Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

Ο κόσμος αγνοεί το μεγάλο δημοκρατικό και κοινωνικό πείραμα των Κούρδων




10698552_1511124005792768_7360390305351632475_n

….


Γράφει ο David Graeber*
Μετάφραση Μ.Θεοδοσιάδης
Μέσω Guardian

Το 1937, ο πατέρας μου προσφέρθηκε εθελοντικά να πολεμήσει στις Διεθνείς Ταξιαρχίες για την υπεράσπιση τηςΙσπανικής Δημοκρατίας.
Ένα επίδοξο φασιστικό πραξικόπημα είχε διακοπεί προσωρινά από μια εξέγερση εργατών, καθοδηγούμενη από αναρχικούς και σοσιαλιστές, και σε μεγάλο τμήμα της Ισπανίας μια πραγματική κοινωνική επανάσταση ακολούθησε, έχοντας ως αποτέλεσμα ολόκληρες πόλεις να περάσουν κάτω από αμεσοδημοκρατική διαχείριση, βιομηχανίες υπό τον έλεγχο των εργαζομένων, και τη ριζοσπαστική ενδυνάμωση των γυναικών.
Οι Ισπανοί επαναστάτες ήλπιζαν να δημιουργήσουν ένα όραμα για μια ελεύθερη κοινωνία, που όλος ο κόσμος θα μπορούσε να ακολουθήσει. Αντ ‘αυτού, παγκόσμιες δυνάμεις προτίμησαν μια πολιτική «μη παρέμβασης» και διατήρησαν έναν αυστηρό αποκλεισμό στη δημοκρατία, ακόμα αφότου ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι (που δήθεν είχαν υπογράψει συμφωνία)άρχισαν να στέλνουν στρατεύματα με στόχο να ενισχύσουν τη φασιστική πλευρά. Το αποτέλεσμα ήταν ένας χρόνιος εμφύλιος πόλεμος, που έληξε με την καταστολή της επανάστασης και μερικές από τις πιο αιματηρές σφαγές ενός αιματηρού αιώνα.
Ποτέ στη ζωή μου δεν σκέφτηκα ότι το ίδιο πράγμα θα μπορούσε ξανά να συμβεί. Προφανώς, δεν υπάρχει ιστορικό γεγονός που συμβαίνει ποτέ πραγματικά δύο φορές. Υπάρχουν χιλιάδες διαφορές μεταξύ του τι συνέβη στην Ισπανία το 1936 και του τι συμβαίνει στη Ροζάβα, τις τρεις ευρέως Κουρδικές επαρχίες της βόρειας Συρίας, σήμερα. Αλλά μερικές από τις ομοιότητες είναι τόσο εντυπωσιακές και τόσο θλιβερές, που θεωρώ ότι είναι υποχρέωσή μου – όντας κάποιος που μεγάλωσε σε μια οικογένεια της οποίας οι πολιτικές πεποιθήσεις ποικιλοτρόπως καθορίστηκαν από την ισπανική επανάσταση – να πω ότι δεν μπορούμε να επιτρέψουμε το ίδιο τέλος και πάλι.
Η αυτόνομη περιοχή της Ροζάβαόπως υπάρχει σήμεραείναι ένα από τα λίγα φωτεινά σημεία - εν τούτοις ένα πολύ φωτεινό - που αναδύεται από την τραγωδία της συριακής επανάστασης. Έχοντας εκδιώξει πράκτορες του καθεστώτος Άσαντ το 2011και παρά την εχθρότητα από σχεδόν όλους τους γείτονές της, η Ροζάβα έχει όχι μόνο διατηρήσειτην ανεξαρτησία τηςαλλά αποτελεί ένα αξιόλογο δημοκρατικό πείραμα.
Λαϊκές συνελεύσεις έχουν δημιουργηθεί, ως το απόλυτο όργανο λήψης αποφάσεωνσυμβούλια έχουν επιλεγεί μεπροσεκτική εθνοτική ισορροπία (σε κάθε δήμογια παράδειγματα τρία κορυφαία στελέχη πρέπει να περιλαμβάνουν ένανΚούρδοέναν Άραβα και έναν Ασσύριο ή Αρμένιο Χριστιανόκαι τουλάχιστον το ένα από τα τρία άτομα πρέπει να είναιμια γυναίκα), υπάρχουν συμβούλια γυναικών και νεολαίαςκαισε μια αξιοσημείωτη αντήχηση της ένοπλης MujeresLibres (Ελεύθερες Γυναίκες) της Ισπανίαςένας φεμινιστικός στρατόςη πολιτοφυλακή του YJA Star” Ένωση τωνΕλεύθερων Γυναικών (το αστέρι εδώ αναφέρεται στην αρχαία θεά της Μεσοποταμίας, την Ιστάρ)έχει αναλάβει ένα μεγάλο ποσοστό πολεμικών επιχειρήσεων εναντίον των δυνάμεων του Ισλαμικού Κράτους.

