Massive Attack - Butterfly Caught

Roger Waters - Comfortably Numb (live) @ The Wall Live In Athens

Χθες στην Αθηνα ειχε γιορτη.............

Το «The Wall» βγήκε το 1979 ως κλασική ροκ όπερα – στο στιλ του «Tommy» των Who. Μια ιστορία ενδιαφέρουσα, με ψυχολογικές πτυχές, υπαρξιακές αγωνίες και τα σχετικά. Όμως επειδή οι Pink Floyd –δηλαδή ο Roger Waters– ήταν συνηθισμένοι σε concept δουλειές (σχεδόν κάθε άλμπουμ τους περιστρέφεται γύρω από κάποια κεντρική ιδέα), το μουσικό μέρος είχε πλούτο –και γοητεία– που δεν υπολειπόταν των συνήθων στάνταρντ των Floyd. Έτσι, ο ακροατής του τότε μπορούσε να είναι ευχαριστημένος με τις τέσσερις πλευρές του original διπλού LP. Αλλά για τον ίδιο τον Waters το «The Wall» σηματοδότησε την αρχή της περιόδου απομάκρυνσής του από το συγκρότημα, καθώς το ίδιο το έργο –με οποιαδήποτε «θεραπευτική» δράση ή επίδραση κι αν είχε πάνω του– δεν μπόρεσε να τον κάνει να αποκτήσει ξανά το αρχικό ενδιαφέρον του για το γκρουπ.Σήμερα, έπειτα από πάνω τριάντα χρόνια, οι παιδικοί φόβοι έχουν διευρυνθεί κι έχουν γίνει μαζικοί. Ολόκληρα κράτη και κοινωνίες ζουν υπό καθεστώς τρόμου – και όχι μόνο. Συνεπώς, το «The Wall» φαντάζει πιο επίκαιρο πλέον. Αυτό έκανε τον Roger Waters να ανεβάσει ξανά το θρυλικό έργο του – ξεκινώντας από την αμερικάνικη ήπειρο στις αρχές του περασμένου φθινοπώρου και περνώντας τώρα στην Ευρώπη. Μάλιστα, ο γνωστός κι εκφρασμένος φιλελληνισμός του ήταν που τον έκανε να επιλέξει το δικό μας χώρο για την κινηματογράφηση του έργου του. Και βέβαια, το ισχυρό ενδιαφέρον από την πλευρά μας και η ταχεία εξάντληση των εισιτηρίων πρόσθεσε ημερομηνίες.
Έχοντας στο παρελθόν (προ 30ετίας) μια περιορισμένη κι επιλεκτική live παρουσίαση από το συγκρότημα και μιαν άλλη all star cast ερμηνεία το 1990 εκεί όπου στεκόταν το τείχος του Βερολίνου, το «The Wall» έχει έναν τέτοιο συμβολισμό, που απαιτεί ιδιαίτερη σκηνική δομή και δράση. Ένας τοίχος πλάτους 74 μέτρων και ύψους 11 μέτρων χτίζεται κατά τη διάρκεια του πρώτου μέρους της παράστασης – και γκρεμίζεται λίγο πριν από το τέλος. Η φοβία της διαφορετικότητας εκφράζεται μέσα από αλληγορικούς χαρακτήρες –π.χ. με κούκλες του παλιού συνεργάτη του Gerry Scarfe–, η μουσική παραμένει βασικά ίδια, με διάφορες σολιστικές επεκτάσεις όμως που βοηθούν στη δράση, ενώ οι οπτικές προβολές –λόγω υψηλής τεχνολογίας– είναι πληρέστερες τώρα. Ενώ το «The Wall» στην αρχική του σύλληψη και μορφή αφορούσε κυρίως τον ίδιο τον Roger Waters –και τη γενικότερη αποξένωση του performing (ή μη) καλλιτέχνη σε σχέση με το κοινό του–, το «The Wall» του 21ου αιώνα έχει να κάνει με την αποξένωση –ή καλύτερα με την απομόνωση– των κοινωνιών, των ιδεολογιών, των πολιτισμών. Οι φωτογραφίες θυμάτων μιας παράλογης διαμάχης, ανθρώπων ποικίλης προέλευσης και απόχρωσης που έχασαν τη ζωή τους στον πόλεμο και τον τρόμο, «κοσμούν» τον τοίχο που ορθώνεται μπροστά μας. Δύο κορίτσια (μουσουλμάνα και χριστιανή) κι ένα αγόρι (εβραιόπουλο) που γεννήθηκαν χωρίς να τρέφουν μίσος το ένα για το άλλο αποτελούν τους κεντρικούς χαρακτήρες της πλοκής, και γενικά ο Roger Waters δίνει σημασία στη σωστή πολιτική διάσταση του έργου.
Θα μπορούσαμε ίσως να προσθέσουμε διάφορες λεπτομέρειες σε σχέση με το έργο –δηλαδή την original εκδοχή του από τους Pink Floyd, τη φιλμική άποψη που δημιούργησε ο Alan Parker (με κινούμενα σχέδια του Scarfe, τον Bob Geldoff ως πρωταγωνιστή κ.λπ.), τη θρυλική παρουσίαση (με αστέρες όπως η Joni Mitchell, ο Van Morrison, η Cyndi Lauper, ο Bryan Adams, οι Scorpions, η Sinead O’Connor) στο «τείχος του αίσχους»–, όμως δεν θα αφορούσαν τη νέα πραγματικότητα του «The Wall», αυτού που θα βιώσουμε εδώ και τώρα.
Αυτό που πρέπει, τέλος, να σημειώσουμε οπωσδήποτε είναι ότι τα βράδια της 8ης, της 9ης και της 12ης Ιουλίου δεν θα έχουμε μαζί μας κάμερες ή κινητά τηλέφωνα για να «μαγνητοσκοπήσουμε» ιδιωτικά το event. Θα το κάνουν για μας επαγγελματικά, και με τεχνολογία υψηλής ποιότητας, ο ίδιος ο Waters και η παρέα του. Είναι παράκληση του ιδίου – και αυτό λέει η λογική.

10/7 Καλλιτέχνες ενάντια στο φασισμό, Γκάζι (promo)

10 ΙΟΥΛΗ: ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ, ΜΟΥΣΙΚΟΙ & ΑΚΤΙΒΙΣΤΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΝΑΖΙ

ΔΡΩΜΕΝΑ-ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ- ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΗ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ ΣΤΟ ΓΚΑΖΙ (ΑΘΗΝΑ)

Μεγάλη γιορτή αντίστασης στο ρατσισμό και τους νεοναζί με συμμετοχή καλλιτεχνών και ακτιβιστών θα γίνει την Κυριακή 10 Ιούλη στη Τεχνόπολη στο Γκάζι. Παράλληλα θα πραγματοποιηθεί ανοιχτή συνέλευση στις 6μμ. Οργανώνεται από την Ενωση Μεταναστών Εργατών και την Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή.
Αναλυτικά το Δελτίο Τύπου:

