Ξεκινά η υδρόλυση των χημικών της Συρίας στην Μεσόγειο

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στο ζήτημα της επιχείρησης καταστροφής του χημικού οπλοστασίου της Συρίας στην Μεσόγειο, καθώς το τελευταίο τμήμα αυτού αναμένεται να φτάσει άμεσα στο ιταλικό λιμάνι Gioia Tauro όπου και θα μεταφορτωθεί στο αμερικάνικο πλοίο MV Cape Ray. Αμέσως μετά το Cape Ray πρόκειται να ξεκινήσει, συνοδευόμενο από πολεμικά & ασθενοφόρα πλοία, υποβρύχια αλλά και εναέρια μέσα, για το μέσο της Μεσογείου, σε τοποθεσία που έως και σήμερα δεν έχει αποκαλυφθεί, για να ξεκινήσει την διαδικασία της υδρόλυσης.

Εντός της ημέρας, βάσει προγραμματισμού, αναμένεται να καταπλεύσει το αμερικάνικο πλοίο Cape Ray στο Gioia Tauro της Ιταλίας, προερχόμενο από το λιμάνι Rota της Ισπανίας και αύριο το δανέζικο Ark Futura, προερχόμενο από την Λαττάκεια της Συρίας, με σκοπό να ολοκληρωθεί η μεταφόρτωση του 100% των χημικών όπλων στο πρώτο. Τα μέτρα ασφαλείας στο ιταλικό λιμάνι είναι δρακόντεια, ενώ έως τις 3 Ιουλίου είναι σε ισχύ ζώνη απαγόρευσης πτήσεων 1χλμ πάνω από αυτό. Η διαδικασία της μεταφόρτωσης πρόκειται να διαρκέσει 48 ώρες και αμέσως μετά το Cape Ray θα κατευθυνθεί προς μη ανακοινώσιμο σημείο στην Μεσόγειο, ανάμεσα σε Μάλτα, Σικελία και Κρήτη, ώστε να ξεκινήσει την διαδικασία καταστροφής του φορτίου του, μέσω της μεθόδου της υδρόλυσης, η οποία αναμένεται να διαρκέσει 60-90 ημέρες εφόσον ο καιρός το επιτρέψει. Το Cape Ray θα συνοδεύεται από πολεμικά πλοία του 6ου Στόλου των ΗΠΑ που έχουν τεθεί επικεφαλής της ομάδας Task Force 64 (CTF-64), η οποία επίσης περιλαμβάνει φρεγάτες από Γερμανία, Ιταλία και Τουρκία, καθώς και ένα υποβρύχιο από την Ελλάδα, ενώ στην ομάδα συνοδείας θα υπάρχει και ασθενοφόρο πλοίο.

Η διαδικασία της υδρόλυσης έχει έως σήμερα πραγματοποιηθεί μόνο στο έδαφος και θα πρόκειται για την πρώτη εφαρμογή της εν πλω στην ιστορία. Για να πραγματοποιηθεί απαιτείται καλοκαιρία και άνεμοι έντασης χαμηλότερης των 5bf. Σε αντίθετη περίπτωση η διαδικασία αναμένεται να σταματά και να συνεχίζεται μόλις το επιτρέπουν οι άνεμοι και ο κυματισμός στην περιοχή. Τα προϊόντα της διαδικασίας της υδρόλυσης, τα οποία είναι επίσης τοξικά αν και σε μικρότερο βαθμό, αναμένεται να αποθηκεύονται εντός του Cape Ray με σκοπό να μεταφερθούν σε εγκαταστάσεις στην στεριά μετά το πέρας της διαδικασίας.

Ο Οργανισμός για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW), σε απαντήσεις που δημοσίευσε νωρίτερα τον Ιούνιο, ουσιαστικά αποποιήθηκε των ευθυνών του σε περίπτωση ατυχήματος, αναφέροντας πως την ευθύνη για την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του εγχειρήματος την έχει ο στρατός των ΗΠΑ, ενώ σε περίπτωση ατυχήματος την ευθύνη θα φέρει το ίδιο το πλοίο και όχι κάποια κυβέρνηση. Επιπλέον σημείωσε πως δεν είναι ασύνηθες να συμβαίνει κάποιο μικρό επεισόδιο διαρροής κατά την διαδικασία της υδρόλυσης, ενώ δήλωσε πως σε περίπτωση που ανακύψουν ακραίες καιρικές συνθήκες, οι ΗΠΑ έχουν δεχθεί πρόταση από την Κροατία για να καταφύγει εκεί το Cape Ray.

Η μεταφορά των χημικών της Συρίας στο ιταλικό λιμάνι του Gioia Tauro ξεκίνησε τον περασμένο Δεκέμβριο και περιλαμβάνει συνολικά 1.300 τόνους τοξικών χημικών όπλων, ικανών να σκοτώσουν χιλιάδες ανθρώπους ακόμα και σε ελάχιστες ποσότητες και να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα σε εκατοντάδες χιλιάδες. Παρά τις αντιδράσεις των κατοίκων κυρίως στην Κρήτη και τη νότια Πελοπόννησο αλλά και στην Ιταλία σε μικρότερο βαθμό, τόσο οι κυβερνήσεις των μεσογειακών χωρών που πλήττονται άμεσα, όσο και ο ΟΗΕ, ο Οργανισμός για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW) και οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να αλλάξουν τον προγραμματισμό τους και επιμένουν στην πραγματοποίηση ενός επιστημονικού πειράματος για πρώτη φορά στην ιστορία στην μορφή στην οποία πρόκειται να συμβεί, με υψηλά ποσοστά σφάλματος ή αποτυχίας και ολέθριες συνέπειες αν προκύψει οτιδήποτε εκτός σχεδιασμού.