Πώς μπορεί κάτι τέτοιο να συμβαίνει και να εξακολουθεί να αγνοείται σχεδόν εξ ολοκλήρου από τη διεθνήκοινότηταακόμη, και σε μεγάλο βαθμόαπό τη Διεθνή Αριστερά;


Η νέα στρατηγική του PKK

Κυρίωςφαίνεται ότιεπειδή το επαναστατικό κόμμα της Ροζάβατο PYDεργάζεται συμμαχικά με το Τουρκικό Κόμμα των Κούρδων Εργατών (PKK)ένα μαρξιστικό αντάρτικο κίνημα που έχει από τη δεκαετία του 1970 εμπλακεί σεμακροχρόνιο πόλεμο εναντίον του τουρκικού κράτους. Το ΝΑΤΟοι ΗΠΑ και η ΕΕ επισήμως το κατέταξαν στις«τρομοκρατικές» οργανώσεις. Εν τω μεταξύοι αριστεροί σε μεγάλο βαθμό το διαγράφουν θεωρώντας το σταλινικό.
Αλλάστην πραγματικότητατο ίδιο το PKK δεν έχει πλέον καμία σχέση με το παλιόπάνω-κάτω λενινιστικό κόμμα, που ήταν κάποτεΗ δική του εσωτερική εξέλιξη καθώς και η θεωρητική μεταστροφή του δικού τουιδρυτήAμπουλάχ Οτσαλάνπου έλαβε χώρα ενώ ο ίδιος βρίσκεται φυλακισμένος σε ένα τουρκικό νησί από το 1999είχε ως αποτέλεσμα να αλλάξει εντελώς τους στόχους και την τακτική του.
Το PKK έχει δηλώσει ότι δεν επιδιώκει πια να δημιουργήσει ένα κουρδικό κράτοςΑντ’ αυτούεμπνευσμένο εν μέρειαπό το όραμα της κοινωνικής οικολογίας του αναρχικού Μάρεϊ Μπούκτσιν, έχει υιοθετήσει το όραμα του «ελευθεριακού κοινοτισμού»καλώντας τους Κούρδους να δημιουργήσουν ελεύθερες αυτοδιοικούμενες κοινότητες με βάση τις αρχές της άμεσης δημοκρατίαςοι οποίες [κοινότητες] θα έρθουν κοντά η μία με την άλλη ξεπερνώντας τα εθνικά σύνορα, για τα οποία υπάρχει η πίστη ότι με την πάροδο του χρόνου θα χάσουν όλο και περισσότερο το νόημά τουςΈτσι λοιπόν, πρότεινε τον κουρδικό αγώνα ο οποίος θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για ένα παγκόσμιο κίνημα προς την πραγματική δημοκρατία, τη συνεργατική οικονομίακαι τη σταδιακή διάλυση τουγραφειοκρατικού κράτους-έθνους.
Από το 2005 το ΡΚΚεμπνευσμένο από τη στρατηγική των ανταρτών Ζαπατίστας στην Τσιάπαςκήρυξε μονομερή κατάπαυση του πυρός με το τουρκικό κράτος και άρχισε να επικεντρώνει τις προσπάθειές του στηνανάπτυξη δημοκρατικών δομών στις περιοχές που ήδη ελέγχει.
