Κάλεσμα σε εκδήλωση αλληλεγγύης στους μετανάστες Τετάρτη 22 Μαρτίου

       

                                                                   
                                                                           

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΞΕΝΟΙ

Πριν λίγες βδομάδες έπεσε στην αντίληψή μας μια κίνηση ρατσιστικού χαρακτήρα που έγινε στο χωριό Άγιος Αρσένιος, γύρω στο Νοέμβρη του 2011. Συγκεκριμένα, ο σύλλογος επαγγελματιών στον τουρισμό, ο τοπικός σύλλογος γονέων και κηδεμόνων και ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού συγκέντρωσαν 150 υπογραφές με αίτημα να επιληφθούν οι αρχές (δήμος, αστυνομία, υγειονομικές υπηρεσίες) για να φύγουν οι πακιστανοί που ζουν στο χωριό.

Όμως, την περίοδο που διανύουμε αποδεικνύεται πλέον περίτρανα ότι οι μετανάστες είναι από τα κοινωνικά εκείνα κομμάτια που πρώτα χτυπήθηκαν από την κρίση και που σίγουρα δεν ευθύνονται για τα δεινά της ελληνικής κοινωνίας. Δεν είναι οι μετανάστες υπεύθυνοι:

• για τον αριθμό των ανέργων που ξεπερνάει το ένα εκατομμύριο, για τους εξευτελιστικούς μισθούς των 500 ευρώ,
• για τις ελαστικότατες σχέσεις εργασίας και την άνευ όρων παράδοση των εργαζομένων στη διάθεση των αφεντικών
• για τη διάλυση της δημόσιας περίθαλψης και της εκπαίδευσης,
• δεν ευθύνονται για την κατακόρυφη αύξηση της φορολογίας με την οποία το κράτος λεηλατεί τα ήδη χαμηλά εισοδήματα,
• για την καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων,
• δεν ευθύνονται για την ενίσχυση των τραπεζών αντί για την ενίσχυση των φτωχών,
• δεν ευθύνονται για τη διάλυση του κοινωνικού ιστού.

Ο καπιταλισμός πλέον διανύει ένα στάδιο ακόμα μεγαλύτερης βαρβαρότητας και πετάει στον καιάδα τους φτωχούς – μετανάστες ή όχι. Είναι στο χέρι μας να κατανοήσουμε ποιος είναι ο εχθρός –ο μετανάστης, που φεύγει κυνηγημένος από τη χώρα του, λόγω της πολιτικής και οικονομικής καταπίεσης, ή το κράτος και το κεφάλαιο που λυσσαλέα και βίαια καταπνίγουν κάθε ελπίδα επιβίωσης και αξιοπρέπειας;

Επειδή λίγο απέχουμε και ίσως κάποιοι ήδη βρίσκονται στην κατάσταση των μεταναστών, ας καταλάβουμε ότι η δύναμή μας βρίσκεται στην ενότητα, την αλληλεγγύη και την αντίσταση απέναντι στη βαρβαρότητα αυτού του συστήματος.

Συζήτηση - Προβολή: Τετάρτη 21 Μάρτη, 7μμ

στον πολιτικό και κοινωνικό χώρο “Αντιμάμαλο”, στην οδό Παπαβασιλείου

Ανοιχτή Συνέλευση Νάξου

ΠΗΓΗ: ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΝΑΞΟΥ

Παρέμβαση με μικροφωνική στη Χώρα

Κατά τις 12 το μεσημέρι σήμερα κάναμε παρέμβαση αντιπληροφόρησης στη Χώρα με αφισσοκόλληση και μοίρασμα κειμένων και στο τέλος στήσαμε μικροφωνική στην παραλία. Οι προκηρύξεις που μοιράστηκαν (400 αντίτυπα) αναφέρονταν αφενός στην ενημέρωση γύρω από το χαράτσι της ΔΕΗ και αφετέρου στις κινητοποιήσεις στις 12 Φλεβάρη. Ειδικά για την τοπική κοινωνία που στην πλειοψηφία της "ενημερώνεται" από τα κανάλια, αυτή η παρέμβαση ήταν πραγματικά αναγκαία.
Στη μικροφωνική διαβάστηκε επίσης η προκηρυξη της Αυτόνομης Πρωτοβουλίας Νάξου για τη συντρόφισσα Στέλλα Αντωνίου που είχε μοιραστεί πριν δυο βδομάδες.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Η μεγαλειώδης διαδήλωση της 12ης Φλεβάρη στην Αθήνα ενάντια στην ψήφιση του δεύτερου μνημονίου αποκρύφτηκε επιμελώς από τα μέσα μαζικής εξημέρωσης παρότι ήταν ένας παλλαϊκός ξεσηκωμός, παρότι ήταν η μεγαλύτερη συγκέντρωση ενάντια στις πολιτικές και οικονομικές συνθήκες που ρημάζουν την κοινωνία, παρότι μεγάλο κομμάτι του κόσμου είχε τη διάθεση να συγκρουστεί με το σάπιο καθεστώς, και το έκανε.

Ήταν τόσο μαζική η προσέλευση στη διαδήλωση της Κυριακής στο Σύνταγμα που η αστυνομία εξαπέλυσε πραγματική δολοφονική επίθεση με επικίνδυνα χημικά χωρίς την παραμικρή αφορμή, ψεκάζοντας πρώτους τον Γλέζο και τον Θεοδωράκη, μόνο και μόνο για να εκκενώσει την ασφυκτικά γεμάτη πλατεία Συντάγματος. Μέσα στο πανδαιμόνιο που ακολούθησε μόνο η αλληλεγγύη και ψυχραιμία των 700.000-800.000 διαδηλωτών απέτρεψε το ποδοπάτημα και τον πανικό.

Έτσι, η ορμή του πλήθους που είχε συγκεντρωθεί για να αντιδράσει στην ψήφιση του σκληρότερου μεταπολεμικού νομοθετήματος, το οποίο υποθηκεύει τη ζωή των επερχόμενων γενιών στην εξαθλίωση και την καταπίεση, τελικά διοχετεύθηκε σε οδομαχίες με τις δυνάμεις καταστολής που απωθούσαν τους διαδηλωτές όλο και πιο μακριά από το θέατρο της ψηφοφορίας, τη Βουλή.

Την επόμενη μέρα τα κανάλια για άλλη μια φορά απέδειξαν πόσο πιστά υπηρετούν το σύστημα. Στα δελτία δεν υπήρχε λέξη για το μνημόνιο 2, για το μέγεθος και την αποφασιστικότητα της διαδήλωσης. Υπήρχαν μόνο τα καμμένα κτίρια στο κέντρο της πόλης, και μάλιστα με υπερβολές και ψέματα. Άφθονα κροκοδείλια δάκρια για ένα σινεμά που τελικά θα λειτουργήσει πάλι σύντομα, θρήνοι για κάποιους εργαζόμενους στο κέντρο της Αθήνας που ίσως να χάσουν τη δουλειά τους, αλλά κουβέντα για τα εκατομμύρια των πεινασμένων που θα προστεθούν στους ήδη υπάρχοντες μετά την εφαρμογή των νέων αδυσώπητων μέτρων.

Κι από κοντά οι νέες μέθοδοι του FBI με φωτογραφίες στην τηλεόραση να ζητάνε κάτι παλιό: τη ρουφιανιά, να καταδώσουν κάποιοι ανώνυμοι άτομα που συμμετείχαν στη διαδήλωση. Νομίζουν ότι το σύνολο της κοινωνίας έχει τη δική τους ηθική υπόσταση;

Η πρόσφατη συγκέντρωση στις 12-2 ήταν η μεγαλύτερη ως τώρα στην εποχή του μνημονίου, ενώ σε πολλές ακόμα πόλεις έγιναν ταραχές και καταλήψεις δημόσιων κτιρίων (Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Βόλος, Αγρίνιο, Ηράκλειο, Χανιά, Κέρκυρα).

