πόσο καιρό έχουμε να τα πούμε;

ΗΛΙΑΣ: Πολλά χρόνια... Να σου κάνω μια πίπα;

ΟΔΗΓΟΣ 4: Άσε, ρε Ηλία, πάλι τα ίδια θα αρχίσουμε; Είμαι παντρεμένος τώρα.

ΗΛΙΑΣ: Δε θα το κάνω με αγάπη. Σκέτη ικανοποίηση, χωρίς συναίσθημα.

ΟΔΗΓΟΣ 4: Αυτό κάνω και με τη γυναίκα μου. Αλλά χωρίς ικανοποίηση.

(Γελάει. Μετά σοβαρεύει απότομα.)

ΟΔΗΓΟΣ 4: Που βρίσκεσαι τώρα; Τι κάνεις;

(Ο Ηλίας γυρίζει και κοιτάει το φαναρι. Μετά απαντάει)

ΗΛΙΑΣ: Παίρνω πίπες.

ΟΔΗΓΟΣ 4: Τι να λέει... Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή.

ΗΛΙΑΣ: Εσύ τι κάνεις; Είσαι ακόμα σε εκείνη την εταιρεία... Τι ήτανε;

ΟΔΗΓΟΣ 4: Αλουμίνια.

ΗΛΙΑΣ: Καλά;

ΟΔΗΓΟΣ 4: Τα καλύτερα στην αγορά.

ΗΛΙΑΣ: Όχι, λέω: Καλά; Πάει καλά η δουλειά;

ΟΔΗΓΟΣ 4: Τι να λέει... Μας μειώσανε το μισθό στα διακόσια ευρώ και έχω και τ’ αφεντικό να μου πρήζει τ’ αρχίδια. Αν δεν ανεβούν οι πωλήσεις θα απολυθούμε όλοι... Τι να λέει...

ΗΛΙΑΣ: Πίπες κάνεις κι εσύ δηλαδή...

ΟΔΗΓΟΣ 4: Πάνω κάτω...

(Το φανάρι γίνεται πράσινο.)

ΟΔΗΓΟΣ 4: Άντε φεύγω. Σου ‘κοψα και το μεροκάματο... (Φωνάζει από το παράθυρο): Καλές πίπες!

ΗΛΙΑΣ: Και σε σένα!

(Ο Ηλίας περιμένει με τα χέρια στις τσέπες. Κοιτάει τον ουρανό. Μόλις ανάβει κόκκινο πηγαίνει στο πρώτο αμάξι και ανοίγει την πόρτα. Στο πίσω κάθισμα δυο πιτσιρίκια που τσακώνονται και ουρλιάζουν. Ο οδηγός φαίνεται να βρίσκεται σε απόγνωση.)

ΗΛΙΑΣ: Να σας κάνω μια πίπα, κύριε;

(Μόλις τον ακούνε τα πιτσιρίκια αρχίζουν να φωνάζουν εν χορώ: ΠΙΠΑ! ΠΙΠΑ! ΠΙΠΑ!)

ΟΔΗΓΟΣ 5: Άσε με, ρε φίλε. Όλα τα ‘χα, η πίπα μου ‘λειπε.

(Τα πιτσιρίκια συνεχίζουν: ΠΙΠΑ! ΠΙΠΑ! ΠΙΠΑ!)

ΗΛΙΑΣ: Θέλετε να σας κάνω κάτι άλλο;

ΟΔΗΓΟΣ 5: Να με πυροβολήσεις μπορείς;

ΗΛΙΑΣ: Δεν έχω όπλο... Θέλετε να πάρω ένα από τα πιτσιρίκια ή και τα δύο να τα πνίξω;

(Ο οδηγός μοιάζει να το σκέφτεται για λίγο. Τα πιτσιρίκια, που αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο, το βουλώνουν.)

ΟΔΗΓΟΣ 5: Όχι, άσε... Θα θυμώσει η γυναίκα μου.

ΗΛΙΑΣ: Την κανονίζω κι αυτήν αν θέλετε.

ΟΔΗΓΟΣ5 (χαμογελώντας): Μια άλλη φορά... Έλα, πάρε. Μου έφτιαξες τη μέρα.

     (Του δίνει δύο ευρώ.)

ΗΛΙΑΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε. Βαθιά ψυχή.

(Ο Ηλίας πάει στο επόμενο αυτοκίνητο. Ο οδηγός είναι ένας γέρος.)

ΗΛΙΑΣ: Να σας κάνω μια πίπα, κύριε;

ΟΔΗΓΟΣ 6 (αφού τον κοιτάει από πάνω μέχρι κάτω): Για κάνε μου να δούμε, θα τα καταφέρεις;

(Ο Ηλίας του ανοίγει το παντελόνι και αρχίζει την πεολειχία. Ο γέρος στην αρχή φαίνεται αδιάφορος, μετά τα μάτια του φωτίζονται λιγάκι.)

ΟΔΗΓΟΣ 6: Κάτι γίνεται, για συνέχισε... Κάτι γίνεται...

(Ο Ηλίας κάνει τη δουλειά του όσο καλύτερα μπορεί. Το φανάρι γίνεται πράσινο και τα αμάξια πίσω αρχίζουν να κορνάρουν.)

ΟΔΗΓΟΣ 6: Μη σταματάς, μη σταματάς.

(Τα αμάξια όλο και κορνάρουν. Κάποιος φωνάζει από το παράθυρο του: «Τι έγινε, ρε φίλε; Πίπα σου κάνουν;» Ο γέρος διώχνει τον Ηλία και κουμπώνεται.)

ΟΔΗΓΟΣ 6: Ρε, τους καριόληδες, τι βιάζονται; (Μετά προς τον Ηλία): Έλα, πάρε, καλά τα καταφέρνεις, αλλά πρέπει να ξεκινήσω.

ΗΛΙΑΣ: Ευχαριστώ, κύριε. Εδώ θα είμαι και αύριο.

(Το αμάξι φεύγει σπινιάροντας. Όλοι οι οδηγοί που περίμεναν βρίζουν τον Ηλία καθώς περνάνε. Κάποιος φωνάζει: «Γύρνα στη χώρα σου, ρεεεε».)

ΗΛΙΑΣ (μονολογεί): Στη χώρα μου είμαι.

(Πάει στο φανάρι και βλέπει μια γυναίκα να πλησιάζει. Ο Ηλίας μετράει τα λεφτά που έχει στην τσέπη του.)

ΓΥΝΑΙΚΑ: Τι έγινε; Πως τα πήγες;

ΗΛΙΑΣ: Είκοσι πέντε ευρώ.