Ορισμένοι αμφισβητούν πόσο σοβαρά όλα αυτά είναι πραγματικάΣαφώςαυταρχικά στοιχεία παραμένουνΑλλά το τισυνέβη στη Ροζάβαόπου η Συριακή επανάσταση έδωσε στους Κούρδους ριζοσπάστες την ευκαιρία για διεξαγωγή τέτοιωνπειραμάτων σε ένα μεγάλο και συναφή έδαφοςαποτελεί κάτι πολύ περισσότερο από προσπάθεια επίδειξης. Συμβούλια,συνελεύσεις και λαϊκές πολιτοφυλακές έχουν σχηματιστείτο καθεστώς ιδιοκτησίας έχει μετατραπεί σε εργατική διαχείριση συνεταιρισμών - και όλα αυτά παρά τις συνεχείς επιθέσεις των ακροδεξιών δυνάμεων της ISISΤααποτελέσματα ανταποκρίνονται στον ορισμό μιας κοινωνικής επανάστασης.
Στη Μέση Ανατολήτουλάχιστοναυτές οι προσπάθειες έχουν παρατηρηθείιδιαίτερα αφότου οι δυνάμεις του PKK καιτης Ροζάβα παρενέβησαν πολεμώντας νικηφόρα στο δρόμο τους μέσω του εδάφους της ISIS στο Ιράκ για να σώσουνχιλιάδες Γεζίντι πρόσφυγες που είχαν εγκλωβιστεί στο όρος Σινχάρ αφότου οι τοπικοί πεσμεργκά εγκατέλειψαν το πεδίο.Αυτές οι ενέργειες ευρέως γιορτάζονταν στην περιοχή, αλλά και αξιοσημείωτα έχουν περάσει σχεδόν απαρατήρητες από τονΕυρωπαϊκό ή το Βορειο-αμερικανικό Τύπο.
Τώρα η ISIS έχει επιστρέψειμε σειρές από Αμερικανικής κατασκευής άρματα μάχης και βαρύ πυροβολικό που λαμβάνειαπό τις ιρακινές δυνάμειςγια να πάρει εκδίκηση ενάντια σε πολλές από αυτές τις ίδιες επαναστατικές πολιτοφυλακές στοΚομπάνιδηλώνοντας την πρόθεσή της να σφαγιάσει και να υποδουλώσει - ναικυριολεκτικά να υποδουλώσει - το σύνολο του άμαχου πληθυσμού. Εν τω μεταξύο τουρκικός στρατός βρίσκεται στα σύνορα εμποδίζοντας ενισχύσεις ή πυρομαχικά να φτάσουν στους υπερασπιστέςκαι τα αεροπλάνα των ΗΠΑ βουίζουν από ψηλά, πραγματοποιώντας περιστασιακά, συμβολικάπολύ μικρά χτυπήματα - προφανώςμόνο και μόνο για να είναι σε θέση να πουν ότι σαν μια ομάδα που ισχυρίζεται πως είναι σε πόλεμο με αυτούς που προσπαθούν να συντρίψουν τους υπερασπιστές ενός μεγάλου δημοκρατικού πειράματος στον κόσμου, δεν έμειναν απολύτως απαθείς.
Αν σήμερα υφίσταται κάτι παράλληλο με τους επιφανειακά κατανυκτικούς δολοφονικούς Φαλαγγίτες του Φράνκοτί άλλο θα μπορούσε να είναι εκτός από την ISISΑν υπάρχει ένας παραλληλισμός με την Mujeres Libres της Ισπανίαςποιός άλλοςθα μπορούσε να είναι, πέρα από τις θαρραλέες γυναίκες που υπερασπίζονται τα οδοφράγματα στο ΚομπάνιΠρόκειται ο κόσμος - και αυτή τη φορά πιο σκανδαλωδώς από όλαη διεθνής αριστερά - πραγματικά να καταστεί συνένοχος αφήνοντας την ιστορία επαναληφθεί;

* Ο David Graeber είναι επιφανής ανθρωπολόγος με αναρχικές πεποιθήσεις



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου