
Παρασκευή 10 Ιουλίου 2015
Πέμπτη 9 Ιουλίου 2015
Ευρώ: Οδηγός καλοκαιρινής εξόδου

Έχετε αναρωτηθεί ποιος σας ενημέρωνε τα τελευταία χρόνια για τις επιπτώσεις που θα είχε ενδεχόμενη επιστροφή στη δραχμή; Τον τόνο έδιναν πανεπιστημιακοί που επιχορηγούνται από ευρωπαϊκά προγράμματα, δημοσιογράφοι που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με χρηματοπιστωτικά κέντρα που θυσαύρισαν στην ευρωζώνη, πολιτικοί της διαπλοκής που έχουν συνδέσει το πολιτικό τους μέλλον με γερμανικές ή γαλλικές πολυεθνικές, οι οποίες είχαν κάθε λόγο να κρατήσουν τη χώρα στη νομισματική ένωση.
Αντίθετα η κοινοβουλευτική Αριστερά είτε χανόταν στα παραισθησιογόνα της «Ευρωπαϊκής Ένωσης των λαών» είτε ανέμενε τη δευτέρα παρουσία της επανάστασης η οποία θα καθιστούσε το δίλημμα δραχμή ή ευρώ περιττό.
Ακόμη όμως και οι υποστηρικτές της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα καλούνταν πάντα να εξηγήσουν γιατί η ευρωζώνη κατέστρεψε την ελληνική οικονομία και όχι ποια είναι τα πρακτικά βήματα που θα ακολουθήσουν σε ενδεχόμενη έξοδο από αυτή.
Εύκολες απαντήσεις φυσικά σε αυτά τα ερωτήματα δεν υπάρχουν. Πολύ περισσότερο δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Η έξοδος από το ευρώ και η ανάκτηση νομισματικής κυριαρχίας προϋποθέτει μια δύσκολη περίοδο προσαρμογής ορισμένων μηνών η οποία μπορεί να πετύχει μόνο με τη σύμφωνη γνώμη μιας καλά ενημερωμένης κοινωνίας.
Εμείς σκεφτήκαμε να συγκεντρώσουμε ορισμένα από τα κείμενα, τα γραφήματα και τις εκπομπές που ξεχωρίσαμε το τελευταίο διάστημα και τα οποία δεν τέθηκαν ποτέ προς συζήτηση στον ελληνικό λαό. Αρκετά από τα κείμενα είναι στα αγγλικά ενώ ορισμένα, που εμείς παραθέτουμε στα αγγλικά μπορείτε να τα βρείτε μεταφρασμένα στα ελληνικά στα βιβλιοπωλεία.
Αν έχετε κέφι για διάβασμα ακολουθήστε μας…
Ο Βρετανός οικονομολόγος Roger Bootle, που μόνο για τις αριστερές του ιδέες δεν φημίζεται, κέρδισε το 2012 το βραβείο Wolfson Economics Prize για την συγκεκριμένη εργασία. Σε αυτή εξηγεί κάθε τεχνική λεπτομέρεια της επιστροφής της Ελλάδας στη δραχμή (όπως το αν θα πρέπει να ανακοινωθεί εκ των προτέρων ή να γίνει με απόλυτη μυστικότητα πόσο διάστημα θα χρειαστεί η έκδοση νέων χαρτονομισμάτων, πως μπορούν να αποζημιωθούν ομάδες του πληθυσμού που θα πληγούν από την αλλαγή κ.ο.κ).
Ο καθηγητής της σχολής SOAS του πανεπιστημίου του Λονδίνου και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Λαπαβίτσας, στο τελευταίο του άρθρο για το θέμα στην εφημερίδα Guardian. Για μια πιο λεπτομερή περιγραφή των διαδικασιών εξόδου και των πολιτικών και κοινωνικών αποφάσεων που πρέπει να ακολουθηθούν μπορείτε να αγοράσετε ή να κατεβάσετε το βιβλίο του Ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα για την Ελλάδα και την περιφέρεια της Ευρωζώνης.
Παλαιότερο αλλά πάντα επίκαιρο στις τεχνικές του λεπτομέρειες το κείμενο Breaking Up? A Route Out of the Eurozone Crisis από την ερευνητική ομάδα του καθηγητή.
