Ρατσιστική επίθεση σε στάση λεωφορείου (κοινωνικό πείραμα) ΒΙΝΤΕΟ

                   

2 ηθοποιοί, ο ένας από το Μπαγκλαντές κι ο άλλος από την Ελλάδα, προσποιήθηκαν μια σκηνή φραστικής ρατσιστικής επίθεσης.

Στις 20 Φεβρουαρίου, η ActionAid πραγματοποίησε ένα κοινωνικό πείραμα στο κέντρο της Αθήνας σε 2 στάσεις λεωφορείου (Συγγρού Φιξ), με θέμα το ρατσισμό. 

Οι μη ορατές κάμερες κατέγραψαν τις αληθινές αντιδράσεις των ανθρώπων που περίμεναν το λεωφορείο 

Όπως σημειώνει η ActionAid:

Συνεχίζουμε. Ο ρατσισμός είναι ακόμα εδώ κι εμείς συνεχίζουμε την εκστρατεία μας κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Πώς; Αυτή την φορά πραγματοποιούμε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα κοινωνικό πείραμα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του ρατσισμού. Τι κάνουμε όταν ένας άνθρωπος δέχεται ρατσιστική επίθεση.

Στις 20 Φεβρουαρίου, πραγματοποιήσαμε ένα κοινωνικό πείραμα στο κέντρο της Αθήνας σε 2 στάσεις λεωφορείου (Συγγρού Φιξ), με θέμα το ρατσισμό. Δύο ηθοποιοί, ο ένας από το Μπαγκλαντές κι ο άλλος από την Ελλάδα, προσποιήθηκαν μια σκηνή φραστικής ρατσιστικής επίθεσης. Οι κάμερες κατέγραψαν τις αληθινές αντιδράσεις των ανθρώπων που περίμεναν το λεωφορείο.

Στο περιστατικό ο ηθοποιός από το Μπαγκλαντές κάθεται στο παγκάκι της στάσης και ο ηθοποιός από την Ελλάδα ενοχλείται και του επιτίθεται φραστικά. Περισσότερα από 200 άτομα παρακολούθησαν τη σκηνή, η οποία επαναλήφθηκε 22 φορές σε 8 ώρες μπροστά σε διαφορετικούς κάθε φορά παρευρισκομένους.

Τα αποτελέσματα λένε ένα δυνατό ΟΧΙ στο ρατσισμό: 4 φορές ο κόσμος αδιαφόρησε, 2 φορές τάθηκε υπέρ της ρατσιστικής συμπεριφοράς, αλλά 15 φορές ο κόσμος στη στάση υπερασπίστηκε τον άνθρωπο που δέχτηκε τη ρατσιστική επίθεση και μια φορά παρατηρήθηκαν συγχρόνως οι δύο αντιδράσεις.  Μαζί, είμαστε δυνατότεροι απέναντι στο ρατσισμό, ας πάρουμε όλοι θέση.

ΠΗΓΗ: http://www.actionaid.gr/ratsismos3/

«Δεν μένουμε καθηλωμένοι απέναντι στο ρατσισμό και τη ξενοφοβία! Παίρνουμε θέση τώρα!».

Με την μικρού μήκους ταινία «Παίρνουμε Θέση»  σε σκηνοθεσία Θοδωρή Παπαδουλάκησας η Action Aid καλεί να σπάσουμε τη σιωπή και να εναντιωθούμε στον ρατσισμό και την ξενοφοβία που έχουν γιγαντωθεί στη χώρα μας. Μια ιστορία που πιθανόν διαδραματίζεται αυτή τη στιγμή σε πολλά σημεία της Ελλάδας. «Δεν μένουμε καθηλωμένοι απέναντι στο ρατσισμό και τη ξενοφοβία! Παίρνουμε θέση τώρα!».


Η ActionAid δουλεύει συστηματικά εδώ και 40 χρόνια υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πιο φτωχών και περιθωριοποιημένων ανθρώπων. Ο ρατσισμός καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα με απόλυτο τρόπο. Η χρήση σωματικής βίας είναι η ακραία εκδοχή του ρατσισμού. Δεν χρειάζεται ,όμως, να ασκήσουμε βία για να είμαστε ρατσιστές ή να προάγουμε τον ρατσισμό. Αρκεί να συμπεριφερόμαστε σαν ο «άλλος», ο «ξένος» να μην είναι ίσος με εμάς. Αρκεί να σιωπούμε για να γιγαντώνεται ο ρατσισμός. 