ΓΥΝΑΙΚΑ: Σκατά! Ούτε για τη δόση του ipad δε φτάνουνε... Άντε τράβα σπίτι να αναλάβω εγώ, γιατί αν περίμενα από εσένα προκοπή...

(Ο Ηλίας κοιτάει για λίγο τον ουρανό.)

ΓΥΝΑΙΚΑ: Τι κοιτάς; Περιμένεις να βρέξει ευρώ; Άντε, τράβα.

(Ο Ηλίας φεύγει με κατεβασμένο το κεφάλι.)

ΓΥΝΑΙΚΑ (φωνάζει): Μην ξεχάσεις να πάρεις τα παιδιά από το σχολείο. Έχω φαΐ από χθες στο ψυγείο. Και να διαβάσουν τα μαθήματα τους.

(Ο Ηλίας φεύγει. Το φανάρι γίνεται κόκκινο. Η Γυναίκα πάει και ανοίγει την πόρτα του πρώτου αυτοκινήτου.)

ΓΥΝΑΙΚΑ: Να σας κάνω μια σπέσιαλ πίπα, κύριε;

                             ΑΥΛΑΙΑ (με κορναρίσματα)

                                              

ΠΗΓΗ:http://sanejoker.blogspot.gr/2012/07/blog-post_23.html

Eduardo Galeano

                             Eduardo Galeano

‎"Σε αντίθεση με την αλληλεγγύη, η οποία είναι οριζόντια και ασκείται επί ίσοις όροις, η φιλανθρωπία ασκείται από πάνω προς τα κάτω, ταπεινώνει τον παραλήπτη και δεν έχει αλλάξει ποτέ ένα κομμάτι των σχέσεων εξουσίας."

                              

πηγη:http://vathiprasino.blogspot.gr/2012/08/eduardo-galeano.html

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ...

Οι δύο όψεις του βιασμού

               

Η σύγκριση των δύο περιστατικών, ωστόσο, μας διδάσκει πόσο “τυφλή” μπορεί να γίνει η δικαιοσύνη, ανάλογα με την περίπτωση. Όσο “αντικειμενική” και η παρουσίαση της πραγματικότητας. 

Της Όλγας Στέφου

Δύο ξεχωριστές περιπτώσεις βιασμού απασχολούν τις τελευταίες μέρες, η πρόσφατη της Πάρου κι εκείνη η "ξεχασμένη" της Αμαρύνθου. Εκ πρώτης όψεως μιλάμε για δύο ξέχωρα περιστατικά: στην Πάρο μετανάστης από το Πακιστάν βιάζει και κακοποιεί άγρια ανήλικη. Στην περίπτωση της Αμαρύνθου ανήλικοι μαθητές βιάζουν συμμαθήτριά τους. Στην πρώτη περίπτωση δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο για αυτό που λέμε "τεκμήριο της αθωότητας". Ο δράστης ομολόγησε και παροφυλακίστηκε άμεσα. Στην περίπτωση της Αμαρύνθου παρόλο που υπήρχε οπτικό υλικό, παρόλο που υπήρχε η κατάθεση του θύματος και παρόλο που περίπου 25 μαθητές υπήρξαν μάρτυρες του περιστατικού, τελικά κανένας δεν τιμωρήθηκε. Η μοναδική κοινή συνισταμένη στις δύο περιπτώσεις πέρα από το προφανές του εγκλήματος, είναι πως οι πρωταγωνιστές είναι μετανάστες και αυτή τους η "ιδιότητα" επηρέασε την υπόθεσή τους.

Το πρόβλημα της κακοποίησης στην ελληνική κοινωνία δεν ξεκίνησε “μυστηριωδώς” με το κύμα μετανάστευσης. Η σύγκριση των δύο περιστατικών, ωστόσο, μας διδάσκει πόσο “τυφλή” μπορεί να γίνει η δικαιοσύνη, ανάλογα με την περίπτωση. Όσο “αντικειμενική” και η παρουσίαση της πραγματικότητας.

Αμάρυνθος: Από θύμα θύτης

Το 2006 σε μία ήρεμη κωμόπολη της Εύβοιας καταγγέλθηκε ένα φρικτό έγκλημα από μία νεαρή μαθήτρια, μετανάστρια από τη Βουλγαρία που έμενε εκεί με τη μητέρα της. Η καταγγέλλουσα δήλωσε τον βιασμό της από τέσσερις συμμαθητές της (γόνους "καλών" οικογενειών της περιοχής), καθώς επίσης και τη συνεργία δύο συμμαθητριών της που τραβούσαν σε βίντεο την πράξη. "Με ανέβασαν στον νιπτήρα. Μου κράτησαν τα χέρια και τα πόδια και ο Κ. με βίασε μέχρι που εκσπερμάτωσε. Όλοι μαζί χοροπηδούσαν σαν νικητές." δήλωνε στην κατάθεσή της. Με τη δημοσιοποίηση της καταγγελίας αρχικά το Συμβούλιο Καθηγητών του σχολείου "μοίρασε" πενθήμερες αποβολές τόσο στο θύμα όσο και στους υπόλοιπους μαθητές. Οι μαθητές αντιδρώντας έριξαν την ευθύνη στην 15χρονη μετανάστρια λέγοντας πως "αυτή τους προκάλεσε- υπήρχε σεξουαλική επαφή αλλά συναινετική." Βέβαια αυτοί οι ισχυρισμοί κάπου χώλαιναν καθώς υπήρχε το βίντεο αλλά και επειδή το "άλλοθι" στην πορεία άρχισε να αλλάζει σε "έθιγε τον αντρισμό μας"... Στη συνέχεια τη σκυτάλη πήραν τα κανάλια. Επί μέρες ολόκληρες τα δελτία ειδήσεων και ορισμένες εφημερίδες παρουσίαζαν εμμέσως αυτό που δεν μπορούσαν να πουν ευθέως, ότι δηλαδή η νεαρή μαθήτρια έλεγε ψέματα. Η επιχειρηματολογία είχε πολλά σκέλη και ενισχύθηκε από μια πρωτοφανή συσπείρωση των μαθητών εναντίον της καταγγέλλουσας. "Αν ξαναγυρίσει στο σχολείο δε θα της μιλάει κανένας, θα την έχουμε στην απομόνωση. Θα έπρεπε να την λιντσάρουμε" δήλωναν τότε οι συμμαθήτριές της. "Και να έγινε βιασμός παιδιά είναι και θα ξεχάσουν" έλεγαν κάτοικοι. Από το επιχείρημα της προκλητικής μαθήτριας πέρασαν μοιραία στο επιχείρημα της προκλητικής μητέρας με την "άσωτη" ζωή της γυναίκας μετανάστριας. Η κοινή γνώμη είχε ήδη διαμορφωθεί. Γυναικείες οργανώσεις που πραγματοποίησαν διαμαρτυρίες στην Αμάρυνθο είδαν τα μέλη τους να ξυλοκοπούνται άγρια από κατοίκους του χωριού. Όταν ήρθε η ώρα της δίκης το κλίμα ήταν ήδη ενάντια στην 15χρονη μετανάστρια. Τέσσερα χρόνια μετά εκδικάστηκε η υπόθεση, οι συμμετέχοντες αθωώθηκαν όλοι και σαν να μην έφτανε αυτό η 19χρονη πλέον (που φυσικά ενδιάμεσα είχε μετακομίσει με την μητέρα της στην Αθήνα) παραπέμφθηκε για ψευδορκία, ψευδή καταμήνυση, παραπλάνηση σε ψευδορκία και συκοφαντική δυσφήμηση.