Από τους παλιούς επικριτές της ευρωζώνης αλλά επιφυλακτικός τους τελευταίους μήνες να μιλήσει για έξοδο, ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν λύνει τη σιωπή του. Υποστηρίζει ότι «το μεγαλύτερο κόστος από ένα Grexit έχει ήδη πληρωθεί με τα capital controls και την τραπεζική αργία και η Ελλάδα θα πρέπει να εισπράξει και τα οφέλη κι αυτά δεν είναι άλλα από μια υποτίμηση του νομίσματος που θα έρθει με τη δραχμή».
Ο οικονομολόγος και δημοσιογράφος Λεωνίδας Βατικιώτης δίνει απαντήσεις στα καθημερινά ερωτήματα για την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα σε ένα από τα πιο πρόσφατα και ενημερωμένα άρθρα του για το θέμα.
Ο Οικονομολόγος Dean Baker υποστηρίζει ότι ύστερα από τις τρομακτικές επιπτώσεις των μνημονίων στην ελληνική κοινωνία και οικονομία ακόμη και μια σχετικά αποτυχημένη έξοδος από την ευρωζώνη δεν θα γίνει ιδιαίτερα αντιληπτή στον πληθυσμό.
Τρίτη 7 Ιουλίου 2015
ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ

1. Ό,τι και να συμβεί τις αμέσως επόμενες, εξαιρετικά κρίσιμες ημέρες, η 5η Ιουλίου θα περάσει στην ιστορία σαν μια εκπληκτική νίκη του ελληνικού λαού, μεγαλύτερη κι απ' την 25η Ιανουαρίου. Ένας μικρός λαός υπέστη πρωτοφανή οικονομική και ψυχολογική βία- κάτι σαν εικονικές εκτελέσεις και εικονικούς πνιγμούς ενός ολόκληρου έθνους- από το ενιαίο μέτωπο όλων των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αυτού του πλανήτη.
Βρέθηκε αντιμέτωπος με μια εκστρατεία οργανωμένης τρομοκρατίας των Ελλήνων ολιγαρχών και των συστημικών καναλιών τους, που ποντάρισαν στην προσχεδιασμένη χρεοκοπία της χώρας για να διασώσουν τα προνόμιά τους- και πρέπει να λογοδοτήσουν γι αυτό, μόλις βγούμε από το τούνελ.
Παρόλα αυτά, οι ελεύθεροι πολιορκημένοι της εποχής μας έμειναν όρθιοι και προκάλεσαν έναν πολιτικό σεισμό που ακούστηκε από τη μια άκρη του κόσμου μέχρι την άλλη. Αυτοί που περίμεναν ότι μέχρι σήμερα θα είχαν κλείσει την «αριστερή παρένθεση», βρίσκονται ήδη στην πολιτική συνταξιοδότηση, σαν τον Σαμαρά, ή ετοιμάζονται να τον ακολουθήσουν.
2. Περισσότερο κι από την απροσδόκητη, ακόμη και για τους πιο αισιόδοξους, έκτασή της (23 μονάδες διαφορά!), η θριαμβευτική νίκη του ΟΧΙ διακρίνεται για τα ποιοτικά της χαρακτηριστικά. Η Ελλάδα πολώθηκε ταξικά όσο ποτέ άλλοτε μετά τον εμφύλιο. Το ΟΧΙ θριάμβευσε χάρη στη συντριπτική υποστήριξη της εργατικής τάξης (73% στην πιο εργατική περιφέρεια της Ελλάδας, τη Β' Πειραιά!), των αγροτών και της νεολαίας. Όσοι διεκτραγωδούσαν την υποτιθέμενη πολιτική «απάθεια» των νέων ανθρώπων, ξύπνησαν σε έναν άλλο κόσμο την Παρασκευή και την Κυριακή το βράδυ στο Σύνταγμα. Η πλατεία κατακλύστηκε- σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα από την εποχή των Αγανακτισμένων- από νέα παιδιά, που τραγουδούσαν Θεοδωράκη, Μικρούτσικο και αντάρτικα, ανακαλύποντας τη μυθολογία της δικής μας γενιάς, όπως εμείς ανακαλύπταμε στη μεταπολίτευση τη μυθολογία της γενιάς της Αντίστασης. Είναι αυτή η γενιά που γράφει τώρα τη δική της ιστορία, στη δική της, νέα, εργατική- λαϊκή- νεανική «μεταπολίτευση».