Ο ξεσηκωμός κατά του Μνημονίου με τις κινητοποιήσεις στις Πλατείες και τις απεργίες τρομάζει τη κυβέρνηση που αναζητά τρόπους να εκτονώσει την οργή και να την αποπροσανατολίσει. Γι αυτό παίζει το χαρτί του ρατσισμού και της διάσπασης των εργαζόμενων σε ντόπιους και μετανάστες. Γι αυτό βγάζει στους δρόμους την Αστυνομία, με ρατσιστικές επιχειρήσεις σκούπα καλύπτοντας ακόμη και τα πογκρόμ των νεοναζί.
Κυβερνήσεις, Δήμαρχοι, Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη προσπαθούν με τη ρατσιστική δημαγωγία να πείσουν ένα κόσμο αγανακτισμένο από την φτώχεια, τη διαρκή λιτότητα, την ανεργία που φέρνουν οι πολιτικές της κυβέρνησης , του ΔΝΤ και της ΕΕ ότι για την υποβάθμιση της ζωής στις πόλεις και τις γειτονιές φταίνε οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, ακόμη και οι άστεγοι, οι εξαρτημένοι η και οι μικροπωλητές! Είναι ψεύτες και υποκριτές!
Οι ίδιες κυβερνήσεις που με τις βόμβες του ΝΑΤΟ και τις ληστρικές πολιτικές του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας ρημάζουν χώρες ολόκληρες αναγκάζοντας τους κατατρεγμένους να αναζητούν την επιβίωση στην Ευρώπη έχουν εξαπολύσει ένα απίστευτο ανθρωποκυνηγητό με την FRONTEX να έχει πνίξει 1500 πρόσφυγες από την Λιβύη μόνο το τελευταίο τρίμηνο. Την ώρα που καθηλώνουν τους πρόσφυγες στη χώρα πρώτης εισόδου στην ΕΕ, όπως στην Ελλάδα, με την συμφωνία Δουβλίνο 2, στερούν το δικαίωμα στο άσυλο από δεκάδες χιλιάδες και χτίζουν φράχτες στον Έβρο και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Χιλιάδες μετανάστες χάνουν τα χαρτιά τους λόγω απολύσεων και επέκτασης της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας από τους εργοδότες. Οι μετανάστες που πρόσφεραν στο «θαύμα της Ολυμπιάδας και της ένταξης στην ΟΝΕ» με εξοντωτικούς ρυθμούς δουλειάς και οι εργοδότες τους «αντάμειψαν» με άφθονα εργατικά ατυχήματα τώρα μετατρέπονται σε αποδιοπομπαίους τράγους και στοχοποιούνται για την άνοδο της ανεργίας! Αυτή η πολιτική της κυβέρνησης που έχει σταματήσει κάθε νομιμοποίηση των μεταναστών, ακόμη και των παιδιών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, είναι η άλλη όψη της πολιτικής που σπέρνει τη φτώχεια και την εξαθλίωση παντού.
Η κυβέρνηση μάλιστα ανέθεσε στον Πάγκαλο τις επιχειρήσεις σκούπα στην Αθήνα! Αντί να δώσουν λεφτά για να λειτουργήσουν οι κοινωνικές υπηρεσίες, τα νοσοκομεία, τα σχολεία, τα ιδρύματα πρόνοιας, οι παιδικοί σταθμοί, οι υπηρεσίες σίτισης και στέγασης των αστέγων στέλνουν την Αστυνομία παντού. Αντί για μέτρα κοινωνικής προστασίας και καταπολέμησης της φτώχειας που φέρνει την άνοδο της εγκληματικότητας και της εξαθλίωσης, η κυβέρνηση προσφέρει απλόχερα τη καταστολή.
Η εμφάνιση των ναζιστικών συμμοριών στις γειτονιές με τις δολοφονικές επιθέσεις κατά μεταναστών, αριστερών και αγωνιστών των κινημάτων είναι μεγάλη πρόκληση. Με τη φασιστική βία θέλουν να σπείρουν το τρόμο, όπως έκαναν οι ομογάλακτοι τους στην Γερμανία του Χίτλερ στο μεσοπόλεμο και στην Ελλάδα της κατοχής, όπως έκαναν ξανά οι συνταγματάρχες στην περίοδο της χούντας του 1967-74. Παριστάνουν τους πατριώτες όλοι αυτοί που στηρίζουν τα εγκλήματα των ναζί, από το ολοκαύτωμα και τους θαλάμους αερίων μέχρι τις εκτελέσεις των αντιστασιακών στα Καλάβρυτα, την Καισαριανή, σε κάθε πόλη που αντιστάθηκε στη ναζιστική κατοχή. Αυτοπροβάλλονται ως έλληνες εθνικιστές» αυτοί που στήριξαν τα βασανιστήρια της χούντας , το πραξικόπημα στη Κύπρο και τη καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Δεν θα τους αφήσουμε να χύνουν το ρατσιστικό τους δηλητήριο στις γειτονιές, να οργανώνουν πογκρόμ και να σπέρνουν το τρόμο!
Οι μετανάστες βρέθηκαν ξανά και ξανά στις Πανεργατικές απεργίες ενώ οι Αφγανοί και οι Ιρανοί πρόσφυγες με τη συμπαράσταση όλων , όπως και οι τριακόσιοι απεργοί πείνας της Υπατία, έδωσαν και δίνουν το παρών με δυναμικούς αγώνες. Άλλωστε ο άνεμος των αραβικών εξεγέρσεων μας εμπνέει όλους!
Οι εργαζόμενοι που με τις Γενικές Απεργίες και με τις απεργίες διαρκείας συγκρουόμαστε με την κυβέρνηση και την εργοδοσία για να μην περάσει το νέο Μνημόνιο, όλοι και όλες που πλημμυρίζουμε τις Πλατείες έχουμε κάθε λόγο να γυρίσουμε τη πλάτη στα ρατσιστικά κηρύγματα μίσους και στους νεοναζί δολοφόνους. Να απαιτήσουμε νομιμοποίηση των μεταναστών, άσυλο για τους πρόσφυγες, ανθρώπινη υποδοχή και όχι στρατόπεδα συγκέντρωσης. Να βγουν εκτός νόμου οι συμμορίες των νεοναζί της Χρυσής Αυγής!
Στις 10 Ιούλη, σας καλούμε σε μεγάλη εκδήλωση-συνέλευση στη Τεχνόπολη στο Γκάζι, όλοι και όλες, εργαζόμενοι, φοιτητές, μαθητές, καλλιτέχνες, μουσικοί και ακτιβιστές σε μια γιορτή αντίστασης στο ρατσισμό και τους νεοναζί. Να είμαστε όλοι και όλες εκεί!

ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ...........


Φωτογραφίες από τη Βενεζουέλα

Άννα Παπαρίζου     

Έκθεση φωτογραφίας τοπίου της Βενεζουέλας και έκθεση αφίσας του Φρανσίσκο Ντε Μιράντα από τις 5 έως τις 10 Ιουλίου στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων.
Στις 5 Ιουλίου 1811, η Εθνική Συνέλευση των Ηνωμένων Επαρχιών της Βενεζουέλας στο Καράκας, οι βουλευτές των επαρχιών του Καράκας, Κουμανά, Μπαρίνας, Μαργαρίτα, Μέριδα, Τρουχίγιο και Μπαρσελόνα, ανακήρυξαν την Απόλυτη Ανεξαρτησία της Βενεζουέλας.

Με την πράξη αυτή, οι Βενεζουελάνοι υπό την αρχηγία του Φρανσίσκο ντε Μιράντα, τον Ελευθερωτή των Ελευθερωτών, αποφάσισαν να αντιτεθούν στην ισπανική κυριαρχία και να προχωρήσουν στο σχηματισμό ενός νέου έθνους, διατυπώνοντας πρωτοποριακές πολιτικές, πολιτιστικές και κοινωνικές αρχές για την εποχή, σε αντίθεση με αυτές που τους είχαν επιβληθεί για τριακόσια χρόνια.
Με την Κήρυξη της Ανεξαρτησίας στις 5 Ιουλίου 1811, οι Βενεζουελάνοι δήλωναν ότι «ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΝΑ ΖΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ».

Roger Waters + David Gilmour: Comfortably Numb, Live, O2 Arena 2011

Δειτε τι θα απολαυσουν οι τυχεροι που θα ειναι μεσα αυριο.........

ΡΟΤΖΕΡ ΓΟΥΟΤΕΡΣ

«Είμαι ερωτευμένος με την Ελλάδα»

Δίνει τρεις συναυλίες, αύριο, το Σάββατο και την Τρίτη με το "The Wall Live" και τις βιντεοσκοπεί για να γίνουν ταινία. Τείχος με πλάτος 75 μέτρα και ύψος 11 μέτρα θα κατασκευαστεί στη σκηνή.

Ο Ρότζερ Γουότερς είναι ερωτευμένος με την Ελλάδα και εμείς με εκείνον. Γι' αυτό και με το που ανακοινώθηκε ότι θα δώσει μια επικών διαστάσεων συναυλία αύριο, Παρασκευή 8 Ιουλίου, στο Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ του Ο.Α.Κ.Α. τα εισιτήρια άρχισαν να εξαντλούνται με ταχύτατους ρυθμούς, οδηγώντας τους διοργανωτές στο να προσθέσουν ακόμη δύο ζωντανά σόου της ηγετικής μορφής των "Πινκ Φλόιντ" στη χώρα μας: το Σάββατο 9 και την Τρίτη 12 του μήνα.

"Εχω περάσει πολύ χρόνο στην Ελλάδα. Οταν είχα έρθει για πρώτη φορά, το 1960, είχαν περάσει μόλις 12 χρόνια από τον εμφύλιο πόλεμο.