Το  72% των Ελλήνων πιστεύει ότι δεν υπάρχουν απολίτιστοι και πολιτισμένοι λαοί, υπάρχουν μόνο διαφορετικοί πολιτισμοί. Ομως, 6 στους 10 (63%) πιστεύουμε ότι το έθνος μας είναι ανώτερο σε πολλά σημεία σε σχέση με άλλα έθνη.Το 2013 το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας κατέγραψε 166 περιστατικά ρατσιστικής βίας με τουλάχιστον 320 θύματα. Καθώς δεν υπάρχουν επίσημες στατιστικές, οι αριθμοί αυτοί είναι συντηρητικοί καθώς τα θύματα φοβούνται ή δεν γνωρίζουν πώς να κάνουν καταγγελίες. Ταυτόχρονα, οι επιθέσεις στρέφονται και κατά των υπερασπιστών των δικαιωμάτων των ρατσιστικών επιθέσεων. 

«Ευτυχώς δεν είμαστε ούτε οι πρώτοι, ούτε οι τελευταίοι που θέλουμε να σταματήσει η εξάπλωση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας στην Ελλάδα. Όμως, μια βουβή κοινωνία που δεν παίρνει θέση ενάντια σε κάθε εκδοχή ρατσισμού από τη βία μέχρι την αδιαφορία μπροστά στις διακρίσεις κινδυνεύει. Η αλλαγή στάσης πρέπει να ξεκινήσει και από εμάς και την καθημερινότητά μας. Γι αυτό και λέμε ότι όλοι πρέπει να πάρουμε θέση τώρα!» δήλωσε ο Γεράσιμος Κουβαράς, Γενικός Διευθυντής της ActionAid Ελλάς. 

«Εχοντας ζήσει μικρός στην Νότια Αφρική την εποχή του apartheid, εχω προσωπικά βιώματα του τι σημαίνει ρατσισμός και ξέρω από πρώτο χέρι πόσο καταστροφικό μπορεί να είναι αυτό για την ανάπτυξη μιάς κοινωνίας. Θεωρώ ότι η αρχή της ισότητας είναι αδιαμφισβήτητη ανθρωπιστική αξία και οποιαδήποτε άλλη θεώρηση οδηγεί σε βαρβαρότητα που πρέπει μια πολιτισμένη κοινωνία να καταπολεμήσει χωρίς κανέναν ενδοιασμό.» δήλωσε ο Θοδωρής Παπαδουλάκης, σκηνοθέτης της μικρού μήκους ταινίας.

Πρωταγωνιστούν οι Τάσος Νούσιας, Τιτίκα Σαριγκούλη, Stefania Sholla
Μια παραγωγή της Indigo View.

ΠΗΓΗ:http://tvxs.gr/news/ellada/den-menoyme-kathilomenoi-%C2%ABpairnoyme-thesi%C2%BB-enantia-sto-ratsismo

«Φοβάμαι για τη ζωή μου»...

Δυόμισι μήνες μετά τη ρατσιστική επίθεση που δέχτηκε από χρυσαυγίτες, αποφάσισε να το δημοσιοποιήσει χρησιμοποιώντας το μοναδικό του όπλο

→Πριν από λίγες μέρες του ’χαν στήσει ξανά καρτέρι τέσσερις μοτοσικλετιστές χρυσαυγίτες, στο σχόλασμα από τη δουλειά του

 Της Αφροδίτης Τζιαντζή
 Ο 40χρονος Μαμαντού Μπα από τη Γουινέα της Δυτικής Αφρικής ζει στα Πατήσια εδώ και εφτά χρόνια. Εχει νόμιμα χαρτιά πολιτικού πρόσφυγα και σταθερή δουλειά ως λαντζέρης σε εστιατόριο του κέντρου τα τελευταία πεντέμισι χρόνια. Οι δεκάωρες και δωδεκάωρες βάρδιες που δουλεύει κάθε νύχτα μάλλον δεν του αφήνουν πολύ χρόνο να παρακολουθεί στα μίντια τα κατορθώματα των νεοναζί -είτε ως εθελοντές δασοπυροσβέστες είτε ως λουόμενους με τατουάζ σβάστικα ή περικεφαλαίες. Ξέρει όμως να τους αναγνωρίζει όταν τους βλέπει στον δρόμο. «Από το στιλ τους», μας λέει. Και από το σημάδι που έχει αφήσει στο μέτωπό του ο σιδηρολοστός, που του κατέβασαν κατακούτελα τα ξημερώματα 22 προς 23 Μαΐου.