3. Αποτελεί εκπληκτικό, συμβολικά και ουσιαστικά, στοιχείο η νίκη του ΟΧΙ σε όλους, χωρίς εξαίρεση, τους νομούς της χώρας. Η προσπάθεια των κυρίαρχων να διαμορφώσουν εμφυλιοπολεμικό κλίμα για να διχάσουν το λαό απέτυχε οικτρά. Η ευρεία λαϊκή ενότητα έγινε γεγονός, όχι βέβαια στο έδαφος της «συναίνεσης», δηλαδή του ενουχισμού του κινήματος, αλλά πάνω στο αμόνι της σκληρότατης ρήξης. Ο χτυπημένος από την κρίση και την τρομοκρατία, αλλά ψύχραιμος, αποφασισμένος και περήφανος λαός ήταν αυτός που έδωσε και κέρδισε τη μάχη, ξεπερνώντας κατά πολύ ΟΛΑ τα κομματικά επιτελεία της Αριστεράς, κυβερνώσας και εξωκοινοβουλευτικής. Τράβηξε τα επιτελεία από το μανίκι, επιβάλλοντάς τους αυτό που του υπαγόρευε η ανάγκη της λαϊκής και της εθνικής επιβίωσης, σηκώνοντας τις ηγεσίες πολύ ψηλότερα από το μπόι τους. Αυτός ο λαός εξουδετέρωσε τους λιπόψυχους, τους σαμποτέρ και τους γραφειοκράτες που δεν έλειψαν και δεν λείπουν στους κόλπους των αριστερών ηγεσιών, αποτρέποντας και την καταστροφική συνθηκολόγηση και την παραλυτική πολυδιάσπαση. Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη υποθήκη για το μέλλον.
4. Μια πολύ μεγάλη μάχη κερδήθηκε, αλλά ένας πολύ μεγάλος πόλεμος βρίσκεται μπροστά μας. Αυτό που διαδραματίστηκε στο δραματικό οκταήμερο (πυκνό σαν μια δεκαετία!) ανάμεσα στη θαρραλέα απόφαση του Αλέξη Τσίπρα για δημοψήφισμα και στη νίκη της 5ης Ιουλίου, ήταν η εκρηκτική ωρίμανση της βασικής αντίθεσης που μας ακολουθεί από τις 25 Ιανουαρίου: της αντίθεσης ανάμεσα στην πολιτική δύναμη της ελληνικής Αριστεράς, επικεφαλής ενός κυρίαρχου λαού, και την οικονομική δύναμη των επίδοξων στραγγαλιστών μας. Και οι δύο πόλοι της αντίθεσης γιγαντώθηκαν το οκταήμερο που πέρασε: ποτέ η πολιτική μας δύναμη δεν ήταν πιο κραταιά και ποτέ η οικονομική μας κατάσταση τόσο δεινή. Αυτή η δραματική αντίθεση θα λυθεί με τον τρόπο που λύνονται όλες οι πραγματικές αντιθέσεις: με το να οξυνθεί μέχρι το έπακρο. Η στιγμή της αλήθειας έρχεται, πιθανόν μέσα σε λίγες μόνο μέρες. Σ' αυτές τις συνθήκε δεν υπάρχει η πολυτέλεια για ανάπαυλα και για το μεθύσι της νίκης. Ο παράγοντας χρόνος είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου.
5. Τις αμέσως επόμενες ώρες θα μάθουμε πως θα κυριαρχήσει στους κόλπους της ΕΕ η σκληρή γραμμή στραγγαλισμού της Ελλάδας με «εκτέλεση» των τραπεζών, πράγμα πιθανό, υπό την πίεση των εσωτερικών τους αντιθέσεων, επιχειρήσουν μια νέα παγίδευση της κυβέρνησης για να κερδίσουν χρόνο και να μας αποδιοργανώσουν, προτού μας φέρουν ξανά αντιμέτωπους με έναν νέο, ακόμη πιο ασφυκτικό εκβιασμό. Σε κάθε περίπτωση, ο «ασύμμετρος πόλεμος» που βρίσκεται εδώ και πέντε μήνες σε εξέλιξη, θα κλιμακωθεί. Η κυβέρνηση οφείλει να κινηθεί με κεραυνοβόλο τρόπο, στο «γήπεδο» όπου εκείνη είναι ισχυρή, το πολιτικό πεδίο, όσο ακόμη οι εσωτερικοί αντίπαλοί της είναι εκμηδενισμένοι, ζαλισμένοι, με το ηθικό στο πάτωμα.