Πάρος: Βιαστής-μετανάστης

Σχεδόν δέκα μέρες τώρα παρακολουθούμε καρέ-καρέ μια υπόθεση βιασμού στην πραγματικότητα σχεδόν "τυπική". Το αποτρόπαιο έγκλημα με θύμα -και σε αυτήν την περίπτωση- μια 15χρονη κοπέλα είχε όλα τα χαρακτηριστικά που συναντάει κανείς σε ιατροδικαστικές εξετάσεις τέτοιων υποθέσεων: βία, κακοποίηση, ξυλοδαρμό, διείσδυση. Είναι ακριβώς η ίδια περίπτωση που έχει καταγγελθεί εκατοντάδες φορές στα χρονικά της ελληνικής δικαιοσύνης χωρίς ωστόσο να υπάρξει καταδίκη. Έχει πολλά κοινά σημεία και με την καταγγελία που έγινε στην Αμάρυνθο. Στην Πάρο το θύμα ήταν μια νεαρή Ελληνίδα και ο θύτης ένας νεαρός μετανάστης από το Πακιστάν. Αυτές τις μέρες στην πλειοψηφία τους τα ΜΜΕ "κανιβαλίζουν" με τρόπο που "κακοποιεί" ακόμα περισσότερο το θύμα. Η συνεχής αναμετάδοση του περιστατικού, η κοινοποίηση της πράξης εμπλουτισμένης με όλες τις λεπτομέρειες, προφανώς παραβιάζει βίαια όλα τα προσωπικά δεδομένα της ανήλικης. Πολύ περισσότερο, το έγκλημα της Πάρου πυροδότησε έναν κύκλο αντεκδίκησης υπό την ανοχή τμήματος του πολιτικού συστήματος. Αποτέλεσε επιχείρημα για τα πογκρόμ κατά των μεταναστών, έδωσε πάτημα στην ακροδεξιά να δηλώσει "κοντά στις ανάγκες του λαού", προκάλεσε περιστατικά αντεκδίκησης με θύματα μετανάστες (π.χ. ο άγριος βιασμός και η δολοφονία νεαρού Αφγανού στο Ναύπλιο). "Ο δράστης να τιμωρηθεί για αυτό που έκανε, να βιάσει μια ανήλικη, και όχι για αυτό που είναι, δηλαδή αλλοδαπός. Το έγκλημα της Πάρου δεν ήταν έγκλημα ενός «ξένου» ενάντια σε μια Ελληνίδα. Ήταν έγκλημα ενός άντρα εναντίον μια γυναίκας." αναφέρει χαρακτηριστικά σε ανακοίνωσή της η Νεολαία Συνασπισμού.

Σύντομα στοιχεία, αφοπλιστικά

Στο σύνολο του Δυτικού Κόσμου (όπου και η Ελλάδα) μόνο το ένα πέμπτο των περιπτώσεων βιασμού καταγγέλλονται. Η πλειοψηφία των βιασμών γίνεται ενδοοικογενειακά ή από άτομα του κοντινού περιβάλλοντος (όπως έγινε στην Αμάρυνθο). Πολύ πιο σπάνια ο βιασμός γίνεται από αγνώστους αν και συνήθως αυτός είναι που καταγγέλλεται για ευνόητους λόγους. Φέτος στην Ελλάδα έκλεισε και το Κέντρο Υποδοχής Κακοποιημένων Γυναικών λόγω έλλειψης χρημάτων. Το πρόβλημα της κακοποίησης στην ελληνική κοινωνία δεν ξεκίνησε “μυστηριωδώς” με το κύμα μετανάστευσης. Η σύγκριση των δύο περιστατικών, ωστόσο, μας διδάσκει πόσο “τυφλή” μπορεί να γίνει η δικαιοσύνη, ανάλογα με την περίπτωση. Όσο “αντικειμενική” και η παρουσίαση της πραγματικότητας.

                   

Soul Asylum - Runaway Train with lyrics

πηγη:left.gr

Δύο χρόνια φυλάκιση για «χουλιγκανισμό» στις Pussy Riot ...

Ένοχες για «χουλιγκανισμό», υποκινούμενο από θρησκευτικό μίσος, έκρινε το δικαστήριο τα τρία μέλη του ρωσικού γυναικείου πανκ συγκροτήματος Pussy Riot  επιβάλλοντάς τους δύο χρόνια φυλάκιση. Πρόκειται για μια πολύκροτη δίκη καθώς η υπόθεση προκάλεσε το ενδιαφέρον της παγκόσμιας κοινής γνώμης. Τα μέλη του  συγκροτήματος κατηγορούνται επειδή στράφηκαν κατά του Πούτιν σε τραγούδι τους, τη λεγόμενη «πανκ προσευχή» εντός καθεδρικού ναού τον περασμένο Φεβρουάριο.

Η καταδικαστική απόφαση για τις Pussy Riot προκάλεσε την αντίδραση της Διεθνούς Αμνηστίας, η οποία έκανε λόγο για «απόπειρα φίμωσης» και χαρακτήρισε την απόφαση προειδοποίηση «σε οποιονδήποτε άλλο τολμήσει να επικρίνει τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν και την κυβέρνησή του». Η Διεθνής Αμνηστία ζήτησε από την κυβέρνηση την απελευθέρωση των τριών μελών «αμέσως και χωρίς όρους». Την απόφαση επέκριναν και οι ΗΠΑ, Γαλλία και Γερμανία, με την Άνγκελα Μέρκελ να κάνει λόγο για «υπερβολική» καταδίκη, αλλά και η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάθριν Άστον.
Η δικαστής Μαρίνα Σίροβα υποστήριξε από την έδρα ότι οι ενέργειες των τριών μελών του συγκροτήματος «υπονόμευσαν βάναυσα την κοινωνική τάξη».
Το δικαστήριο έκρινε ένοχες για «χουλιγκανισμό» τα τρία μέλη του συγκροτήματος, την Ναντιέζντα Τολοκονίκοβα, 22 ετών, την Μαρία Αλεξίνα, 24 ετών, και την Γεκατερίνα Σαμούτσεβιτς, 29 ετών, και της καταδίκασε σε φυλάκιση δύο χρόνων. Το δικαστήριο αναγνώρισε την πράξη τους ως «βλασφημία και όχι πολιτική». 
Το συγκρότημα από την πλευρά του τόνισε ότι η πανκ προσευχή  εντός του καθεδρικού ναού ήταν μια πράξη διαμαρτυρίας για την υποστήριξη της ρωσικής ορθόδοξης εκκλησίας στον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.