Η χώρα ήταν σε μία κατάσταση αβεβαιότητας αλλά η υποδοχή που επεφύλαξαν σε μένα και τον Αγγλο συνταξιδιώτη μου οι Ελληνες ήταν εκπληκτική.

Από τότε είμαι ερωτευμένος με την Ελλάδα", δήλωσε ο Γουότερς στην επίσημη συνέντευξη που έδωσε για τα ελληνικά μίντια.Ο ίδιος, επειδή θα μας κάνει την τιμή να κινηματογραφήσει την παραγωγή του "The Wall Live", με την οποία γιορτάζει τα 30 χρόνια από τη δημιουργία του ομώνυμου πολυπλατινένιου άλμπουμ των "Πινκ Φλόιντ", παρακαλεί τους φαν του να μη χρησιμοποιήσουν φωτογραφικές μηχανές, κάμερες ή κινητά (απαγορεύονται αυστηρά) προκειμένου να μην αλλοιωθούν οι εικόνες που προβάλλονται στο τείχος.

Στα σινεμά
Αυτή η βραδιά - ροκ εμπειρία θα σφραγιστεί άλλωστε σε ταινία, η οποία θα κυκλοφορήσει και στους κινηματογράφους και σε Blu-ray. "Θα φτιάξουμε ένα υπέροχο αναμνηστικό όλοι μαζί, οπότε δεν χρειάζεστε μικρά και κακής ποιότητας αναμνηστικά?", είπε ο Γουότερς σχετικά με τη δημιουργία της ταινίας.

Στο πρώτο μέρος του σόου θα κατασκευαστεί στον χώρο ένα πραγματικό τείχος (με 75 μέτρα πλάτος και περίπου 11 μέτρα ύψος) που θα γκρεμιστεί λίγο πριν από το φινάλε.

Στη βραδιά θα συμβάλουν πέρα από τα κομμάτια, οι κούκλες που σχεδίασε ο Τζέραλντ Σκαρφ, οι οποίες "θα εκφράζονται λεκτικά περισσότερο από την προηγούμενη εκδοχή του The Wall", μια σημαντική ομάδα βίντεο άρτιστ και τεχνικών στα φώτα και τον ήχο, "ένας μικρός στρατός επί σκηνής", όπως έχει γραφτεί χαρακτηριστικά στον αμερικανικό Τύπο, καθώς η παράσταση ξεκίνησε τον περασμένο Σεπτέμβριο από το Τορόντο του Καναδά κι έκανε στάσεις σε μεγάλες πόλεις της Βορείου Αμερικής.

Οι πόρτες για τις συναυλίες του στην Αθήνα (Ολυμπιονίκου Σπύρου Λούη, Μαρούσι) θα ανοίξουν στις 18.00 ενώ η έναρξη του σόου θα γίνει στις 9.30 μ.μ.

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ
Το "The Wall Live" του Γουότερς είναι ένα θεατρικό έπος , όμοιο με τις παραστάσεις των "Πινκ Φλόιντ" το 1980, αλλά και τη μοναδική παρουσίαση του έργου από τον Αγγλο καλλιτέχνη, με αφορμή την Πτώση του Τείχους του Βερολίνου, τον Ιούλιο του 1990. Στο εξαιρετικό αυτό σόου ο Γουότερς αναφέρει πως παίζουνε πολύ με τους χρόνους επειδή το έργο είναι και αρκετά οπτικό.

"Προσωπικά δεν με ενοχλεί αυτό. Με χαρά θυσιάζω την ελευθερία των μουσικών που παίζουν κιθάρα και συνήθως κάνουν ό,τι θέλουν, στον βωμό της δημιουργίας ενός σόου που συγκινεί τους θεατές και που είναι και πολιτικό και πολλά ακόμη", αναφέρει ο Ρότζερ. Την τελευταία φορά που είχε επισκεφτεί ο καλλιτέχνης την Αθήνα για συναυλία ήταν τον Ιούνιο του 2006 στο TerraVibe Park στη Μαλακάσα, στο πλαίσιο της περιοδείας του "The Dark Side of The Moon", όπου στον χώρο πραγματικά "δεν έπεφτε καρφίτσα".

• ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ Ο Γουότερς μιλώντας για την οικονομική κρίση είπε πως αν εφαρμόζαμε στην πράξη "την πραγματική δημοκρατία, στα πρότυπα του Ελληνισμού", ίσως να μην παρατηρούσαμε σε όλο τον κόσμο την οικονομική κατάρρευση των τελευταίων 2 ετών.

ΝΤΕΜΗ ΑΥΛΩΝΙΤΗ
n.avloniti@pegasus.gr

ΟΙ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ-ΤΗΕ LOGICAL SONG

Πατα play και διαβασε παρακατω.......

«Πρόλαβα να ακούσω πριν πέσω: Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία »…