Το πρώτο, απολύτως αναγκαίο μέτρο είναι η με συνοπτικές διαδικασίες κρατικοποίηση των συστημικών τραπεζών- ο μοναδικός τρόπος για να αποκτήσει η κυβέρνηση ζωτικό οικονομικό χώρο, να ελέγξει τα στρατηγικά υψώματα της οικονομίας, να σώσει τις λαικές καταθέσεις και να αποτρέψει την απαλλοτρίωση των τραπεζών από το ευρωπαϊκό (κυρίως γερμανογαλλικό) κεφάλαιο.
Εξίσου αναγκαία είναι η υπερώριμη πια κάθαρση στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, με την εφαρμογή της δημοκρατικής νομιμότητας. Ο εξευτελισμός πολλών συστημικών- και καταχρεωμένων- μίντια, ειδικά το τελευταίο δεκαήμερο, προσφέρει τεράστια λαϊκή νομιμοποίηση σ'αυτή τη στοιχειώδη και υπερώριμη από καιρό κίνηση.
Παράλληλα, ο πρωθυπουργός οφείλει από σήμερα κιόλας να κηρύξει αναστολή πληρωμών στην ΕΚΤ, το EFSF και τα ευρωπαϊκά κράτη- μέλη μέχρι να κουρευτεί δραστικά το χρέος, κάτι ακόμη και το ΔΝΤ αναγνωρίζει ως αναπόφευκτο. Είναι βέβαιο ότι το μήνυμα θα το πάρουν πολύ σοβαρά υπόψιν, η όχι από την πρώτη στιγμή οι ευρωπαϊκές ηγεσίες, τουλάχιστον οι ευρωπαϊκές αγορές, το «δημοψήφισμα» των οποίων δεν τολμούν να αγνοήσουν τα πολιτικά τους ενεργούμενα.
6. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πως οι κυρίαρχοι της Ευρώπης θα υποχωρήσουν μπροστά σε μια τέτοια επίδειξη αποφασιστικότητας. Είναι όμως απολύτως βέβαιο ότι θα ξεσηκώσουν κύμα αποστροφής και οργής στις ίδιες τις χώρες τους και σε όλο τον κόσμο επιχειρήσουν, παρόλα αυτά, να μας στραγγαλίσουν ακόμη κι ύστερα από το δημοψήφισμα. Γιατί τώρα και οι Ευρωπαίοι επικυρίαρχοι και η Πέμπτη φάλαγγα στην Ελλάδα, θα είναι φως φανάρι ότι επιχειρούν να βιάσουν όχι μόνο μια κυβέρνηση, αλλά και έναν ολόκληρο λαό. Η Ε.Ε. θα αποκαλυφτεί μπροστά σε όλο τον κόσμο ως νέα Ιερή Συμμαχία, φυλακή των λαών, μια μεταμοντέρνα μορφή οικονομικού και πολιτικού ολοκληρωτισμού.
Εάν όμως αναλάβουν αυτό το τεράστιο οικονομικό και πολιτικό ρίσκο, θα φέρουν την ελληνική κυβέρνηση, παρά τη θέλησή της, αντιμέτωπη με το Γόρδιο Δεσμό του ευρώ. Σ'αυτή την περίπτωση, η κυβέρνηση θα πρέπει, επί ποινή ακύρωσης και προδοσίας της λαϊκής νίκης, να απεμπλακεί από την «τριάδα του αδύνατου»: τέλος στη λιτότητα- διάσωση των καταθέσεων και ξανάνοιγμα των τραπεζών- παραμονή στο ευρώ. Ένα από τα τρία πρέπει να θυσιαστεί, για να διασωθούν, έστω με προσωρινό κόστος, τα άλλα δύο. Ο λαός το έδειξε πολύ καθαρά την Κυριακή: ανάμεσα στο να «πεθάνει» κοινωνικά, αγκαλιά με το ευρώ και το να ζήσει χωρίς αυτό, διαλέγει ξεκάθαρα, έστω και σαν το λιγότερο κακό, το δεύτερο. Οι εχθροί μας, ξένοι και εγχώριοι, μας γάνωσαν τ' αυτιά επί οκτώ μέρες ότι θα ψηφίζαμε ναι ή όχι στο ευρώ. Ας το λουστούν τώρα! Οι ίδιοι προσέφεραν ευρεία λαϊκή νομιμοποίηση σε ενδεχόμενη ρήξη με την ευρωζώνη. Μια φασιστική απόπειρα στραγγαλισμού της ελληνικής Δημοκρατίας θα γιγαντώσει αυτή τη νομιμοποίηση.