Υπενθυμίζεται ότι η εκκλησία αντέδρασε έντοναχαρακτηρίζοντας τη διαμαρτυρία ως «βλασφημία», ωστόσο, αρκετοί Ρώσοι βλέπουν πίσω από την υπόθεση μια προσπάθεια της Ρωσικής κυβέρνησης να πατάξει τις διαφωνίες.

Η δίκη, σύμφωνα με τους συνηγόρους των γυναικών έφερε στο προσκήνιο πρακτικές «σταλινικού τύπου», όπως συχνά κατήγγειλαν και εντός της αίθουσας του δικαστηρίου.
Τα τρία μέλη του συγκροτήματος, κλεισμένα σε ένα γυάλινο κλουβί, χαμογέλασαν ειρωνικά ακούγοντας την καταδίκη τους. «Η φυλάκισή μας είναι μια καθαρή απόδειξη ότι οι ελευθερίες σε αυτή τη χώρα έχουν καταπατηθεί», είχε δηλώσει νωρίτερα η Τολοκονίκοβα, μέλος του συγκροτήματος. Σημειώνεται ότι οι Pussy Riot κρατούνται εδώ και πέντε μήνες.

Υπέρ του συγκροτήματος τάσσεται και η Διεθνής Αμνηστία που απέδωσε στην πρεσβεία της Ρωσίας στο Λονδίνο κείμενο συμπαράστασης. Την ίδια ώρα, ο Πολ Μακάρτνεϊ έστελνε στις Ρωσίδες μουσικούς μια επιστολή στην οποία τους εκφράζει την υποστήριξή του. Υπέρ των Pussy Riot είχε εκφραστεί και η Μαντόνα, προκαλώντας την οργή Ρώσων πολιτικών και άλλων παραγόντων.
Εν τω μεταξύ, έξω από το δικαστήριο πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση αλληλεγγύης με τη συμμετοχή και του ηγέτη της αντιπολίτευσης Alexei Navalny. Αρκετοί από τους συγκεντρωμένους συνελήφθησαν, πάνω από 50 σύμφωνα με το RT, μεταξύ αυτών και ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι Garry Kasparov αλλά και ο πολιτικός της αντιπολίτευσης Sergei Udaltsov.

Διαδηλώσεις αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκαν και στο Παρίσι, στο Κίεβο, στο Βελιγράδι, στο Βερολίνο, στη Σόφια, στο Λονδίνο, στο Δουβλίνο, στη Μαδρίτη, στη Βαρκελώνη κ.α. Στο Κίεβο μια ακτιβίστρια της φεμινιστικής οργάνωσης FEMEN σε ένδειξη διαμαρτυρίας έκοψε έναν σταυρό, μνημείο για τα θύματα του σταλινισμού, σε πάρκο κοντά στην πλατεία ανεξαρτησίας στο κέντρο της πόλης. 
«Με αυτή την δράση καλούμε όλες τις δυνάμεις της κοινωνίας να κόψουν τις σάπιες θρησκευτικές προκαταλήψεις, που χρησιμοποιήθηκαν μόνο ως αξίες δικτατοριών και αποτελούν τροχοπέδη για την δημοκρατία και την ελευθερία των γυναικών», αναφέρει η FEMEN. 

Φωτογραφίες από δράσεις υποστήριξης των Pussy Riot

<sup>Ρώσοι υποστηρικτές των Pussy Riot διακοσμούν αγάλματα στο μετρό της Μόσχας με τα χρώματα του συγκροτήματος

Αγάλματα σε άλλες χώρες έχουν την ίδια τύχη, ακόμη κι αυτό το σοβιετικό μνημείο στη Σόφια της Βουλγαρίας

Υποστηρικτές του συγκροτήματος στη Μαδρίτη</sup>

^{Ακτιβιστές της Διεθνούς Αμνηστίας υπέρ των Pussy Riot}

πηγη:http://tvxs.gr/news/kosmos/enoxes-gia-xoyligkanismo-oi-pussy-riot

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΣΥΡΟΥ

   

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟ ΚΑΤΩ, ΣΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

    Στις 11/08/12 το βράδυ, ο Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος δέχτηκε επίθεση.

Στο χώρο αυτό πραγματοποιούνται ανοιχτές συνελεύσεις για κοινωνικά και πολιτικά θέματα, όπως και η συνέλευση της Αντιφασιστικής Πρωτοβουλίας Σύρου που προέκυψε μέσα από τις διαδικασίες του αντιφασιστικού φεστιβάλ του Ιουνίου. Επίσης, μαθήματα στήριξης σε μαθητές/τριες, δράσεις αυτομόρφωσης, συλλογική κουζίνα, προβολές ταινιών και ντοκιμαντέρ, δράσεις συλλογικής καλλιέργειας, δράσεις υποστήριξης, για παράδειγμα συλλογή τροφίμων για τους πρόσφυγες στο Λαύριο, το Ψυχιατρείο Τρίπολης κ.ά., στη βάση της αυτοδιαχείρισης και της αλληλεγγύης.

      Και αυτή η επίθεση αποτελεί κομμάτι της φασιστικής πρακτικής που ξεσπά με βία και μίσος. Οι παρακρατικές μέθοδοι περιλαμβάνουν δολοφονικές επιθέσεις κατά μεταναστών, όπως η τελευταία στην οδό Αναξαγόρα με θύμα Ιρακινό πρόσφυγα, οργανωμένες επιθέσεις κατά καταυλισμών Ρομά, ομαδικούς ξυλοδαρμούς, εκβιασμούς και απειλές, όπως οι πρόσφατες τηλεφωνικές απειλές εναντίον εκπαιδευτικών της ΕΛΜΕ Κυκλάδων, τις επιθέσεις ενάντια σε αυτοδιαχειριζόμενους κοινωνικούς χώρους και καταλήψεις στα αστικά κέντρα και την περιφέρεια.