Ανάπηρος έμεινε ο δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος, από την ωμή βία που ασκήθηκε εναντίον του από τις κρατικές δυνάμεις καταστολής, ενώ κάλυπτε την απεργιακή κινητοποίηση στις 15 Ιουνίου. Συγκεκριμένα, άνδρας των ΜΑΤ πέταξε στοχευμένα μια χειροβομβίδα κρότου λάμψης σε απόσταση αναπνοής από το κεφάλι του, αφού μάλιστα ο συνάδελφος είχε δηλώσει τη δημοσιογραφική του ιδιότητα, με αποτέλεσμα να χάσει την ακοή του και στα δύο αυτιά! Τη βάναυση συμπεριφορά των ΜΑΤ καταδίκασε απερίφραστα το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, ενώ η υπόθεση βρίσκεται ήδη στον Εισαγγελέα. Ο Μανώλης Κυπραίος λοιπόν γίνεται στοιχειοθετημένα ο πρώτος συνάνθρωπός μας που κατά τη διάρκεια των πρόσφατων διαδηλώσεων έχασε εξολοκλήρου μία απ’ τις 5 αισθήσεις του και έμεινε ανάπηρος, ως αποτέλεσμα της αστυνομικής βίας. Δηλώνοντας την αμέριστη αλληλεγγύη και συμπαράστασή μας, παραθέτουμε τη συγκλονιστική μαρτυρία που μας έστειλε.
Η συγκλονιστική μαρτυρία του Μανώλη Κυπραίου στον Εξάντα.
«Ήταν κάπου 9 το πρωί στις 15 Ιουνίου, όταν έφτασα με το μετρό στο Σύνταγμα. Αποφάσισα να μη βγω στον κεντρικό χώρο της πλατείας αλλά στην έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας. Βγαίνοντας στο πεζοδρόμιο, είδα στη Βασιλίσσης Σοφίας κάτι που με «πάγωσε».
Ένα σιδερένιο τείχος. Ένα τείχος που όμοιό του είχα δει να στήνουν οι πάνοπλοι ισραηλινοί στρατιώτες απέναντι από τους άοπλους Παλαιστινίους αμάχους.
Αμέσως ένα προαίσθημα ανησυχία και ενδόμυχα ένας φόβος αν θέλεις με κυρίεψε. Αυτοί τη φορά ήταν αποφασισμένοι για όλα είπα μέσα μου.
Αυτό με έκανε να είμαι πιο προσεκτικός και πιο επιφυλακτικός. Ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να ξεσπάσει η «φωτιά».
Οι απλοί έλληνες πολίτες που βρίσκονταν εκεί, ήταν και αυτοί προβληματισμένοι με τους αστυνομικούς «ρόμποκοπ» όπως τους ονόμαζαν κοροϊδευτικά, λόγω των ειδικά ενισχυμένων στολών που φορούσαν.
Η ώρα περνούσε όταν ξαφνικά βρισκόμενος στο τέλος της πλατείας Συντάγματος, άρχισε ομοβροντία χημικών, δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου λάμψης. Μαζική και χωρίς στόχευση. Ο κόσμος πανικόβλητος έτρεχε να κρυφτεί. Και εγώ μαζί τους σε μια γωνιά Μητροπόλεως και Φιλελλήνων. Με το ένα το κινητό για να μεταδίδω με την άλλη η φωτογραφική μηχανή. Τα λεπτά ατελείωτα και μαζί το κλάμα και η δυσφορία στην αναπνοή. «Θα αντέξεις» έλεγα στον εαυτό μου δίνοντας κουράγιο. Βλέπω μέσα από την στοά του υπουργείου Οικονομικών πίσω από τα ΜΑΤ να βγαίνουν κουκουλοφόροι με καδρόνια στα χέρια. «Πάγωσα».
Αυτό δεν πρέπει να το χάσω είπα.
Μα ξαφνικά μπροστά μου σωριάζεται ένας ηλικιωμένος. Δεν το σκέφτηκα ούτε στιγμή. Μαζί με κάποιους άλλους συμπολίτες μας, τον σηκώσαμε και τον πήγαμε στο πρόχειρο ιατρείο στην πλατεία.
Βλέποντας, θυμήθηκα τα πρόχειρα νοσοκομεία εκστρατείας που είχα δει στο Κόσοβο. Πραγματικά πεδίο μάχης μέσα στην πρωτεύουσα της χώρας μου. Της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Συνέχισα. Αυτή τη φορά τα επεισόδια γίνονταν Φιλελλήνων και Ξενοφώντος. Με μεγαλύτερη ένταση. Χωρίς κουκουλοφόρους. Τα ΜΑΤ έριχναν αδιάκριτα και αναίτια χειροβομβίδες κρότου λάμψης και χημικά. Το ίδιο σκηνικό. Κανένα έλεος σε κανέναν. Τα ΜΑΤ χτυπούσαν με τα κλομπ ό,τι κινιόταν. Μια φρενίτιδα οργής και βίας. Σαν κοπάδι καρχαριών.
Αυτό με έκανε να μπω στις αρχές μιας στοάς επί της Φιλελλήνων, να μεταδίδω και να τραβώ φωτογραφίες από εκεί.
Αυτό ήταν το μοιραίο λάθος μου.
Οπισθοχωρώντας μια ομάδα των ΜΑΤ, ο διμοιρίτης με ρωτάει γιατί τραβάω φωτογραφίες.
Και ξέροντας τη διαδικασία του λέω είμαι δημοσιογράφος και του δείχνω την ταυτότητα της Ενώσεως Συντακτών. Μάταια. Αυτό τον εξόργισε.
Αφού με στόλισε σε «άψογα γαλλικά», με δείχνει με το δάκτυλο σε έναν από την ομάδα του. Κατάλαβα πως κάτι θα γινόταν. Αλλά πίστευα πως το πολύ-πολύ να εισέπραττα καμία «βουρδουλιά».
Όχι. Ο ευτραφής άνδρας των ΜΑΤ σε κλάσματα δευτερολέπτων πετάει μπροστά μου μια χειροβομβίδα κρότου-λάμψης.
Όταν η προβλεπόμενη απόσταση έκρηξης είναι 50 μέτρα, καταλαβαίνετε τι έπαθα όταν η έκρηξη έγινε στους 50 πόντους.
Ένιωσα όλο το σώμα μου να τινάζεται, πέφτω μέσα στην στοά και για δευτερόλεπτα νόμιζα πως ήμουν νεκρός.
Λίγο μετά ένιωσα χέρια να με σηκώνουν και θολά να προσπαθώ να τους δω. Δεν μπορούσα όμως να τους ακούσω.
Ήταν ο Γιώργος, ο Τάκης, η Μαρία, η Κωνσταντίνα, ο Νίκος και ο Πρόδρομος, όπως έμαθα μετά. Ζαλισμένος και λουσμένος με λίτρα νερού, προσπαθούσα να συνέλθω.
«Πρέπει να φύγεις να πας στο νοσοκομείο» μου έλεγαν με νοήματα.
Κατάλαβα πως έπρεπε να το κάνω αμέσως.
Με δυσκολία άρχισα να ανεβαίνω την Φιλελλήνων. Για να κατευθυνθώ προς το Ζάππειο και μετά στον Ευαγγελισμό, πεζός.
Μαζί και δεκάδες άλλοι απλοί πολίτες, κάποιοι από αυτούς με τα παιδιά τους που προσπαθούσαν να διαφύγουν.
Εκεί όμως μας περίμενε μια δεύτερη μεγάλη έκπληξη.
Μια ομάδα δειλών (ας μου επιτραπεί η έκφραση) της «Ομάδας Δέλτα» με μηχανές μας περικυκλώνει, όπως οι Ινδιάνοι τη μονάδα του στρατηγού Κάστερ.
Άρχισαν να μας βρίζουν και να μας χτυπούν. Προσπαθώντας να καλύψω έναν άγουρο έφηβο, ήταν δεν ήταν 15 ετών, δέχθηκα απανωτά χτυπήματα στη μέση και τα πόδια, με τις μηχανές να έρχονται επάνω μας με φόρα και μερικά μέτρα πριν από εμάς οι οδηγοί τους να φρενάρουν απότομα.
Κανονικός τραμπουκισμός και «νόμιμη» βία.
Χωρίς ακοή, χτυπημένος και να σφαδάζω από τους πόνους έφτασα στον «Ευαγγελισμό». Όμως δεν εφημέρευε και έπρεπε να πάω στον «Ερυθρό». Στην κατάσταση που ήμουν, ούτε ένα ασθενοφόρο δεν υπήρχε να με μεταφέρει…
Έφτασα με μεγάλη δυσκολία στον Ερυθρό. Οι γιατροί και το προσωπικό της κλινικής ΩΡΛ και οι παθολόγοι ήταν το λιγότερο άψογοι.
Πέρασα δέκα εφιαλτικές ημέρες προσπαθώντας να σώσουν οι γιατροί την ακοή στο δεξί αυτί, πρωτοστατούντος του καθηγητή κ. Βαθυλάκη. Δυστυχώς όμως η ζημιά ήταν πολύ μεγάλη.
Είχε επέλθει πλήρης κώφωση και στα δύο αυτιά. Είχε καταστραφεί πλήρως το βασικό όργανο ακοής ο κοχλίας και στις δύο πλευρές του κεφαλιού.
Ήμουν κωφός…
Οι αστυνομικοί των ΜΑΤ είχαν κάνει καλά τη δουλειά τους. Άφησαν ανάπηρο έναν πολίτη. Και αυτός ήμουν εγώ.
Ο ευαίσθητος και δημοκράτης υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Χ. Παπουτσής δεν καταδέχθηκε ούτε μια συγνώμη να ζητήσει. Ούτε φυσικά ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. κ. Λ. Οικονόμου.
Θα σκέφτηκαν πως ανήκω στις «παράπλευρες απώλειες». Και στα ολιγαρχικά καθεστώτα δεν υπάρχει «συγνώμη» αλλά το: «καλά να πάθεις».
Νομίζω όμως πως ακόμα το πολίτευμά μας ονομάζεται Δημοκρατία.
Τώρα καλούμαι να ζήσω διαφορετικά. Μια διαφορετική ζωή, χωρίς ακοή, με κατεστραμμένα το μέλλον και τα όνειρά μου από τη μανιακή βία των ΜΑΤ, που ένας Θεός ξέρει τι εντολές είχαν.
Τουλάχιστον πρόλαβα να ακούσω πριν πέσω, το: «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία»…»

La real Frida Kahlo

<><> <><>

Σαν σημερα γεννηθηκε η  Frida  Kahlo

<><> <><> ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Frida Kahlo de Rivera (6 Ιουλ, 1907 - 13 Ιουλίου 1954, Μαγκνταλένα Κάρμεν Φρίντα Κάλο Καλντερόν ) . Ήταν ένα μεξικάνικο ζωγράφος, γεννήθηκε στην Coyoacan ίσως ο πιό γνωστός για τις αυτοπροσωπογραφίες της, το έργο Κάλο είναι θυμόμαστε για «τον πόνο και το πάθος του »και του έντονα, ζωντανά χρώματα. Έχει γιορταστεί το έργο της ως εμβληματικό του Μεξικού στην εθνική και αυτόχθονες παράδοση, και από τις φεμινίστριες για STI ασυμβίβαστη απεικόνιση της γυναικείας εμπειρίας και της μορφής. Μεξικανική κουλτούρα και Amerindian πολιτιστική εικόνα παράδοση με έμφαση στο έργο της, που σε ορισμένες περιπτώσεις χαρακτηρίστηκε ως αφελούς τέχνης και λαϊκής τέχνης. Η δουλειά της έχει επίσης περιγραφεί ως «σουρεαλιστικό», και το 1938 που περιγράφεται σουρεαλιστικό Κάλο τον εαυτό της ως μια «ταινία γύρω από μια βόμβα ". Κάλο υπέστη δια βίου προβλήματα υγείας, πολλά από τα οποία προήλθε από ένα τροχαίο ατύχημα στα εφηβικά της χρόνια. Τα θέματα αυτά αντικατοπτρίζονται στα έργα της, περισσότερα από τα μισά από τα οποία είναι αυτοπροσωπογραφίες του ενός είδους ή άλλο. Κάλο πρότεινε, "εγώ τον εαυτό μου χρώμα, γιατί είμαι τόσο συχνά μόνη και επειδή είμαι το αντικείμενο που γνωρίζω καλύτερα." Ανέφερε επίσης, «Γεννήθηκα μια σκύλα. γεννήθηκα ζωγράφος Frida ήταν μία από τις τέσσερις κόρες που γεννήθηκαν από μια ουγγρική-Εβραίο πατέρα και μια μητέρα της Ισπανίας και του Μεξικού ινδικής καταγωγής. Δεν είχε αρχικά το σχέδιο να γίνει καλλιτέχνης. Ένας επιζών της πολιομυελίτιδας, εισήλθε σε ένα προ-med πρόγραμμα στην Πόλη του Μεξικού. Στην ηλικία των 18 ετών, που τραυματίστηκε σοβαρά σε ένα ατύχημα με λεωφορείο. Πέρασε πάνω από ένα χρόνο στο κρεβάτι αναρρώνει από κατάγματα στην σπονδυλική στήλη, τα πλευρά και την κλείδα της, το κατεστραμμένο λεκάνη, και τον ώμο και το πόδι τραυματισμούς. Έχει υποστεί περισσότερες από 30 επιχειρήσεις σε όλη τη ζωή της και στη διάρκεια της ανάρρωσής της άρχισε να ζωγραφίζει. Πίνακές της, κυρίως αυτο-πορτρέτα και νεκρές φύσεις, ήταν σκόπιμα αφελής, και γεμάτη με τα χρώματα και τις μορφές της λαϊκής τέχνης του Μεξικού. Στα 22 του παντρεύτηκε το διάσημο Μεξικού muralist Ντιέγκο Ριβέρα, 20 χρόνια μεγαλύτερό της. Θυελλώδης, παθιασμένη σχέση τους επέζησαν απιστίες, τις πιέσεις της σταδιοδρομίας, το διαζύγιο, το νέο γάμο, bi-σεξουαλική του Frida υποθέσεις, η κακή υγεία της και την αδυναμία της να κάνει παιδιά. Frida είπε κάποτε: «Έχω υποστεί δύο σοβαρά ατυχήματα στη ζωή μου ... Μια στις οποίες ένα τραμ μου γκρέμισε και το άλλο ήταν Ντιέγκο." Το ατύχημα του τραμ άφησε ανάπηρα σωματικά και Rivera της, ανάπηρος συναισθηματικά. Κατά τη διάρκεια της ζωής της, Φρίντα δημιουργήσει περίπου 200 πίνακες ζωγραφικής, σχέδια και σκίτσα που σχετίζονται με τις εμπειρίες της στη ζωή, η σωματική και συναισθηματική πόνο και πολυτάραχη σχέση της με τον Ντιέγκο. Παρήγαγε 143 έργα ζωγραφικής, 55 εκ των οποίων είναι η αυτο-πορτρέτα. Όταν ρωτήθηκε γιατί ζωγράφισε τόσες αυτοπροσωπογραφίες, Φρίντα απάντησε: " . Επειδή είμαι τόσο συχνά και μόνο .... γιατί είμαι με το θέμα που γνωρίζω καλύτερα " Το 1953, όταν η Frida Kahlo είχε την πρώτη της ατομική έκθεση στο Μεξικό (η μόνο μία πραγματοποιήθηκε στην πατρίδα της, στη διάρκεια της ζωής της), ένα τοπικό κριτικός έγραψε: " Είναι αδύνατο να διαχωριστεί η ζωή και το έργο του αυτό το εξαιρετικό άτομο έργα ζωγραφικής της είναι το βιογραφικό της. . » Αυτή η παρατήρηση βοηθά να εξηγήσουμε γιατί το έργο της είναι τόσο διαφορετική από εκείνη των συγχρόνων της. Κατά τη στιγμή της έναρξης της έκθεσης, την υγεία Φρίντα ήταν τέτοια που ο γιατρός της της είπε ότι δεν επρόκειτο να αφήσει το κρεβάτι της. Επέμεινε ότι πήγαινε να παρακολουθήσει το άνοιγμα της, και, σε στυλ Frida, το έκανε. Έφθασε σε ένα ασθενοφόρο και το κρεβάτι της στο πίσω μέρος ενός φορτηγού. Την έβαλαν στο κρεβάτι της και τέσσερις άνδρες της που για να την περιμένει τους επισκέπτες. Και οι δύο Frida και Diego ήταν πολύ δραστήρια στο Κομμουνιστικό Κόμμα στο Μεξικό. Στις αρχές Ιουλίου 1954, Frida έκανε την τελευταία δημόσια εμφάνισή της, όταν συμμετείχε σε μια κομμουνιστική διαδήλωση δρόμο. . Αμέσως μετά, στις 13 Ιουλίου, 1954, στην ηλικία των 47, Φρίντα πέθανε τη στιγμή που όταν ρωτήθηκε τι θα κάνετε με το σώμα της όταν πεθαίνει, Φρίντα απάντησε: « το κάψει ... Δεν θέλω να ταφούν έχω. πέρασε πάρα πολύ χρόνο ξαπλωμένη ... Απλά κάψει! " Την ημέρα μετά το θάνατό της, θρηνητές συγκεντρώθηκαν στο κρεματόριο για να βεβαιώσει την καύση των νεκρών από τις μεγαλύτερες και πιο συγκλονιστικές ζωγράφου του Μεξικού. Σύντομα να είναι μια εικόνα της διεθνούς, Frida Kahlo ήξερε πώς να τους θαυμαστές της ένα τελευταίο αντίο αξέχαστη. Όπως τις κραυγές των θαυμαστών της, γέμισε το δωμάτιο, η ξαφνική έκρηξη της θερμότητας από το ανοίξει τις πόρτες αποτεφρωτήρα προκάλεσε το σώμα της να μπουλόνι σε όρθια θέση. Τα μαλλιά της, τώρα και στο εξής φωτιά από τις φλόγες, έλαμψε γύρω από το κεφάλι της σαν φωτοστέφανο. Τα χείλη του Frida φάνηκε να σπάσει σε ένα σαγηνευτικό χαμόγελο ακριβώς όπως τις πόρτες κλειστές. Τελευταία καταχώρηση ημερολόγιό της ως εξής: « Ελπίζω ότι το τέλος είναι χαρούμενη - και ελπίζω να μην επιστρέψουν - Φρίντα. ". Τέφρα της ήταν τοποθετημένα σε ένα προ-Κολομβιανή λάρνακα η οποία είναι στην επίδειξη στο " Blue House "που μοιράστηκε με Rivera. Ένα χρόνο μετά το θάνατό της, Ριβέρα έδωσε το σπίτι για να τη μεξικανική κυβέρνηση για να γίνει ένα μουσείο. Ντιέγκο Ριβέρα πέθανε το 1957. Στις 12 Ιουλίου, 1958, το " Blue House "άνοιξε επίσημα ως το« Μουσείο Frida Kahlo ». Frida έχει περιγραφεί ως: « ... ένα από ντίβες πλούσια ιστορία του ... η τεκίλα-χτύπημα, βρώμικο αστείο, λέγοντας καπνιστής, bi-σεξουαλική ότι χωλαίνοντας για μποέμ Barrio της στο πλούσιο αυτόχθονες φόρεμα και το πέταξε εορταστικό πάρτι με δείπνο για τους ομοίους του Λέον Τρότσκι, ποιητής Πάμπλο Νερούδα, Nelson Rockefeller, και-πάλι της, εκτός και πάλι τον άντρα, muralist Ντιέγκο Ριβέρα. " Σήμερα, περισσότερο από μισό αιώνα μετά το θάνατό της, έργα ζωγραφικής της φέρω περισσότερα χρήματα από οποιαδήποτε άλλη γυναίκα καλλιτέχνη. Μια επίσκεψη στο Μουσείο Frida Kahlo είναι σαν να κάνει ένα βήμα πίσω στο χρόνο. Όλα τα προσωπικά της, επηρεάζει εμφανίζονται σε όλο το σπίτι και τα πάντα φαίνεται να είναι ακριβώς όπως το άφησε. Έχει κανείς την αίσθηση ότι ζει ακόμα εκεί, αλλά μόλις βγήκε για λίγο να επιτρέψει σε σας για να περιοδεύσει ιδιωτικό ιερό της. Είναι φύγει τώρα αλλά η κληρονομιά του θα ζει για πάντα ....