Με πληροφορίες από: the cricket, Νέα Κρήτη (1) & (2), Ραδιο 98.4 Ηρακλείου (1) & (2) και ThePressProject


ΠΗΓΗ:https://omniatv.com/blog/4522-%CE%BE%CE%B5%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%AC-%CE%B7-%CF%85%CE%B4%CF%81%CF%8C%CE%BB%CF%85%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%87%CE%B7%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BC%CE%B5%CF%83%CF%8C%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%BF

Ηλιακός φούρνος παράγει πόσιμο νερό από θαλασσινό

Μια βιοχημικός από τη Σουηδία κατασκεύασε μια δεξαμενή που λειτουργεί ως συσκευή καθαρισμού του νερού μετά από τρεις ώρες έκθεσης στον ήλιο.
Από την εφεύρεση επωφελούνται ήδη 25.000 άνθρωποι σε 16 χώρες.
Η πρόσβαση σε πόσιμο νερό θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι αναπτυσσόμενες χώρες. Υπολογίζεται πως 1,2 δισ. άνθρωποι σε όλο τον κόσμο δεν έχουν καθαρό νερό, ενώ 1,6 εκατομμύρια πεθαίνουν από διάρροια ή συναφείς ασθένειες που οφείλονται σε βακτήρια που μεταφέρονται με το νερό. Η πλειοψηφία των “θυμάτων” είναι παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών.
Η συσκευή καθαρισμού του νερού που ανέπτυξε η Σουηδή επιστήμονας Πέτρα Γουάντστρομ και ακούει στο όνομα Solvatten (σσ Ηλιακό νερό) βασίζεται σε μια απλούστατη τεχνολογία: δέκα λίτρα νερού στις δύο δεξαμενές του, μερικές ώρες έκθεσης στον ήλιο και οι  υπεριώδεις ακτίνες εξοντώνουν τους ανεπιθύμητους οργανισμούς καθιστώντας το νερό πόσιμο.
Το σύστημα αυτό μπορεί να λειτουργήσει επίσης ως φορητή ηλιακή “θερμοφόρα” για την παροχή ζεστού νερού για οικιακή και προσωπική χρήση (πλύσιμο).
Η συσκευή έχει κόστος 8 Ευρώ και πωλείται σε κοινότητες της Αφρικής που δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό, ενώ για την ανάπτυξη της τεχνολογίας απαιτήθηκαν έντεκα χρόνια.


Η τεχνολογία δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκη, αφού ορισμένες φορές τα απλούστερα υλικά και ιδέες φέρνουν τα βέλτιστα αποτελέσματα.
Αυτή είναι η περίπτωση του Eliodomestico, το οποίο είναι ένας ηλιακός αποστακτήρας που φιλοδοξεί να διευκολύνει τη ζωή κατοίκων παράκτιων περιοχών όπου το θαλασσινό νερό αφθονεί αλλά το πόσιμο είναι δυσεύρετο.
Το Eliodomestico λειτουργεί ως ανεστραμμένος διηθητήρας καφέ (κοινώς καφετιέρα) που επιτυγχάνει την αφαλάτωση του θαλασσινού νερού.
—Πώς λειτουργεί
Το νερό της θάλασσας τοποθετείται σε ένα δοχείο στην κορυφή του συστήματος.
Ο ήλιος θερμαίνει το θαλασσινό νερό και παράγει ατμό. Η πίεση που δημιουργείται οδηγεί τον ατμό στη μέση του συστήματος. Εκεί, το συμπυκνωμένος ατμός υγροποιείται και συλλέγεται στη βάση. Ο ηλιακός φούρνος μπορεί να παράξει πέντε λίτρα πόσιμου νερού ημερησίως.
Το κόστος κατασκευής του ηλιακού φούρνου ανέρχεται στα 50 δολάρια. Ο σχεδιαστής της τεχνολογίας, Γκαμπριέλε Ντιαμάντι, χρησιμοποίησε ψημένο πηλό (τερακότα) ωστόσο υποστηρίζει πως ο φούρνος μπορεί να φτιαχτεί από πληθώρα υλικών που υπάρχουν σε αφθονία στον τόπο κατασκευής.
Η δεξαμενή συλλογής του νερού είναι σχεδιασμένη με τρόπο ώστε να μεταφέρεται στο κεφάλι, όπως συμβαίνει στην υποσαχάρια Αφρική και άλλα μέρη του κόσμου.
Η τεχνολογία της διήθησης του νερού με τη βοήθεια του ήλιου δεν είναι άγνωστη στον αναπτυσσόμενο κόσμο, αν και συναντάται σε μεγαλύτερες κλίμακες, όπως νοσοκομεία και μονάδες αφαλάτωσης.
Στόχος του Ντιαμάντι ήταν η ανάπτυξη ενός τεχνολογικού σχεδίου εύκολου στην υλοποίηση το οποίο θα εξυπηρετήσει τις ανάγκες μεμονωμένων οικογενειών.


πηγη:http://www.econews.gr/2012/09/13/iliakos-fournos-nero/