Εδώ στη Νάξο έγιναν συγκεντρώσεις δυο μέρες:

·   Δυο συγκεντρώσεις το Σάββατο 11 Φλεβάρη, του ΠΑΜΕ και της Ανοιχτής Συνέλευσης Νάξου και

·   Μια που καλέστηκε αυθόρμητα από τα σωματεία (Σύλλογος Δασκάλων-Νηπιαγωγών Νάξου, ΕΛΜΕ Ν. Κυκλάδων, Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΑ Νάξου, Εμπορικός Σύλλογος Νάξου, Σύλλογος Εργαζομένων Τομέα Υγείας Νομού Κυκλάδων) και την Ανοιχτή Συνέλευση την Κυριακή με τη συμμετοχή 300 περίπου ανθρώπων.

Αξίζει ιδιαίτερα να αναφέρουμε τη μαθητική διαδήλωση που έγινε στη Χώρα από τους μαθητές του Γενικού Λυκείου μια βδομάδα μετά στις 19 Φλεβάρη, μια διαδήλωση που κατήγγειλε όχι μόνο το χάλι μιας εκπαίδευσης που οδεύει ολοταχώς προς την ιδιωτικοποίηση και την πλήρη απαξίωση, αλλά και διατράνωνε την αγωνία των νέων για το αδιέξοδο που τους περιμένει.  

Όσο κυλάει ο χρόνος, όσο καταληστεύουν τη ζωή μας και όσο βαθαίνει η καταπίεση και η καταστολή, ολοένα και περισσότερος κόσμος συνειδητοποιεί ότι η άγρια επίθεση που έχει εξαπολύσει το κράτος και το κεφάλαιο δεν έχει τελειωμό, και θα συνεχιστεί σαν αποτέλεσμα της ανάγκης του κεφαλαίου να εξασφαλίσει την κερδοφορία του. Σ’ αυτή την πορεία, οι μούτζες προς τη Βουλή που βλέπαμε στο Σύνταγμα το καλοκαίρι έχουν κλείσει στις γροθιές που υψώθηκαν την Κυριακή.

Γίνεται ολοένα και πιο φανερό ότι δεν υπάρχει καμιά διέξοδος μέσα στον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό. Όλες οι προτάσεις που διατυπώνονται για επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, την έκδοση ευρωομολόγων, την επιστροφή στη δραχμή κλπ, στην ουσία συσκοτίζουν την κατάσταση και προβάλλουν ότι το πρόβλημα είναι ζήτημα διαχείρισης αποφεύγοντας τη ριζική κριτική στον καπιταλισμό. Έτσι προτείνουν «βιώσιμες» λύσεις συσπειρώνοντας γύρω τους έναν κόσμο σε στρεβλή βάση, δηλαδή «για τη διάσωση της Ελλάδας», ενώ η κρίση του συστήματος είναι δομική και γι’ αυτό παγκόσμια. Εξάλλου αυτό διαγράφεται και από τη γεωγραφική της εξάπλωση -ξεκίνησε από την Αμερική, με την αμερικανική οικονομία να είναι ακόμα στην κόψη του ξυραφιού, ενώ ήδη έχει προχωρήσει στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Ιταλία και την Ισπανία.

Η απάντηση σε αυτή την παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού δεν είναι άλλη από την ανάπτυξη των ταξικών και κοινωνικών αγώνων με στόχο την καταστροφή του συστήματος, για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας βασισμένης στην κοινωνική αλληλεγγύη και δικαιοσύνη, χωρίς καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο.

Σήμερα παρά ποτέ είναι αναγκαίες οι συλλογικές αυτοοργανωμένες αντιστάσεις:

• στους χώρους δουλειάς με ακηδεμόνευτες απεργίες στη λογική της αυτοδιεύθυνσης

• στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, με κινητοποιήσεις και καταλήψεις,

• σε κάθε χώρο παροχής κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και τους αποκλεισμούς του πληθυσμού

• στις γειτονιές και στα χωριά για την υπεράσπιση των κοινοτήτων από τα κρατικά κι επιχειρηματικά συμφέροντα που τις απειλούν

• η άρνηση πληρωμών και η πολιτική ανυπακοή

• η δημιουργία ανταγωνιστικών κοινωνικών δικτύων αλληλεγγύης στα πλαίσια αυτού του αγώνα

Η ενεργητική συμμετοχή σε τέτοιες διαδικασίες, όταν είναι ακηδεμόνευτες, είναι η μόνη διέξοδος στο τέλμα που μας έχει φέρει η οικονομική και πολιτική εξουσία.

Ανοιχτή Συνέλευση Νάξου

πηγη:http://autonomiprotovnaxou.blogspot.com/

ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ

"Δεν πίστευα ποτέ ότι θα ξαναζήσω μια περίοδο εθνικής υποτέλειας της πατρίδας μου.

Πιτσιρικάς δεκατριών χρονών πολέμησα τους Γερμανούς. Μετά, πολέμησα τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, την εποχή που ερχόταν εδώ ο Αμερικανός  στρατηγός και του έλεγε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, διανοούμενος Κανελλόπουλος, «Ιδού ο στρατός σας!», δείχνοντας τον ελληνικό στρατό. Την εποχή που ερχόταν ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών ο περίφημος Πιουριφόι, και έμπαινε στο γραφείο του Πρωθυπουργού και ανέβαζε τα πόδια του πάνω στο γραφείο και του έλεγε τι να κάνει και τι να μην κάνει…

Ε, περίπου τα ίδια δε ζούμε τώρα; Έρχονται οι Τροϊκανοί. Τα ίδια δεν κάνουνε; Έχουμε κυβέρνηση; Πού είναι;"

                                                                                         Χρόνης Μίσσιος

                                                            

ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΑΙΛΑΠΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