Beggar's Blues Diary - Long Way Road (Official Video Clip)

BEGGAR'S BLUES DIARY

Μικρη Βιγλα
Σαββατο 9 Ιουλιου
Beeggars Blues Diary

Η Ν. Μεντή στο cosmo.gr: "Αποφασίζουν για εμάς τα χειρότερα και δεν ντρέπονται καθόλου!"

μοιραστείτε το στο

• Facebook
• del.icio.us
• StumbleUpon

"Νομίζω ότι πρέπει να μιλάω μέσα από την δουλειά μου, όχι επειδή είμαι ηθοποιός να δίνω συνέχεια συνεντεύξεις ,σίγουρα έχουμε πολλά να πούμε, αλλά όπως και άλλοι άνθρωποι."

Μ’ αυτά τα λόγια μια από τις κορυφαίες ηθοποιούς του θεάτρου μας, μου εξηγεί γιατί μιλάει ελάχιστα. Μέσα από δύο φράσεις λοιπόν, ξετυλίγεται η προσωπικότητα και το ήθος της γυναίκας που έχω απέναντι μου.
Η πολυτάλαντη και με πάντα νεανική ορμή Νένα Μεντή, σε λίγες μέρες θα κάνει την παρθενική της εμφάνιση στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου και το μόνο σίγουρο είναι πως όσοι βρεθούμε εκεί, θα έχουμε να το λέμε πως είδαμε μια τόσο σπουδαία ηθοποιό στο αρχαίο κοίλον!
Οι ερμηνείες της στην μικρή και την μεγάλη οθόνη και κυρίως στο θέατρο δεν ενδείκνυνται για χρήση επιθετικών προσδιορισμών, είναι απλώς μοναδικές!
Το cosmo.gr, είχε την μεγάλη τιμή και χαρά να συνομιλήσει μαζί της και μπορεί αφορμή να στάθηκαν οι «Σκηνοβάτες» του εθνικού θεάτρου, που την άλλη εβδομάδα κάνουν πρεμιέρα στην Επίδαυρο αλλά η κ. Μεντή δεν θα μπορούσε παρά να φέρει άποψη για όλα όσα ζούμε στην Ελλάδα του 2011.
Στους «Σκηνοβάτες», στην παράσταση του Εθνικού θεάτρου, όπου πρωταγωνιστείτε η δράση διαδραματίζεται στο τέλος του 2ου μισού αιώνα όταν η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία καταρρέει, παρόλα αυτά οι θίασοι που θα δούμε επί σκηνής συνεχίζουν και επιμένουν να παίζουν θέατρο…
Συνεχίζουν πράγματι, στην παρακμή τους, σε μια ντεκαντάνσε μεγάλη. Δεν έχουν λεφτά, δεν έχουν χορηγούς και προσπαθούν να επιβιώσουν αγωνιζόμενοι.
Ήταν προφητική αυτή η επιλογή του έργου από τον κ. Φασουλή;
Ναι, αλλά σήμερα νομίζω πως είναι ακόμη χειρότερα τα πράγματα και σ’ όλα τα θέματα, όχι μόνο στο θέατρο….
Παρόλα αυτά βλέπουμε πως και η δική σας παράσταση «Ευτυχία Παπαγιανοπούλου» έσκισε και κάποιες άλλες καλές παραστάσεις πήγαν πολύ καλά εισπρακτικά…
Νομίζω ότι το θέατρο, θα πέσει τελευταίο και αυτό γιατί ο κόσμος βρίσκει εκεί διέξοδο, μου έλεγαν φέτος πολλοί θεατές πως την Ευτυχία την είχαν δει τρεις ακόμα και πέντε φορές… Έχει ανάγκη το κοινό να απολαύσει μια παράσταση.
Ο κ. Φασουλής σε συνέντευξη του στο «Βήμα 2» είπε χαρακτηριστικά : «Στο παρελθόν θα βρούμε το μέλλον». Εσάς, σας εκφράζει αυτή η άποψη;
Συμφωνώ θεωρητικά, αλλά δυστυχώς η ζωή τρέχει και δεν μπορείς να ψάχνεις μόνο στο παρελθόν. Ειδικά τα σημερινά παιδιά, γιατί εμείς έχουμε παρελθόν ,αλλά εκείνα που είναι απογοητευμένα και έχουν πέσει σε κατάθλιψη; Άσχετα, αν μάχονται, επειδή ξέρω πολλά παιδιά και από την δουλειά και από παρέες της κόρης μου, είναι χωρίς καμία ελπίδα.
Ποιο παρελθόν λοιπόν; Επειδή όμως ξέρω πολύ καλά τον Σταμάτη, φαντάζομαι πως αναφέρεται σ’ άξιες, ιδανικά που εμείς τα έχουμε ζήσει, οι νεότεροι όμως;
Δηλώνετε αγανακτισμένη να φανταστώ;
Το «αγανακτισμένη», δεν μου λέει τίποτα, είναι πολύ λίγο για μένα, είμαι αηδιασμένη, εξοργισμένη, ένα συναίσθημα που δεν έχω ξανανιώσει ποτέ στην ζωή μου! Και το λέω αυτό, ενώ έχω ζήσει δύσκολες στιγμές και στην προσωπική μου ζωή και έχω δει άσχημες περιόδους της Ελλάδας.
Αυτοί οι άνθρωποι αποφασίζουν για εμάς τα χειρότερα και για τα παιδιά μας και δεν ντρέπονται καθόλου! Είναι αδίστακτοι… πραγματικά δεν θέλω να μιλήσω άλλο…
Οι εικόνες με τις πορείες και τις γεμάτες πλατείες είναι ικανές να αλλάξουν το σκηνικό;
Πιστεύω πως θα έχουν αποτέλεσμα, αν όχι τώρα στο μέλλον και είναι και η μόνη μας ελπίδα! Και να μην πιστεύεις, πρέπει να πιστεύεις, οφείλεις να πιστεύεις!
Εσείς κατεβήκατε στο Σύνταγμα;
Έχω κατέβει στην πολύ μεγάλη συγκέντρωση, εκείνη την Κυριακή και είχα ανέβει πάνω στα κάγκελα και πραγματικά τόσο κόσμο, είχα να δω πάρα πολλά χρόνια και έχω κατέβει και κάποιες άλλες Κυριακές.
Στην τελευταία πορεία, επειδή ήξερα ότι θα γίνει χαμός με τα χημικά και έχω ένα πρόβλημα με το αναπνευστικό μου και την φωνή μου το απέφυγα, παρόλο που είχα προμηθευτεί διάφορα, μάσκες, φάρμακα κ.τ.λ
Με την «Ευτυχία Παπαγιανοπούλου» νομίζω πως είναι περιττό να πούμε πως ζήσατε κάτι ξεχωριστό…
Μοναδικό!
Δεν υπήρχε άνθρωπος, που να μην ενθουσιαστεί και εκατοντάδες θεατές για τρία χρόνια σας χειροκροτούσαν όρθιοι… Κάνατε «μόδα» τους γυναικείους μονολόγους;
Δεν θέλω να το σχολιάσω αυτό, κάποιες συναδελφισσές, νιώσανε μια σιγουριά ότι αυτό μπορεί να πάει καλά και εγώ μπορεί αν ήμουν σ’ ανάλογη θέση να είχε κάνει μια άλλη συνάδελφος κάτι και να ήθελα να το δοκιμάσω. Η παράσταση αυτή , έκανε ένα πολύ μεγάλο μπάμ και αναθάρρεψαν οι άνθρωποι και είναι λογικό.
Και το «Τρίτο στεφάνι» το ίδιο αν και ως παράσταση είναι το άκρως αντίθετο του μονολόγου…
Ναι, η υπερπαραγωγή, το αβάστακτο! Και αναφέρομαι κυρίως στην διάρκεια της παράστασης, δύο φορές λιποθύμησα.
Το ξαναπαίζετε παρόλα αυτά!
Είμαι σχεδόν υποχρεωμένη να το ξανακάνω, το λέω πραγματικά και δεν το λέω ως ηρωίδα, γιατί πάρα πολύς κόσμος δεν το έχει δει. Γι΄ αυτό και θα γίνει για περιορισμένες παραστάσεις, μόνο για 20 στο «Παλλάς» και στην συνέχεια στην Θεσσαλονίκη.
Σας θυμάμαι, να περιγράφετε την ιστορία που είχε προηγηθεί με τον κ. Φασουλή, πως πριν πολλά χρόνια σας είχε χαρίσει το βιβλίο, μετά σας είδε στον μονόλογο σας και πως τελικά προέκυψε η συνεργασία. Πιστεύετε στην τύχη;
Πιο πολύ πιστεύω πως ο άνθρωπος, φτιάχνει την τύχη του και πως αυτό που ελπίζει, το στήνει σιγά- σιγά μ’ ένα τρόπο σιωπηλό, δεν πιστεύω στα κραυγαλέα πράγματα.
Οι ερμηνείες σας, μας έχουν χαρίσει γέλιο και συγκίνηση και μέσω της μικρής οθόνης. Αυτή την περίοδο βλέπουμε σ’ επανάληψη για παράδειγμα «Την ζωή που δεν έζησα» ένα σίριαλ, που παιζόταν την χρυσή εποχή της μυθοπλασίας, όταν η τηλεόραση έδιναν δουλειά σε πάρα πολλούς ηθοποιούς και αναρωτιέμαι σας λείπει αυτή η εποχή; Ποια εποχή αισθανθήκατε καλύτερα καλλιτεχνικά;
Τώρα, τα τελευταία χρόνια, μετά την ιστορία με την Παπαγιανοπούλου και το στεφάνι. Νιώθω πιο ολοκληρωμένη και ως ηθοποιός.
Δεν αναπολείτε εκείνα τα χρόνια;
Όχι, ούτε τις σειρές, ούτε την νιότη, δεν έχω τέτοια κολλήματα ευτυχώς! Παρόλο που έκανα σειρές, που μου άρεσαν και πήγαν και καλά και μ’ έσπρωξαν αν το θέλετε, γενικότερα και οι Χάριτες και το τρίτο στεφάνι και το τελευταίο με τον Παπακαλιάτη...
Αν η σημερινή κατάσταση της χώρας μας ήταν παράσταση κ. Μεντή , τι είδος παράστασης πιστεύετε πως θα ήταν;
Θα ήταν ένα φοβερό θρίλερ, από αυτά που δεν ανήκουν στο είδος του κλασσικού αστυνομικού ή του θρίλερ φόβου. Θα ήταν όπως κάποιες ταινίες του Όλσον Γουόλεν, πολιτικό θρίλερ, πολύ σκληρό, που αν το ανεβάζαμε θα τρώγαμε πολύ κόσμο!