       Ο φασισμός δεν είναι παρά το ιδεολόγημα του μίσους και του φόβου και οι μισθοφόροι του προσπαθούν να τρομοκρατήσουν και να αποπροσανατολίσουν από την εξαφάνιση των κοινωνικών αγαθών και δικαιωμάτων, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και την απαξίωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αντίστοιχα, το κράτος επιδεικνύει τη δύναμη της καταστολής και του ελέγχου μέσα από την επιχείρηση – πογκρόμ «Ξένιος Ζευς» την απάντηση με πλαστικές σφαίρες στους διαμαρτυρόμενους κατοίκους της Χαλκιδικής και το σπάσιμο της απεργίας στη Χαλυβουργική προς χάριν της εργοδοσίας. 

      Μέσα από το εγχείρημα του Αυτοδιαχειριζόμενου Κοινωνικού Χώρου θέτουμε τους εαυτούς μας απέναντι στην κυρίαρχη ιδεολογία που εξυπηρετούν οι πρακτικές του μίσους και προτάσσουμε την αλληλεγγύη, τον σεβασμό και την αυτοδιαχείριση της ζωής μας.

Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος Σύρου 13/08/2012

πηγη:http://sidonistiko.blogspot.gr/:

Απομυθοποιώντας την αντι-Ιρανική προπαγάνδα: Ο μύθος του «Νέου Ολοκαυτώματος»

   