Η στρατηγική της «σύνεσης» και της «δημιουργικής ασάφειας» έδειξε τα αδιέξοδά της. Η κορύφωση της δραματικής σύγκρουσης που βρίσκεται μπροστά μας απαιτεί τρία μόνο πράγματα: Τόλμη, τόλμη και πάλι τόλμη! Μήπως μ'αυτά δεν κερδίσαμε ό,τι κερδίσαμε ως τώρα;
Σάββατο 4 Ιουλίου 2015
Παρασκευή 3 Ιουλίου 2015
ΚΑΜΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΕΜΠΡΟΣΘΟΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ «ΝΑΙ» ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
Το πείραμα της εναλλακτικής διαχείρισης απέτυχε:
Ενταφιάστηκε την 20η Φεβρουαρίου με τη συμφωνία της κυβέρνησης με
τους «θεσμούς». Κατέρρευσε με την εισβολή των δυνάμεων καταστολής στην
Πρυτανεία καταλύοντας το κοινωνικό άσυλο τον Απρίλη. Απογυμνώθηκε με τους 4
νεκρούς εργάτες των Ελληνικών Πετρελαίων στο βωμό της εθνικής ανάπτυξης. Η
αμοιβαία επωφελής συμφωνία –που απορρέει από τη λογική «του καπιταλισμού με
ανθρώπινο πρόσωπο»- αποδείχτηκε μια φενάκη.
Το αδιέξοδο στα παζάρια με το διεθνές κεφάλαιο δεν
αποδεικνύει μόνο το αδίστακτο πρόσωπο του συστήματος αλλά και τις εσωτερικές
αντιφάσεις του πολιτικού σχηματισμού της ανανεωμένης σοσιαλδημοκρατίας που
εκπροσωπεί σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα. Η μετριοπάθεια, η συγκαταβατικότητα, το
δόγμα του «πατάμε σε δυο βάρκες με στόχο να εκμεταλλευτούμε τις αντιθέσεις και
θα επιπλεύσουμε» έγιναν φύλλο και φτερό. Έχουμε πόλεμο.
Το πραγματικό δίλημμα σήμερα είναι «καπιταλισμός ή κοινωνική
επανάσταση». Το «όχι» στο δημοψήφισμα έχει πολλαπλά μηνύματα και μπορεί να
εμπεριέχει αντιφατικές ή και αντιθετικές σημασίες. Μπορεί ακόμα η άρνηση να
εγκλωβίζει μια κοινωνική δυναμική όπως πολλές αρνήσεις που αφομοιώθηκαν το
προηγούμενο διάστημα σε λογικές ανάθεσης, που περιχαρακώθηκαν σε
κοινοβουλευτικές αυταπάτες.
Για μας όμως, το όχι σημαίνει τη συνέχιση των αγώνων ενάντια
στην υποτέλεια και την ανθρωποσφαγή που έχουν επιβάλει με τα μνημόνια το ντόπιο
και υπερεθνικό κεφάλαιο. Το όχι αφήνει παρακαταθήκη για τους αγώνες που έρχονται
ενάντια στον ορυμαγδό των αβάσταχτων μέτρων που θα επιχειρήσει να εφαρμόσει η
όποια κυβέρνηση.
Αντίθετα, το ναι εκφράζει την αγριότητα της φτώχειας και της
εξαθλίωσης που υφίστανται σήμερα τα χαμηλότερα στρώματα και συσπειρώνει την
άρχουσα τάξη ενάντια στους πληβείους. Ξαφνικά, η βαρβαρότητα της σκληρής
λιτότητας, της εξοντωτικής φορολογίας, η διάλυση κάθε προνοιακού μηχανισμού
–υγεία, εκπαίδευση κλπ- οι περικοπές μισθών και συντάξεων, η ανεργία και η
επισφάλεια αναβαπτίζονται στην ευρωπαϊκή κολυμβήθρα του Σιλωάμ και αναγορεύονται σε «ευρωπαϊκή»
προοπτική την οποία θα πρέπει να επιδιώξουμε!!!
Η συστράτευση των ντόπιων αφεντικών, η απροκάλυπτη
τρομοκρατία και οι ωμοί εκβιασμοί –από το κλείσιμο των τραπεζών μέχρι τις
απειλές απολύσεων αν οι εργαζόμενοι δεν συνταχτούν με το ναι των αφεντικών τους
σε διάφορες επιχειρήσεις- αποκαλύπτει περίτρανα τον φόβο τους μπροστά στο
ενδεχόμενο μιας πλειοψηφικής άρνησης της κοινωνίας να δεχτεί τη σφαγή.