---

Η Νένα Μεντή θα πρωταγωνιστήσει στους «Σκηνοβάτες» του Σταμάτη Φασουλή που κάνουν πρεμιέρα στις 15 Ιουλίου στην Επίδαυρο.Μετάφραση, δραματουργία, σκηνοθεσία: Σταμάτης Φασουλής
Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης
Κοστούμια: Ντένη Βαχλιώτη.
Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου
Στίχοι τραγουδιών: Αφροδίτη Μάνου.
Παίζουν: Νένα Μεντή, Σοφία Φιλιππίδου, Νίκος Κουρής, Τάνια Τρύπη, Ελένη Κοκκίδου, Μάκης Παπαδημητρίου, Λαέρτης Μαλκότσης, Ευαγγελία Μουμούρη, Θαν. Αλευράς, Αλκηστις Πουλοπούλου και πολλοί ακόμα ηθοποιοί.
Η προπώληση έχει ήδη ξεκινήσει, για πληροφορίες και κρατήσεις επισκεφτείτε το http://www.greekfestival.gr/gr/
Η Νένα Μεντή στην θρυλική πλέον παράσταση «Ευτυχία Παπαγιανοπούλου»:

4o ARTogether Festival by bankit.gr

Το 4ο Φεστιβάλ ARTogether διοργανώνει η καλλιτεχνική διαδικτυακή πλατφόρμα bankit.gr από τις 12 ως και τις 14 Ιουλίου στον πολυχώρο του six dogs στο Μοναστηράκι. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη για το κοινό, που θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει παραστάσεις, προβολές και παρουσιάσεις καλλιτεχνικών έργων χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση.

Ένα φεστιβαλικό τριήμερο γεμάτο με μουσικές, θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις, προβολές ταινιών και video art, dj sets ,εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας, σκιτσογραφίας, installation και κοσμήματος παρουσιάσεις συγγραφικών και ποιητικών έργων.
Όλα αυτά από 200 καλλιτέχνες και 20 διαφορετικές κατηγορίες τεχνών θα φιλοξενηθούν στον πολυχώρο του six dogs (Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι).
Με φετινό μότο, το «Όχι Παίζουμε», τα συγκροτήματα του 4ου ARTogether Festival πρόκειται να διαδώσουν το νόημα του φεστιβάλ μέσα από μία σειρά βίντεο που θα εξαπλωθούν διαδικτυακά εντός των ημερών.
Το bankit.gr είναι η πρώτη καλλιτεχνική πλατφόρμα στο διαδίκτυο που δημιουργήθηκε το 2007 με σκοπό να δώσει βήμα σε όλους τους καλλιτέχνες, φιλοξενώντας τα έργα τους χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση.
Στο bankit 20 κατηγορίες τεχνών παίρνουν ζωή καθημερινά: ηθοποιοί, τραγουδιστές, σκηνοθέτες, φωτογράφοι, καλλιτεχνικές ομάδες, συνθέτες, συγγραφείς, εκφωνητές, ζωγράφοι, δεξιοτέχνες, χορευτές, animators, σεναριογράφοι, γραφίστες, στιχουργοί, σκιτσογράφοι, ποιητές είναι όλοι τους ευπρόσδεκτοι να γίνουν μέλη.
Από το Μάιο του 2008 το bankit.gr είναι επίσημα Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία. Μετρώντας πλέον σχεδόν 4 χρόνια λειτουργίας, φιλοξενεί πάνω από 1400 κατοίκους-καλλιτέχνες και περισσότερα από 6000 έργα.

Πρόγραμμα Φεστιβάλ

Τρίτη 12/07
19:00 | ΕΚΘΕΣΗ φωτογραφίας, εικαστικών, ζωγραφικής, κοσμημάτων, κατασκευών, συγγραφικών, ποιητικών, στιχουργικών έργων, σεναρίων
19:00-19:30| Προβολές VIDEO ART
19:30-20:10| «Υπερβολική δόση ευτυχίας» από την ομάδα Wooden Frog | ΘΕΑΤΡΟ
20:20-21:05| Casus Belli του Γιώργου Ζώη, Lost Toys του Σεραφείμ Ντούσια, Magic Hands της Ανθής Αποστόλου και του Γιώργου Γκόρτσου, Think Positive του Γαβριήλ Ψαλτάκη| ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ
21:15-21:55| Remade the Band |ΣΥΝΑΥΛΙΑ
22:05-22:35| Rock ‘n’ Roll με τους Rollin’ Foxes |ΧΟΡΟΣ
22:45-23:25| The Voyage Limpid Sound | ΣΥΝΑΥΛΙΑ
23:35-00:15| Travel Mind Syndrome | ΣΥΝΑΥΛΙΑ
00:30-01:00| Προβολές VIDEO ART
Τετάρτη 13/07
19:00|ΕΚΘΕΣΗ φωτογραφίας, εικαστικών, ζωγραφικής, κοσμημάτων, κατασκευών, συγγραφικών, ποιητικών, στιχουργικών έργων, σεναρίων
19:30-20:10| Μητέρα Φάλαινα Τυφλή |ΣΥΝΑΥΛΙΑ
20:15-20:30| «Τα επτά εβραιόπουλα» από την ομάδα Rafinistas|ΘΕΑΤΡΟ
20:40-21:30| Fatherly Love του Κωνσταντίνου Πιλάβιου, Under Stress του Πάρη Πατσουρίδη, Πιαννο του Γιώργου Ευθυμίου, Blue Color Blue του Κωνσταντίνου Μπούρδου από την ομάδα demode, Dead on time του Αντρέα Λαμπρόπουλου και του Κώστα Σκύφτα| ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ
21:40-22:10| «ScarS-Εντός παραδίδονται μαθήματα αγωνιστικής οδήγησης δια τυφλούς» από την ομάδα Άπλετοι κήποι| ΘΕΑΤΡΟ
22:20-23:00| Μαρίζα Ρίζου| ΣΥΝΑΥΛΙΑ
23:10-23:50| Music Soup | ΣΥΝΑΥΛΙΑ
00:00-00:30| Προβολές VIDEO ART
Πέμπτη 14/07
19:00|ΕΚΘΕΣΗ φωτογραφίας, εικαστικών, ζωγραφικής, κοσμημάτων, κατασκευών, συγγραφικών, ποιητικών, στιχουργικών έργων, σεναρίων
19:00-20:10| ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ
20:20-20:40| «Chromoσώματα» performance από την ομάδα convergence|ΧΟΡΟΣ
20:50-21:30| I saw 43 sunsets | ΣΥΝΑΥΛΙΑ
21:40-22:20| Balzac Diva | ΣΥΝΑΥΛΙΑ
22:30-23:10| Empty Frame | ΣΥΝΑΥΛΙΑ
23:20-00:00| Marietta Fafouti and band | ΣΥΝΑΥΛΙΑ