τα αστέρια είναι οι βάσεις των ΗΠΑ γύρω από το Ιράν

του Benjamin Schett  (μετάφραση filistina )
Μέσα στα πλαίσια της καθιερωμένης   προπαγάνδας των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης , ο φόβος για το Ιράν έχει φτάσει πλέον στην κορυφή.
Ένα παράδειγμα είναι οι συνεχιζόμενες καταγγελίες  ότι το Ιράν παραβαίνει τη Συνθήκη της μη διάδοσης των πυρηνικών, παρά τις δηλώσεις για το αντίθετο από τον Λεόν Πανέτα, υπουργό Αμύνης των ΗΠΑ. [1]
Ανακοινώθηκαν επίσης οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης Ομπάμα ότι το Ιράν εμπλέκεται σε τρομοκρατικές δραστηριότητες σύμφωνα με  ένα σενάριο που λέει ότι  το  Ιράν σκοπεύει να δολοφονήσει τον Πρέσβη της  Σ. Αραβίας στις ΗΠΑ.[2]
Πολύ πρόσφατα, ο πρωθυπουργός  του Ισραήλ Μπενζαμίν Νετανιάχου κατηγόρησε το Ιράν ότι είχε σχεδιάσει τρομοκρατικές επιθέσεις σε Ινδία, Γεωργία και Ταϊλάνδη.[3]
Όπως έχουν τα πράγματα, η εντατικοποίηση της προπαγάνδας τροφοδοτεί την αντί-ιρανική διαμάχη  στη Συρία και  δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο  για επίθεση κατά του Ιράν μέσα στους επόμενους μήνες από την κυβέρνηση του Ισραήλ   ή /και  την κυβέρνηση του Ομπάμα.
Όμως, τα σενάρια των  Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης  δεν διερωτώνται γιατί η προοπτική ενός πυρηνικά οπλισμένου Ιράν θα αυξήσει τις εντάσεις σε όλο τον κόσμο, τόσο πολύ περισσότερο από ότι οι υπέρ-ανεπτυγμένες σε προγράμματα πυρηνικών όπλων  χώρες όπως το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες. (Παρά το γεγονός ότι δεν υφίσταται απόδειξη ότι το Ιράν  κάνει κάτι άλλο πέρα από την ανάπτυξη ενός πυρηνικού προγράμματος ειρηνικής πολιτικής).
Όσοι δε, είναι αντίθετοι στην πιθανή  ένοπλη επίθεση κατά του Ιράν   συνήθως κατηγορούνται ότι  επαναλαμβάνουν τα λάθη της περιόδου πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο,  ότι δηλαδή δεν παίρνουν στα σοβαρά τον «αντισημιτισμό» του ιρανικού καθεστώτος.  Η κατηγορία αυτή προέρχεται    από την ADL (Anti-Defamation League)  μία από τις μεγαλύτερες φιλο-σιωνιστικές ομάδες των ΗΠΑ, η οποία πιέζει για τη λήψη κάθε «αναγκαίων» μέτρων για την ανατροπή της ιρανικής κυβέρνησης και του προέδρου, Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ:
«Οι Αντί-σημιτικές και αντί-Ισραηλινές απόψεις του  Ιρανού προέδρου Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, τοποθετούν τον ίδιο αλλά και το ιρανικό καθεστώς στους σημαντικότερους κινδύνους για τους Εβραίους και το κράτος του Ισραήλ.» [4]
Επιπλέον, ο Ισραηλινός πρόεδρος Σιμόν Πέρες στην  ομιλία του την   Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος το 2010 στην Γερμανική Ομοσπονδιακή  Βουλή, αποκάλεσε το Ιράν «κίνδυνο για ολόκληρο τον κόσμο».
Ο συμβολισμός των ενεργειών αυτών είναι σαφής:  Όποιος αρνείται να συμμετάσχει στην εκστρατεία κατά του Ιράν παραμελεί την απειλή ενός νέου Ολοκαυτώματος, δηλαδή ο υπαινιγμός είναι ότι εάν το Ιράν έχει πυρηνικά όπλα, θα τα χρησιμοποιήσει εναντίον του κράτους του Ισραήλ.
Πρώτα απ ‘όλα, το γεγονός ότι η τρέχουσα κατάσταση στο Ιράν δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να  συγκριθεί με τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τους Ναζί,  υποβαθμίζει αδικαιολόγητα τα δεινά των Εβραίων, Ρομά, κομμουνιστών, σλαβικών εθνών και των άλλων θυμάτων του φασισμού.
Επιπλέον, ενώ τα στρατηγικά κίνητρα πίσω από τα επιχειρήματα αυτών που παίρνουν τις αποφάσεις στο Ισραήλ είναι σαφή,  τα γεγονότα δεν είναι.
Στην πραγματικότητα, η υποτιθέμενη δήλωση Αχμαντινετζάντ για το Ισραήλ,  να «σβηστεί από το χάρτη»,  έχει αποδειχθεί  ότι είναι ψεύτικη. Η δήλωση αυτή μεταφράστηκε λάθος  από τα περσικά στα αγγλικά. ( http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2006/jun/14/post155).Το λάθος αυτό ενώ έχει  γίνει  γνωστό εδώ και αρκετό καιρό,  δεν φαίνεται να ενοχλεί τους προπαγανδιστές του πολέμου.
Το άλλο ερώτημα που θα πρέπει να τεθεί σε οποιονδήποτε ψάχνει να κατηγορήσει το Ιράν ως  την «κύρια απειλή εναντίον των Εβραίων»  είναι το πώς πραγματικά ζουν οι Εβραίοι μέσα στο Ιράν. Εάν ο πρόεδρος του Ιράν υποτίθεται ότι είναι ένα είδος αναγεννημένου Χίτλερ,  δεν θα πρέπει αυτό να αντικατοπτρίζεται σε  επιβεβλημένες  αντι-εβραϊκές νομοθεσίες στη χώρα του, ή σε εκκλήσεις  για πογκρόμ, κλπ.;
Τα στοιχεία για την ζωή των Εβραίων στο Ιράν από διάφορες πηγές, συμπεριλαμβανομένων  Εβραϊκών και Αμερικανικών μέσων ενημέρωσης γενικά, είναι αποκαλυπτικά. Για παράδειγμα, μια ιστοσελίδα που ανήκει στο Ίδρυμα για την Πρόοδο των Σεφαραδικών Σπουδών και Πολιτισμού (FASSAC) αναγνωρίζει ότι:
«Ενώ οι εβραϊκές κοινότητες στη Συρία, το Ιράκ, την Υεμένη, την Αίγυπτο, το Μαρόκο και η Αλγερία έχουν εξαφανιστεί, στο Ιράν ζουν  25.000 – μερικοί λένε 35.000 – Εβραίοι» [5]
Αυτό κάνει την εβραϊκή κοινότητα του Ιράν,  τη μεγαλύτερη στην Μέση Ανατολή  έξω από το Ισραήλ. Επιπλέον, πολλοί Ιρανοί εβραίοι είναι υπερήφανοι για την μικτή Εβραιο-Ιρανική  κληρονομιά τους και δεν επιθυμούν την μετανάστευση:
 «Εβραίοι ηγέτες λένε πως η κοινότητά τους έχει πολύ ισχυρές ρίζες στο Ιράν σε σχέση με  εβραϊκές κοινότητες σε άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής  όπου οι εβραϊκές κοινότητες  είχαν ουσιαστικά εξαλειφθεί από την μαζική μετανάστευση στο Ισραήλ τη δεκαετία του 1940 και του 1950. Η Εσθήρ, η βιβλική εβραία  βασίλισσα που έσωσε τον λαό της από τις διώξεις στο πέμπτο αιώνα π.Χ., φημίζεται ότι έχει  ταφεί στο Χαμαντάν, στο δυτικό Ιράν. Ο τάφος του προφήτη της  Παλαιάς Διαθήκης   Δανιήλ βρίσκεται στο νοτιοδυτικό Ιράν. »
Όπως βλέπουμε, οι εβραϊκές ρίζες στο Ιράν εντοπίζονται πίσω στη βιβλική εποχή: «Οι Εβραίοι εντοπίζουν την  κληρονομιά τους στο Ιράν κατά την Βαβυλωνιακή εξορία τον 6ο π.Χ. αιώνα …» [6]. Πράγματι, πολλοί Πέρσες βασιλιάδες είχαν θετική φήμη στην Παλαιά Διαθήκη, λόγω της φιλικής τους στάσης   απέναντι στον Εβραϊκό λαό. Στις μέρες μας, η εβραϊκή θρησκεία και ο πολιτισμός εξακολουθούν  να υπάρχουν στην καθημερινή ζωή στο Ιράν:
«Η Τεχεράνη έχει 11 συναγωγές σε λειτουργία, πολλές  από αυτές με εβραϊκά σχολεία. Έχει δύο εστιατόρια σύμφωνα με τους εβραϊκούς διατροφικούς νόμους του kashrut (kosher)  και ένα εβραϊκό νοσοκομείο, ένα γηροκομείο και ένα νεκροταφείο. Υπάρχει ένας εβραίος εκπρόσωπος στο  ιρανικό κοινοβούλιο. Υπάρχει   εβραϊκή βιβλιοθήκη με 20.000 τίτλους … »
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρέπει να υπήρξε ιδιαίτερη ανησυχία μεταξύ των Ιρανών Εβραίων στο χρονικό διάστημα που ακολούθησε  την Ισλαμική Επανάσταση το 1979, καθώς ήταν δύσκολο να προβλεφτεί πώς θα εξελίσσονταν τα πράγματα στο πλαίσιο μιας  νέας ριζικά αντι-σιωνιστικής ηγεσίας, και πολλοί ήταν αυτοί που επέλεξαν να μεταναστεύσουν γι’ αυτό το λόγο. Παρ ‘όλα αυτά:
«Ο Χομεϊνί [ο πνευματικός ηγέτης της Ισλαμικής Επανάστασης] συναντήθηκε με την εβραϊκή κοινότητα μετά την επιστροφή του από την εξορία στο Παρίσι και εξέδωσε ένα “φετβά” (θρησκευτικό διάταγμα) αποφασίζοντας ότι οι Εβραίοι θα έπρεπε να προστατεύονται. Παρόμοια διατάγματα προστατεύουν επίσης την Χριστιανική μειονότητα του Ιράν.»
Η Ιρανική ηγεσία φαίνεται να έχει χαράξει  μια σαφή διαχωριστική γραμμή μεταξύ του Σιωνισμού ως πολιτική ιδεολογία (εμπνευσμένη από τις αποικιοκρατικές ιδέες της Δυτικής Ευρώπης  τον 19ο αιώνα), και του Ιουδαϊσμού. Το συμπέρασμα αυτό μπορεί να υπογραμμιστεί σε πολλές δηλώσεις που έχει κάνει ο  Πρόεδρος Μαχμούντ  Αχμαντινετζάντ   τα τελευταία χρόνια. Σε ένα χριστουγεννιάτικο μήνυμα προς το λαό της Μεγάλης Βρετανίας, που μεταδόθηκε από το Channel Four, ο Αχμαντινετζάντ άρχισε την ομιλία του με τα ακόλουθα λόγια:
 «Με την επέτειο της γέννησης του Ιησού, Υιού της Μαρίας, του Λόγου του Θεού,του  Αγγελιοφόρου του ελέους, θα ήθελα να συγχαρώ τους οπαδούς των Αβρααμικών θρησκειών , ιδιαίτερα τους  οπαδούς του Ιησού Χριστού, και το λαό της Βρετανίας.»
Μπορεί να μην συμφωνεί ο καθένας με το θρησκευτικό πάθος,  αλλά το   κρίσιμο ερώτημα εδώ είναι αν αυτά θα μπορούσαν ρεαλιστικά να είναι τα λόγια ενός φανατικού ιεροκήρυκα του μίσους, όπως αυτός απεικονίζεται από τα   μέσα μαζικής ενημέρωσης στη Δύση. Στην πραγματικότητα, με την προσφώνηση “οπαδοί της Αβρααμικής πίστης”, ο πρόεδρος Αχμαντινετζάντ εκφράζει το σεβασμό του για τις τρεις θρησκείες της  Βίβλου: Ιουδαϊσμό,   Χριστιανισμό και  Ισλάμ.
Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι  ένα συμφιλιωτικό μήνυμα προετοιμασμένο για ένα δυτικό ακροατήριο θα μπορούσε να εξυπηρετήσει το σκοπό του αφήνοντας τους ανθρώπους στο σκοτάδι σχετικά με το Ιράν  και την πραγματική κρυφή ατζέντα του. Χάρη στο Διαδίκτυο όμως, δεν είναι απαραίτητο να μιλάει κανείς περσικά για να πάρει μια ιδέα για το τι λέει ο Αχμαντινετζάντ μπροστά σε ένα ακροατήριο στη δική του χώρα. Σε μια ομιλία που  δόθηκε τον Μάιο του 2007 στην πόλη του Ισφαχάν (διαθέσιμο στο YouTube με αγγλικούς υπότιτλους), εξηγεί στο κοινό ποιά είναι η απάντησή του σε όσους τον κατηγορούν ότι είναι αντισημίτης εξ’ αιτίας της  έντονης κριτικής του στο καθεστώς του Ισραήλ :
 «Ορισμένοι αξιωματούχοι από αυτή τη χώρα (ΗΠΑ) … λένε ότι θέλουν. Ένας από αυτούς είπε:.” Αυτοί [οι ηγέτες του Ισραήλ] είναι Εβραίοι, εσύ γιατί είσαι αντι-εβραίος?’, είπα: “Δεν είμαι  καθόλου αντι-εβραίος … Αλλά ψεύδονται. Δεν είναι Εβραίοι, αλλά ένα μάτσο διεφθαρμένοι εγκληματίες που καπηλεύονται το όνομα του Ιουδαϊσμού ». [7]
Τον Μάιο του 2006, η  National Post δημοσίευσε ένα άρθρο υποστηρίζοντας ότι το ιρανικό κοινοβούλιο είχε περάσει έναν  εξοδευτικό νόμο αναγκάζοντας τις θρησκευτικές μειονότητες, συμπεριλαμβανομένων των  Εβραίων,  να ακολουθήσουν ένα συγκεκριμένο κώδικα ντυσίματος:
«Ο νόμος προβλέπει   ξεχωριστούς κωδικούς ντυσίματος για τις θρησκευτικές μειονότητες, Χριστιανούς, Εβραίους και Ζωροάστρες, οι οποίοι θα πρέπει να υιοθετήσουν διαφορετικούς χρωματικούς συνδυασμούς για να γίνεται δυνατή η  ταυτοποίησή τους στο κοινό. Οι νέοι κώδικες θα δώσουν τη δυνατότητα στους Μουσουλμάνους να αναγνωρίζουν εύκολα τους  μη-Μουσουλμάνους έτσι ώστε να αποφευχθούν οι χειραψίες μεταξύ τους κατά λάθος, και να μη γίνονται   najis (ακάθαρτοι). »[8]
Ωστόσο, η ιστορία αποδείχτηκε ότι ήταν μια φάρσα και η  National Post  αναγκάστηκε να ζητήσει  συγγνώμη εκ μέρους του επικεφαλής  εκδότη της. [9]  Αλλά ο σκοπός αυτής της παραποίησης είναι προφανής: Σκοπός της ήταν να υπενθυμίσει στους ανθρώπους το κίτρινο αστέρι που οι Εβραίοι αναγκάζονταν να φορούν στη ναζιστική Γερμανία  και έτσι να  δημιουργήσει φόβους για παρόμοια γεγονότα που συμβαίνουν στο Ιράν τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν  σε κάποιο είδος νέου Ολοκαυτώματος.
Μια από τις ιδιαίτερα κρίσιμες εβραϊκές απαντήσεις σε αυτή την πρόκληση ήρθε από το εβραϊκό μέλος του Κοινοβουλίου του Ιράν, τον Moris Motamed [θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι Εβραίοι, οι Χριστιανοί και οι Ζωροάστρες έχουν όλοι  τη δική τους εγγυημένη θέση   στο ιρανικό κοινοβούλιο (Majilis), το οποίο είναι ένα από τα αποτελέσματα του διατάγματος του  Χομεϊνί   για την προστασία αυτών των θρησκευτικών μειονοτήτων]. Όπως περιγράφει ο  Motamed σε μια συνέντευξη στην Counterpunch:
«Δυστυχώς, η είδηση που δημοσιεύθηκε στην Καναδική εφημερίδα ήταν ψεύτικη. Θεώρησα αυτή την είδηση μια μεγάλη προσβολή για τις θρησκευτικές μειονότητες του Ιράν. Αντέκρουσα σθεναρά την ιστορία, σε σημείο που η πηγή της είδησης και η καναδική κυβέρνηση ζήτησαν επισήμως συγγνώμη από την ιρανική κυβέρνηση ». [10]
Ο  ίδιος ο Motamed, ο οποίος εκπροσωπεί επισήμως την εβραϊκή κοινότητα του Ιράν, δεν επικρίνει το Ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, σε αντίθεση με πολλούς αλλοδαπούς που ισχυρίζονται ότι ενεργούν υπέρ του Ιουδαϊσμού, ενθαρρύνοντας “απεργίες στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις”:
«Ως Εβραίος Ιρανός, θεωρώ ότι ο εμπλουτισμός της ειρηνικής πυρηνικής τεχνολογίας είναι αυτονόητο δικαίωμα της ιρανικής κοινωνίας.  Αυτό που είναι λυπηρό εδώ -και λυπάμαι πολύ γι ‘αυτό – είναι ότι πριν από την Ισλαμική επανάσταση, είδαμε την Δυτική Ευρώπη και την Αμερική να πιέζουν το Ιράν να αποκτήσει πυρηνική τεχνολογία και να δημιουργήσει ένα εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας. Τώρα η ιδέα άλλαξε: ‘Γιατί θέλετε πυρηνική τεχνολογία; Ποιός είναι ο λόγος για να έχετε πυρηνική  τεχνολογία  όταν έχετε πλούσιους πόρους, όπως καύσιμα και φυσικό αέριο και πετρέλαιο;’  Η ερώτησή μου εδώ είναι,   γιατί  δεν αναφέρθηκε το ζήτημα  των φυσικών πόρων από την πρώτη στιγμή;»
Στην περαιτέρω δαιμονοποίηση του Ιρανικού κράτους, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης και οι φιλο-σιωνιστές λομπίστες κατηγορούν τον Αχμαντινετζάντ για  διφορούμενες δηλώσεις σχετικά με το Ολοκαύτωμα. Είναι σαφές, ωστόσο, ότι η άρνηση του Ολοκαυτώματος δεν αντιπροσωπεύει την επίσημη θέση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Διαφορετικά δεν θα μπορούσε να εξηγηθεί γιατί το 2007 η Ιρανική κρατική τηλεόραση μετέδιδε μια σειρά τονίζοντας τα δεινά των Εβραίων της Ευρώπης στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σε κάτι που θα μπορούσε   να παρομοιαστεί με την ιρανική εκδοχή της “λίστας του Σίντλερ”:
 «Ο κεντρικός χαρακτήρας είναι ένας Ιρανός διπλωμάτης, ο οποίος παρέχει ψευδή ιρανικά διαβατήρια ώστε οι Εβραίοι να εγκαταλείψουν την κατεχόμενη Γαλλία, ένα είδος Ιρανού Schindler.  Έχει ακόμη και μια ερωτική σχέση με μια Εβραία.» [11]
Αυτός ο  Ιρανός διπλωμάτης που σώζει Ιρανο-Εβραίους, ο οποίος υπήρχε στην πραγματική ζωή και ονομαζόταν  Αμπντόλ  Χοσεΐν,   έχει τιμηθεί τις περασμένες δεκαετίες από εβραϊκές οργανώσεις  συμπεριλαμβανομένου του Κέντρου Σιμόν Βίζενταλ. [12]