Γι’ αυτό η καταιγιστική προπαγάνδα των μέσων μαζικής
εξημέρωσης την τελευταία εβδομάδα έχει επιστρατεύσει κάθε μέσο: Ασύστολα
ψέματα, σενάρια αποσταθεροποίησης βασισμένα σε ανύπαρκτα γεγονότα, φίμωση της
αντίθετης άποψης – με λίγα λόγια ό,τι έκαναν πάντα αλλά με μεγαλύτερη ένταση
για να εξυπηρετήσουν τα αφεντικά τους. Μοναδικός τους στόχος να δημιουργήσουν
κλίμα πανικού και φόβου ώστε να αποδεχτούμε σαν κοινωνία την κηδεμονία των
οικονομικών δολοφόνων της ευρωπαϊκής ένωσης και του διεθνούς νομισματικού
ταμείου.
Από την πλευρά μας σαν Ανοιχτή Συνέλευση Νάξου σε απόλυτη
συνέπεια και ακολουθία με τους αγώνες στους οποίους συμμετείχαμε τα τελευταία
πέντε χρόνια, σαν αναπόσπαστο κομμάτι του κινήματος που παλεύει την κοινωνική
δικαιοσύνη και για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας λέμε
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΚΑΙ
ΤΗΝ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΙΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ- ΤΑΞΙΚΟΙ
ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3 ΙΟΥΝΙΟΥ
ΣΤΙΣ 8.00μμ ΣΤΗΝ ΟΔΟ
ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΧΩΡΟ «ΑΝΤΙΜΑΜΑΛΟ»
|
Ανοιχτή Συνέλευση
Νάξου
Πέμπτη 2 Ιουλίου 2015
Δευτέρα 29 Ιουνίου 2015
Αναλυτική παρουσίαση των μέτρων που επιδόθηκαν ως «τελεσίγραφο»

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Ό,τι είναι σε αγκύλες δηλώνει τα επιπλέον μέτρα που περιλαμβάνονται στην τελευταία πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που αναρτήθηκε στον ιστότοπό της χθες Κυριακή 28 Ιουνίου 2015, δηλαδή μετά την απόφαση διεξαγωγής δημοψηφίσματος από τη Βουλή (Δήλωση Γιουνκέρ). Βέβαια, από την τροποποιημένη αυτή πρόταση προβλήθηκε μόνο η μείωση του ΦΠΑ στα ξενοδοχεία από 23% σε 13%, ενώ αποσιωπήθηκαν δυσβάστακτα μέτρα όπως η πρόβλεψη για απελευθέρωση των πλειστηριασμών από το τέλος του 2015. Βλ. http://europa.eu/rapid/press-
ΠΗΓΗ:: http://left.gr/news/ti-zitane-oi-thesmoi-analytiki-paroysiasi-ton-metron-poy-epidothikan-os-telesigrafo#sthash.1WCYIfSF.dpuf
Κυριακή 28 Ιουνίου 2015
Η αλήθεια για τη δήθεν «βελτιωμένη» πρόταση Γιούνκερ. Σημείο - Σημείο
Ουδεμία ουσιαστική διαφορά, πέραν του συντελεστή ΦΠΑ στα ξενοδοχεία, δεν έχει η πρόταση που είχαν παραδώσει οι πιστωτές στις 25 Ιουνίου κι εκείνη που δημοσιοποίησε σήμερα ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ως δήθεν διαφορετική και τελική προσφορά των θεσμών. Κατά τον ισχυρισμούς Γιούνκερ η «διαφορετική» πρόταση δεν παρουσιάστηκε επειδή η ελληνική πλευρά αποχώρησε «μονομερώς από τις διαπραγματεύσεις».Ωστόσο, η αντιπαραβολή των δύο προτάσεων, σημείο προς σημείο, δείχνει ότι η μοναδική διαφορά είναι πως στο κείμενο της 25ης Ιουνίου ο συντελεστής ΦΠΑ για τα ξενοδοχεία ήταν στο 23% και στο κείμενο Γιούνκερ έχει κατέβει στο 13%.
Πρόκειται, δε, για μια αλλαγή που ήταν ήδη γνωστή, μέσω διαρροών και πληροφοριών από την Πέμπτη και αποκαλύπτει τα υποκριτικά επιχειρήματα από την πλευρά των πιστωτών και την αμιγώς πολιτική τους στόχευση εν όψει του δημοψηφίσματος.
Οπως επισημαίνουν πηγές του Μαξίμου, και στα δύο κείμενο, το σημερινό και αυτό της 25ης Ιουνίου, που εδόθη ως τελεσίγραφο , οι θεσμού ζητούν, μεταξύ άλλων:
- Να επιβληθεί 23% ΦΠΑ στην εστίαση
- Να καταργηθεί η έκπτωση ΦΠΑ στα νησιά
- Να επιβληθεί προκαταβολή φόρου 100% στις εταιρίες και τους ελεύθερους επαγγελματίες
- Να καταργηθούν οι εκπτώσεις φόρου για τους αγρότες (πετρέλαιο, φόρος εισοδήματος)
- Να περικοπούν κατά €900 εκατ. (0,5% του ΑΕΠ) οι δαπάνες για την κοινωνική πρόνοια (επιδόματα κλπ)
- Να περιοριστούν άμεσα οι πρόωρες συντάξεις
- Να καταργηθεί σταδιακά το ΕΚΑΣ
- Να εφαρμοστεί πλήρως ο μνημονιακός νόμος 3863/2010 για το ασφαλιστικό
- Να εφαρμοστεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος και η χρηματοδότηση των επικουρικών ταμείων να γίνεται μόνο από ίδιους πόρους
- Να καταργηθούν όλες οι εισφορές υπέρ τρίτων που χρηματοδοτούν τα ασφαλιστικά ταμεία, που συνεπάγεται μείωση των εσόδων τους κατά πάνω από €700 εκατ.
- Να αυξηθούν οι κρατήσεις για υγειονομική περίθαλψη στις συντάξεις από το 4% στο 6%
- Να παγώσουν οι συντάξεις ως το 2021
- Να νομοθετηθούν οι ομαδικές απολύσεις και να μην υπάρξει η επαναθέσπιση των συλλογικών διαπραγματεύσεων,ΑΝ δεν το επιτρέψουν οι θεσμοί
- Να μειωθεί το ακατάσχετο των €1500 στις καταθέσεις
- Να αυξηθεί το επιτόκιο που ισχύει για τη ρύθμιση οφειλών
- Να μειωθούν οι μισθοί στο δημόσιο
- Να εφαρμοστούν πλήρως οι εργαλειοθήκες του ΟΟΣΑ (γάλα, ψωμί, αρτοποιεία, Κυριακές κλπ).
- Να υπάρξουν συντριπτικά πλήγματα στο ελληνικό φάρμακο.
- Να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ
- Να πωληθούν οι μετοχές του ΟΤΕ που κατέχει το Δημόσιο
- Να μην επιβληθεί η έκτακτη εισφορά 12 % στα κέρδη άνω των 500.000 για τη χρήση του 2014.
- Να μην επανέρθουν οι εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές στα επίπεδα του 2014
Τρίτη 23 Ιουνίου 2015
Σάββατο 20 Ιουνίου 2015
ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ - ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ - ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΥΡΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΑ
Η Χάνα είναι μια γενναία γυναίκα από τη Συρία. Εγκατέλειψε τη χώρα και το σπίτι της για να σώσει την οικογένειά της. Μετά από επίπονο και μακρύ ταξίδι, μέσω της Ελλάδας, κατάφερε να βρει ασφάλεια στην Αυστρία. Με μία συγκλονιστική επιστολή προς τη Γενική Διευθύντρια των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, την οποία γνώρισε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της, περιγράφει τα δεινά του Συριακού λαού και ζητάει από τους Έλληνες να μην κλείνουν τα μάτια μπροστά στη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση του πλανήτη. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Πρόσφυγα (20 Ιουνίου), οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δημοσιεύουν το κείμενο της Χάνα, κατόπιν επιθυμίας της να δημοσιευθεί στην Ελλάδα
«Αγαπητή Μαριέττα,
Μας ζήτησες να σου γράψουμε αναλυτικά για την κατάστασή μας και τι περάσαμε για να φτάσουμε εδώ. Θα είμαι σύντομη, γιατί δεν μιλώ καλά τη γλώσσα. Αν παρακολουθείς την επικαιρότητα, θα ξέρεις γιατί έπρεπε να αποδράσουμε από το σπίτι μας. Αυτή είναι η σωστή λέξη – αποδράσαμε. Αποδράσαμε για να σώσουμε τα παιδιά μας από το θάνατο που πήρε τη ζωή 200 χιλιάδων ανθρώπων. Τα σπίτια μας καταστράφηκαν, οι δικοί μας μπήκαν φυλακή, τις γυναίκες τις βίασαν. Αυτό το γράμμα δεν μπορεί να μεταφέρει το μέγεθος του πόνου, της αδικίας, του φόβου που νιώθουμε.