Χτύπημα με σιδηρολοστό

Οπως κάθε βράδυ, περίμενε το λεωφορείο γυρνώντας από τη δουλειά, στη στάση Παλαιά Αγορά στην Πειραιώς, 3.00 μετά τα μεσάνυχτα. «Είδα τέσσερις μοτοσικλέτες, δύο άτομα στην κάθε μία, ξυρισμένοι, με στρατιωτικά ρούχα και φουσκωτοί. Η πρώτη πέρασε, η δεύτερη με είδε και σταμάτησε τις υπόλοιπες. Κατάλαβα πως ήταν χρυσαυγίτες κι άρχισα να τρέχω. Ομως η μπροστινή μοτοσικλέτα με περίμενε και ο ένας με χτύπησε με σιδηρολοστό στο κεφάλι. Ετρεχα ημιλιπόθυμος, με τα αίματα ανάμεσα στα αυτοκίνητα. Κανείς δεν με βοήθησε. Οι μοτοσικλετιστές ήθελαν να με κυνηγήσουν, όμως άκουσα τον πρώτο να λέει “Ασ’ τον, θα πάει να πεθάνει”».

Ο Μαμαντού δεν πήγε στο νοσοκομείο. Ούτε στην αστυνομία. «Δεν τους έχω εμπιστοσύνη». Δυόμισι μήνες μετά, υποφέρει ακόμα από πονοκεφάλους. Και από έναν μόνιμο φόβο. Αποφάσισε να δημοσιοποιήσει τώρα τη ρατσιστική επίθεση, επειδή πριν από λίγες μέρες του ’χαν στήσει ξανά καρτέρι τέσσερις μοτοσικλετιστές χρυσαυγίτες, στο σχόλασμα από τη δουλειά του. Κινήθηκαν απειλητικά εναντίον του, αλλά κατάφερε να τους ξεφύγει. «Το παιδί που δουλεύει στην καντίνα στην Ιερά Οδό με ξέρει. Μου φώναξε “φύγε” κι έτρεξα. Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο ή με έχουν στοχοποιήσει. Ποτέ δεν περίμενα να κινδυνεύω εκεί που δουλεύω. Φοβάμαι για τη ζωή μου», μας λέει. Τον παραπέμπουμε στο Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας, που την περασμένη χρονιά κατέγραψε πάνω από 100 αντίστοιχα περιστατικά μόνο στην Αττική: «Πρόκειται για κλασικό θύμα περιπολίας της Χρυσής Αυγής», μας λέει η συντονίστρια του Δικτύου εκ μέρους της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, Ελένη Τάκου. «Υπάρχει ένα μοτίβο που το αναγνωρίζουν και οι ίδιοι οι αλλοδαποί: μηχανές, κράνη, στρατιωτικά ρούχα, οδηγούν κοντά στο πεζοδρόμιο με χαμηλή ταχύτητα για να κοιτάνε. Οι μετανάστες καταλαβαίνουν την επικινδυνότητα, αλλά δεν μπορούν να κάνουν κάτι. Το ενδιαφέρον με το συγκεκριμένο περιστατικό είναι ότι πρόκειται για έναν ενταγμένο μετανάστη, με αναγνωρισμένο καθεστώς πολιτικού πρόσφυγα και σταθερή εργασία. Αυτό καταρρίπτει πλήρως τον ακροδεξιό λόγο, που μιλάει είτε για ενδοφυλετικές συγκρούσεις, είτε για άμυνα απέναντι σε αλλοδαπούς που δήθεν κλέβουν. Ο άνθρωπος αυτός απλώς επέστρεφε σπίτι από τη δουλειά του και του επιτέθηκαν τυφλά, με ρατσιστικό κίνητρο».

Κι όμως, αυτό το κίνητρο ο Μαμαντού Μπα δύσκολα θα το αποδείξει, ακόμα και αν κάνει μήνυση κατά αγνώστων, καθώς οι πιθανότητες να βρεθούν και να τιμωρηθούν οι δράστες είναι μηδαμινές, ενώ δεν υπάρχει καμία νομική προστασία για τα θύματα ρατσιστικών επιθέσεων. Η δημοσιοποίηση της καταγγελίας του είναι το μοναδικό του όπλο, ένας τρόπος να μοιραστεί τον φόβο του. Η συνειδητοποίηση και η αλληλεγγύη όλων μας είναι ο μόνος τρόπος ο φόβος αυτός να νικηθεί και να αλλάξει στρατόπεδο.

                                           

πηγη:a.tziantzi@efsyn.gr