Πριν από λίγα χρόνια κανένας δεν θα φανταζόταν τον εφιάλτη που ζούμε, αλλά και τα χειρότερα που ακόμη έρχονται. Η πραξικοπηματική-διορισμένη κυβέρνηση τραπεζιτών, φασιστών, δεξιών και πασόκων έχει αναλάβει να ολοκληρώσει την απαξίωση και την καταστροφή της ζωντανής εργασίας, και της κοινωνίας ολόκληρης.
Όλα αυτά τα χρόνια που οι έμποροι χρήματος, τραπεζίτες και λοιποί τοκογλύφοι έστηναν το μεγάλο κόλπο για να σταθεί η κοινωνία της αγοράς με δανεικά χρήματα παρέτειναν στην ουσία το τέλος του καπιταλισμού όπως τον γνωρίσαμε.
Όλα αυτά δεν είναι καμιά δυσοίωνη προφητεία, είναι η καθημερινή ζοφερή πραγματικότητα που όλοι βιώνουμε.
Πώς μεταφράζεται επιγραμματικά το μνημόνιο Νο 2; Πάνω από ένα εκατομμύριο άνεργοι, φτώχεια, εξευτελιστικά μεροκάματα και ελαστική εργασία χωρίς ασφάλιση, περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, ακόμα και των φτωχότερων στρωμάτων, χιλιάδες άστεγοι στους δρόμους, κατώτερος μισθός 500 ευρώ. Φόβος, ανασφάλεια, καταστροφή της φύσης, βία και τρομοκρατία από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, ταξική δικαιοσύνη που βγάζει πάντα λάδι τους πολιτικούς και τους επιχειρηματίες….
Ζούμε κάτω από μια οικονομική χούντα που επιβάλλει βίαια τους όρους και τις πολιτικές της, αδιαφορώντας απροκάλυπτα για τους θεσμούς που έχει θεσπίσει ακόμα και η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Στόχος τους είναι να περισώσουν το πολιτικό σύστημα και να επιβάλουν, με πιο “συναινετικούς όρους” σε επίπεδο εξουσίας, το νέο μνημόνιο και την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας μετά από μια ακόμα εξευτελιστική δανειακή σύμβαση που θα υποθηκεύσει το μέλλον πολλών γενεών μετά από εμάς!
Τα δυο αυτά χρόνια του μνημονίου έχουν γίνει δεκάδες γενικές απεργίες και ακόμα περισσότερες κλαδικές. Στη διάρκεια μάλιστα της τελευταίας 48ωρης απεργίας τον Οκτώβρη, οι κινητοποιήσεις πήραν δυναμική τροπή με καταλήψεις υπουργείων και δημόσιων κτιρίων, με παράλυση των δημόσιων υπηρεσιών, με βίαιες αντιπαραθέσεις με τις δυνάμεις καταστολής, ένστολες και μη,  στο δρόμο και στους χώρους εργασίας. Η συμμετοχή του κόσμου ήταν εντυπωσιακή.
Ακολούθησε η μαζική λαϊκή ανταρσία στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου. Το αποτέλεσμα ήταν η εκδίωξη του Γιωργάκη κάτω από την κοινωνική κατακραυγή και η επιβολή της σημερινής κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας με τη συμμετοχή τεχνοκρατών και του λοιπού πολιτικού υπηρετικού προσωπικού.
Σήμερα, πιο πολύ παρά ποτέ, είναι αναγκαίο να αντισταθούμε στη λαίλαπα του καπιταλισμού βασισμένοι στις δικές μας δυνάμεις και να δημιουργήσουμε εκείνες τις αντιδομές που θα  είναι αποτελεσματικές στον αγώνα για μια άλλη κοινωνία.
Εδώ και τρεισήμισι περίπου μήνες οι 400 εργαζόμενοι στην Ελληνική Χαλυβουργία στον Ασπρόπυργο πραγματοποιούν μια απεργία με τα χαρακτηριστικά της επιμονής και της συνέχειας. Οι χαλυβουργοί όχι μόνο αντιστέκονται, αλλά παρά την σιωπή των μμε,  ένα κίνημα αλληλεγγύης έχει αναπτυχθεί, τόσο σε ηθικό όσο και πρακτικό επίπεδο, προσφέροντας χρήματα και τρόφιμα στους απεργούς.
Είναι γεγονός ότι ο καθολικός αγώνας που έγινε ενάντια στο χαράτσι της ΔΕΗ από συνελεύσεις και συλλογικότητες, που υπαγόρευσαν ακόμα και σε μερικούς δήμους να σταθούν υποστηρικτικά απέναντι στους δημότες τους, ανάγκασε το κράτος σε αναδίπλωση.
Κάτω από την πίεση και τους αγώνες ενός κινήματος που δεν εγκλωβίστηκε στα όρια της νομιμότητας, που υιοθέτησε λογικές και πρακτικές άμεσης δράσης, που οργανώνεται για να παρεμποδίσει τις διακοπές ηλεκτροδότησης και ήδη πραγματοποιεί συλλογικές επανασυνδέσεις ρεύματος, το μήνυμα έφτασε για τα καλά  στον πυρήνα της εξουσίας και τους ανάγκασε σε υποχώρηση.
Οι απεργίες που θα γίνουν στο άμεσο μέλλον πρέπει να πάρουν πιο δυναμικά χαρακτηριστικά. Η οργάνωση των κινητοποιήσεων από τη βάση, η δημιουργία ταμείων αλληλεγγύης που θα μπορούν να στηρίζουν τους απεργούς στη διάρκεια του αγώνα, ο χαρακτήρας αποφασιστικής αντιπαράθεσης με το κράτος και τους εργοδότες, καθώς και με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς τους, κρίνεται αναγκαίος αν επιδιώκουμε να ανατραπεί η πολιτική κράτους και κεφαλαίου αυτή την περίοδο. (Αυτή είναι μια παράδοση του εργατικού κινήματος στη δεκαετία του 1970 στην Ελλάδα που πέτυχε πολλές από τις κατακτήσεις που σήμερα φαντάζουν πια όνειρο θερινής νυκτός.)
Η κρίση είναι ολόπλευρη και δομική και γι’ αυτό δεν επιδέχεται γιατροσόφια. Γι’ αυτό, όσοι σήμερα θέλουν να πείσουν ότι υπάρχει λύση χωρίς την ανατροπή και την ολοκληρωτική καταστροφή του καπιταλιστικού κτήνους, είναι πραγματικά επικίνδυνοι.
Σε όλα τα μέτωπα που μαίνεται ο πόλεμος αυτή την περίοδο –υγεία, εκπαίδευση, εργασία, ασφάλιση, περιβάλλον, χαράτσια- είναι αναγκαία η αντίστασή μας μέσα από ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΠΑΛΗΣ. Έξω από λογικές ανάθεσης της επίλυσης των προβλημάτων μας σε παράγοντες, «σωτήρες» και θεσμούς όπως είναι τα καθεστωτικά κόμματα, τα τριτοβάθμια σωματεία και οι δήμοι, οι οποίοι αποτελούν στυλοβάτες του εκμεταλλευτικού, άδικου και βάρβαρου συστήματος, να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας.
•    Ή ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ
•    ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
Ανοιχτή Συνέλευση Νάξου
Κάθε Δευτέρα στις 6.00μμ στο “Αντιμάμαλο”, στην οδό ΠαπαβασιλείουEmail: krisisassemblynaxos@gmail.com

Προβολή ταινίας και συγκέντρωση χρημάτων για την απεργία των χαλυβουργών Τετάρτη, 21 Δεκέμβρη 2011, 6.30μμ

                                                                                         

                                                                                                                                                 

                                                                                  

Από τις 31 Οκτώβρη, οι 400 εργάτες της Χαλυβουργίας έχουν κηρύξει απεργία διαρκείας, σταματώντας την παραγωγή στο εργοστάσιο του Ασπρόπυργου. Η απεργία ξεκίνησε όταν ο βιομήχανος Μάνεσης απέλυσε 34 εργάτες, απειλώντας ότι θα ακολουθήσουν και άλλοι 180. Οι απολύσεις έγιναν σε αντίποινα της απόφασης που έλαβαν οι εργαζόμενοι στη γενική συνέλευσή τους να απορρίψουν την απαίτηση  της εταιρείας για μείωση του 8ώρου σε 5ωρο με περικοπές αποδοχών κατά 40%. Μέχρι σήμερα, στο εργοστάσιο της Χαλυβουργίας έχουν απολυθεί 51 εργαζόμενοι ενώ η εργοδοσία απειλεί ότι θα προχωρήσει σε πολύ περισσότερες αν δεν γίνει αποδεκτή η εκ περιτροπής εργασία. Απέναντι αυτόν τον εκβιασμό, οι απεργοί απαντούν: «Κύριοι βιομήχανοι, είστε βαθιά νυχτωμένοι. Την τελευταία μας λέξη δεν την είπαμε ακόμα! Είμαστε μια γροθιά. Έτοιμοι, για την πιο σκληρή ταξική αναμέτρηση! Δεν γυρίζουμε στη φωτιά και το σίδερο για 500ευρώ. Να γυρίσουν πίσω οι απολυμένοι εργαζόμενοι».

Η Χαλυβουργία είναι η πρώτη βιομηχανία στην Αττική που επιχειρεί να επιβάλει 5ωρο και ελαστικές σχέσεις εργασίας, μειώσεις μισθών στα 450- 500 ευρώ, απλήρωτες υπερωρίες, κατάργηση ασφαλιστικών δικαιωμάτων, εκμεταλλευόμενη το καθεστώς των μνημονίων που στηρίζουν από κοινού οι βιομήχανοι, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ, το ΔΝΤ και η τρόικα. Η εργοδοσία για να υπερασπιστεί τις αντεργατικές αποφάσεις της, επικαλείται κατακόρυφη μείωση της εγχώριας κατανάλωσης χάλυβα. Στην πραγματικότητα όμως, τα  τελευταία δύο χρόνια η παραγωγή χάλυβα αυξήθηκε από 196 χιλιάδες τόνους σε 266 χιλιάδες τόνους και όπως δηλώνουν οι εργάτες χαλυβουργοί: «οι παραγγελίες από το εξωτερικό είναι συνεχείς και πληρώνονται μετρητοίς».