Οι ευρωπαϊκές χώρες εκφράζουν την συμπαράστασή τους και δηλώνουν πρόθυμες να μας δεχτούν σαν πρόσφυγες πολέμου. Αλλά για τι είδους υποδοχή μιλάμε και με ποιους όρους; Είναι πρόθυμες να μας δεχτούν, αλλά δεν μας επιτρέπουν να έρθουμε αεροπορικώς, δεν μας επιτρέπουν να έρθουμε από τη θάλασσα, δεν μας επιτρέπουν να έρθουμε νόμιμα από τη στεριά. Άρα; Μας το λένε ξεκάθαρα: πρέπει να γίνει η ζωή μας κόλαση, πρέπει να κινδυνεύσουμε να πεθάνουμε, μέσα σε φουσκωτές βάρκες που δεν ξεπερνούν τα τρία μέτρα μήκος και ταξιδεύουν με 60 πρόσφυγες μέσα στη νύχτα. Το ερώτημα είναι αν θα φτάσουμε ή αν θα μείνουμε για πάντα θαμμένοι στη θάλασσα – είναι θέμα τύχης.
Ακόμα και αν προσπαθήσουμε να έρθουμε από τη στεριά, πρέπει να διασχίσουμε δάση και βουνά, να κρυβόμαστε μέσα σε εγκαταλειμένα τρένα, να βρεθούμε στο έλεος κάθε λογής μαφίας και λαθρέμπορων που μας παίρνουν τα λεφτά και την αξιοπρέπεια και βάζουν σκληρούς όρους προκειμένου να μας αφήσουν να περπατήσουμε αυτά τα δύσβατα μονοπάτια.
Δεν μπορώ να σου δώσω να καταλάβεις τι περάσαμε για να φτάσουν τα τέσσερα παιδιά μου στην Ευρώπη, κι ευχαριστώ το Θεό που τα κατάφεραν να φτάσουν ασφαλή. Εκατοντάδες άλλοι πέθαναν και συνεχίζουν να πεθαίνουν καθώς το προσπαθούν. Αναρωτιέμαι: αν οι ευρωπαϊκές χώρες θέλουν στ'αλήθεια να μας δεχτούν, γιατί δεν το κάνουν νόμιμα, μέσω των πρεσβειών τους; Έχει τυφλωθεί ολόκληρος ο κόσμος και δε βλέπει τι γίνεται; Θέλουν να εξαφανίσουν το συριακό λαό; Ποντάρουν πως θα πεθάνουμε πριν φτάσουμε; Ευχαριστούμε τον ελληνικό λαό και γνωρίζουμε ότι η οικονομική του κατάσταση δεν του επιτρέπει να δεχτεί πρόσφυγες και να τους εξασφαλίσει παροχές. Για μας η Ελλάδα είναι χώρα τράνζιτ. Γιατί λοιπόν μας πιέζουν κι άλλο; Γιατί μας φυλακίζουν; Γιατί μας συλλαμβάνουν στο αεροδρόμιο, στο λιμάνι, ακόμα και στο δρόμο; Επειδή είμαστε πρόσφυγες;
Όταν μου ζήτησες να σου γράψω για την κατάστασή μας, είπες ότι το γράμμα θα μπορούσε να μείνει εμπιστευτικό. Γιατί; Δεν πρέπει να μείνει κρυφό. Πρέπει να δημοσιεύσεις τα πάντα – ονόματα, περιστατικά, γεγονότα. Πρέπει να αναλάβεις δράση γρήγορα και να πιέσεις τις ευρωπαϊκές χώρες να δεχτούν τους πρόσφυγες με ασφάλεια, χωρίς να τους αναγκάζουν να βάζουν τη ζωή τους σε κίνδυνο για την ελευθερία».
Χ.Α., μια γυναίκα από τη Συρία
ΕΠΙΛΟΓΗ : ΤΕΧΝΗΣ ΑΝΕΜΟΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)