Ο  στόχος αυτού του άρθρου δεν είναι να βγάλει μια τελική απόφαση για την  ζωή των Εβραίων στο Ιράν, επειδή αυτό θα ήταν ένα σχεδόν  αδύνατο εγχείρημα για κάποιον που δεν έχει την προσωπική εμπειρία για το πώς είναι η ζωή μιας θρησκευτικής μειονότητας σε μια βαθύτατα θρησκευόμενη χώρα.  Αλλά είναι σημαντικό να τεθούν  οι συλλεγμένες πληροφορίες σε μια προοπτική. Είναι προφανές ότι οι Ιρανοί  Εβραίοι έχουν το δικαίωμα να ασκούν ελεύθερα τη θρησκεία τους και να διατηρούν  τον πολιτισμό και τις παραδόσεις τους. Τα εβραϊκά ιδρύματα όπως οι συναγωγές, οι εβραϊκές βιβλιοθήκες, τα νοσοκομεία και τα εστιατόρια έχουν καθιερωθεί σε ολόκληρη τη χώρα.
Αντιθέτως η εντύπωση που έχουμε από έναν από τους στενότερους συμμάχους της Αμερικής  στη Μέση Ανατολή, το ολοκληρωτικό Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας (και  ανταγωνιστικό του Ιράν) είναι πολύ διαφορετική.  Ούτε εβραϊκή ούτε χριστιανική λατρεία  επιτρέπεται, και στα  σχολικά βιβλία της Σ. Αραβίας είναι γραμμένα  εμπαθή μηνύματα όπως το παρακάτω, σύμφωνα με την Daily Mail:
«Σε ένα κείμενο  για τους μαθητές της ενάτης τάξης, οι μαθητές διδάσκονται ότι η εξόντωση του εβραϊκού λαού είναι επιτακτική ανάγκη. Ένα μέρος του κειμένου λέει:  “Η ώρα (της κρίσης) δεν θα έρθει μέχρι οι  Μουσουλμάνοι να πολεμήσουν τους Εβραίους και να τους σκοτώσουν. Αν υπάρχει Εβραίος πίσω μου έλα και σκότωσέ τον.” » . [13]