Τα αντεργατικά μέτρα στη Χαλυβουργία Ελλάδας αφορούν όλους τους εργαζόμενους. Ήδη το ζήτημα της εκ περιτροπής εργασίας έχει τεθεί με τον ίδιο εκβιαστικό τρόπο και στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, όπου οι εργαζόμενοι έχουν 4 με 5 μήνες να πληρωθούν και καλούνται να αποδεχτούν εργασία δύο ημερών την εβδομάδα με αντίστοιχη μισθολογική μείωση, αλλιώς απειλούνται με απολύσεις.  Παρόμοια είναι η κατάσταση με τους εργαζόμενους σε ΤΙΤΑΝ, Αμυντικά Συστήματα του Θριάσιου και ΠΥΡΚΑΛ Υμηττού. Σε μια περίοδο που οι απολυμένοι και οι άνεργοι αγγίζουν το 1 εκατομμύριο και που ετοιμάζονται νέες χιλιάδες απολύσεις, ο αγώνας των χαλυβουργών είναι και αγώνας όλων των εργαζόμενων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

Σε ολόκληρη την Ελλάδα φουντώνει κίνημα συμπαράστασης και αλληλεγγύης στο δίκαιο αγώνα των εργαζομένων στη Χαλυβουργεία. Σωματεία βάσης, συνελεύσεις γειτονιάς, εργαζόμενοι, άνεργοι, νεολαίοι, επισκέπτονται καθημερινά το εργοστάσιο του Ασπρόπυργου, συναντιούνται με τους απεργούς, συνεισφέρουν τρόφιμα και  χρήματα για το απεργιακό ταμείο. Χιλιάδες εργαζόμενοι από τα εργοστάσια της Ελευσίνας συμμετείχαν στις 13 Δεκέμβρη στην απεργιακή συγκέντρωση αλληλεγγύης στους χαλυβουργούς που κάλεσε το Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας. Η 24ωρη απεργία είχε καθολική συμμετοχή σε όλο το Θριάσιο Πεδίο αγγίζοντας το 100% και στέλνοντας το μήνυμα στην κυβέρνηση και την εργοδοσία ότι η απεργία διαρκείας των χαλυβουργών είναι μόνο η αρχή. Η πλατεία Ηρώων της Ελευσίνας πλημμύρισε με πανώ από τα εργοστάσια του Θριάσιου, τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, τη Χαλυβουργία, τη Χαλυβουργική, τη ΒΙΒΕΧΡΩΜ, τους Καθηγητές και τους Δασκάλους της Δυτικής Αττικής, της εργασιακής επιτροπής ΝΟΥΝΟΥ, της Ζώνης Περάματος, της Επιτροπής Αλληλεγγύης Συνδικάτων και Συνδικαλιστών. Μαζί τους εκατοντάδες άνεργοι, συνταξιούχοι και νεολαίοι της περιοχής.

Ο αγώνας των εργατών της Χαλυβουργίας δείχνει το δρόμο της ταξικής ενότητας, της αντίστασης και της αλληλεγγύης. Με ταξική ενότητα και αλληλεγγύη όλων των εργαζομένων, των ανέργων και των μεταναστών, να αγωνιστούμε στις δουλειές, στα σχολεία και τις σχολές, στις γειτονιές, στους δρόμους, ενάντια στο βάρβαρο σύστημα του καπιταλισμού με σκοπό την ολοκληρωτική ανατροπή του.

«Ο αγώνας των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας είναι και δικός μας αγώνας!»    

«ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ. Η ΝΙΚΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ»

Προβολή ταινίας «Η κατάληψη» της Ναόμι Κλάιν

και συγκέντρωση χρημάτων για την απεργία.

Τετάρτη, 21 Δεκέμβρη 2011, 6.30μμ

Αντιμάμαλο, στην οδό Παπαβασιλείου

Ανοιχτή Συνέλευση Νάξου