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση των ΗΠΑ πολεμάει στο πλευρό των εξτρεμιστών εναντίον κρατών που αντιλαμβάνεται  ως εμπόδια στην εξάπλωση της οικονομικής, γεωπολιτικής και αυτοκρατορικής ατζέντας της  ενώ ταυτόχρονα προσποιείται ότι καταπολεμά την «τρομοκρατία», την «εθνοκάθαρση» και άλλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Σύμφωνα με όλα αυτά,  η υποκρισία είναι ξεκάθαρα σαφής. Επομένως, δεν είναι μόνο αναγκαία αλλά και επιτακτική ανάγκη να εναντιωθούμε  στην επικίνδυνη και φιλοπόλεμη προπαγάνδα που διαδίδεται από τις επιθετικές ομάδες εντός των ΗΠΑ και του Ισραήλ   και να διασφαλίσουμε ότι η αλήθεια θα υπερισχύει της αχαλίνωτης στρατιωτικοποίησης.

Ο Benjamin Schett είναι ένας ανεξάρτητος Ελβετός-ερευνητής και μελετητής της Ιστορίας της Ανατολικής Ευρώπης, στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Το mail του είναι schettb@gmail.com


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1]  http://www.usatoday.com/news/world/story/2012-01-08/iran-nuclear-weapons/52451620/1.
[2] http://globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=27094
[3]   http://globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=29320)
[4] http://www.adl.org/main_International_Affairs/ahmadinejad_words.htm.
[5] http://www.sephardicstudies.org/iran.html.
[6] http://www.britannica.com/EBchecked/topic/293359/Iran.
[7]http://www.youtube.com/watch?v=QEDqygQMoZ8&feature=results_video&playnext=1&list=PL77FD8F72F884C7F8.
[8] Original article: http://www.canada.com/nationalpost/news/story.html?id=398274b5-9210-43e4-ba59-fa24f4c66ad4&k=28534&p=1.
[9] http://www.canada.com/nationalpost/news/story.html?id=6df3e493-f350-4b53-bc16-53262b49a4f7
[10] http://www.counterpunch.org/2008/07/14/talking-to-iran-s-only-jewish-member-of-parliament.
[11] http://news.bbc.co.uk/2/hi/7119474.stm.
[12] http://en.wikipedia.org/wiki/Abdol_Hossein_Sardari.
[13] http://www.dailymail.co.uk/news/article-2077658/The-Arabic-textbooks-children-chop-hands-feet-Sharia-law.html.

ΠΗΓΗ:   globalresearch.   (μετάφραση Filistina)

Διαβάστε επίσης για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ισραήλ στο άρθρο:

Mordechai Vanunu: Ο άνθρωπος που αποκάλυψε το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων του Ισραήλ

ΠΗΓΗ:http://filistina.wordpress.com/