Η ζωή μας στο διαδίκτυο: Διάδοση πληροφορίας, προσωπική έκφραση και κοινωνική δικτύωση Τα σεμινάρια του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών στην Ερμούπολη της Σύρου Πέμπτη 7 Ιουλίου, απόγευμα (Αίθουσα ΓΑΚ Κυκλάδων) Άνοιγμα: Στρατής Μπουρνάζος («Ενθέματα») «Εναλλακτική ενημέρωση» και «δημοσιογραφία των πολιτών» Συντονίστρια: Σοφία Ζουμπουλάκη («Ενθέματα») ΑΡΗΣ ΔΑΒΑΡΑΚΗΣ (protagon: www.protagon.gr) ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΚΑΠΑΡΟΥΔΑΚΗΣ (radiobubble: radiobubble.gr) ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΙΤΙΔΗ (tvxs: tvxs.gr) ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΟΥΖΟΥΡΑΚΗΣ (indy: indy.gr) ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΙΜΟΣ (RedNotebook: rnbnet.gr) ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ (Παραλληλογράφος: parallhlografos.wordpress.com) Παρασκευή 8 Ιουλίου, πρωί Μπλογκ: προσωπική έκφραση και δημόσια παρέμβαση Συντονιστής: Μάνος Αυγερίδης («Ενθέματα») ΜΑΡΙΝΑ ΚΟΝΤΑΡΑ (krotkaya.wordpress.com) ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗΣ (histologion-gr.blogspot.com) ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (tovytio.wordpress.com) ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΣΙΝΟΣ (techiechan.com) Παρασκευή 8 Ιουλίου, απόγευμα Από την πράξη στη θεωρία Συντονίστρια: Ιωάννα Μεϊτάνη («Ενθέματα») ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΒΑΛΑΤΣΟΥ (υπ. δρ, Παν. Αθηνών) Η μνήμη στο (δια-)δίκτυο. Τα δίκτυα της μνήμης ΑΣΤΕΡΗΣ ΜΑΣΟΥΡΑΣ (ανεξάρτητος δημοσιογράφος, ανταποκριτής του δικτύου Global Voices Online) Η αραβική άνοιξη και τα διεθνή παρακλάδια της στα κοινωνικά δίκτυα ΜΗΤΣΟΣ ΜΠΙΛΑΛΗΣ (Παν. Θεσσαλίας) Δίκτυα μέσα σε Δίκτυο. Όψεις της δικτύωσης ανθρώπων και μηχανών στο ξεκίνημα του 21ου αιώνα ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΠΑΠΑΗΛΙΑ (Παν. Θεσσαλίας) «Αθηναίοι στην πράξη»: Οι συγ-κινήσεις των ψηφιακών πολιτών, η ψηφιακή πόλη και ο λόγος για τη δράση ΠΕΤΡΟΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ (Πάντειο Πανεπιστήμιο) Προσεγγίζοντας την έννοια του χρέους αναφορικά με το διαμοιρασμό ψηφιακών οπτικοακουστικών έργων Επιμέλεια σεμιναρίου: «Ενθέματα» της Αυγής της Κυριακής (enthemata.wordpress.com) Για το πλήρες πρόγραμμα των Σεμιναρίων, πατήστε εδώ

WAR (ΠΟΛΕΜΟΣ)

Πατα play και διαβασε το παρακατω αρθρο

Είμαστε όλοι αναρχικοί

Φωτογραφία Ι.Κολεσίδης

του Γαλαξιάρχη
Η μέρα που ψηφίστηκε το Μεσοπρόθεσμο αναμφίβολα έχει ήδη εξασφαλίσει το ξεχωριστό της κεφάλαιο στους μελλοντικούς τόμους της ιστορίας αυτού του τόπου. Ένα κεφάλαιο γραμμένο σε μαύρες σελίδες. Όμως, σε αυτές τις μαύρες σελίδες θα υπάρξει και μία κατάλευκη και απαλλαγμένη από χημικές ουσίες. Η σελίδα που θα περιγράφει τη μέρα που “γίναμε όλοι αναρχικοί”.

Χθες κατάλαβε και ο τελευταίος “νοικοκύρης” ότι το κράτος είναι εχθρός του. Ο μισθωτός πολύτεκνος, η άνεργη μάνα δύο ανηλίκων, ο συνταξιούχος του ΤΕΒΕ, ο υποαμοιβόμενος “μπλοκάκιας”, ο πτωχευμένος μαγαζάτορας, και όλοι όσοι δεν κρατούν σφιχτά το μικροαστισμό τους και την ψευδαίσθηση της ασφάλειας ενός αιμορραγούντος τραπεζικού λογαρισμού. Κατάλαβαν όλοι, ότι από σήμερα είναι αναρχικοί.
Τους το έδωσε να το καταλάβουν η τυφλή υπακοή του μπάτσου της διπλανής πόρτας και η μανία του εναντίον εκείνων που έως χθες τον αποκαλούσαν “γιο της εργατικής τάξης”. Το ρόπαλο που κατέβηκε με βία στο μέτωπό τους και η αρβύλα που πάτησε με αδιαφορία το πρόσωπό τους.
Τους το έδωσε να το καταλάβουν η πυκνή ομίχλη χημικών που σκέπασε το κέντρο της Αθήνας και, μαζί με το συννεφιασμένο ουρανό, σιγούρεψαν ότι ο ήλιος δε θα έβλεπε την ντροπή της νεοελληνικής αστικής δημοκρατίας.
Τους το έδωσε να το καταλάβουν η παγερή αδιαφορία των αντιπροσώπων τους στο κοινοβούλιο απέναντι στις κραυγές τους που πνίγονταν από τα δακρυγόνα. Η παγερή αδιαφορία ακόμη και για το νομοθέτημα που κλήθηκαν να συνυπογράψουν, ομολογώντας με κυνισμό δημοσίως ότι δεν το είχαν καν διαβάσει. Η παγερή προσήλωσή τους στο γάντζωμα της εξουσίας, στις λίγες μέρες, ώρες, λεπτά, δευτερόλεπτα, που τους απομένουν εκεί.
Τους το έδωσαν να το καταλάβουν τα χάχανα και τα χειροκροτήματα των βουλευτών, για την υπερψήφιση ενός νόμου που ενεχυριάζει ολόκληρη τη χώρα μαζί με το μέλλον του λαού της, τη στιγμή που αυτός πνιγόταν από τα ασφυξιογόνα της ίδιας εξουσίας, μερικά μέτρα παραπέρα.
Τους το έδωσαν να το καταλάβουν τα υψωμένα τείχη και τα δεκάδες μπλόκα των δυνάμεων ασφαλείας σε όλες τις κεντρικές αρτηρίες που εμπόδιζαν τα ασθενοφόρα να παραλάβουν τους πνιγμένους και χτυπημένους από το γκλοπ της δημοκρατίας των λίγων και των ολίγιστων.
Μα πάνω από όλα, τους το έδωσαν να το καταλάβουν οι χιλιάδες συμπολίτες τους, οι διαμαρτυρόμενοι, οι συγκεντρωμένοι, οι γιατροί, οι νοσοκόμοι, οι υπάλληλοι του μετρό, που μετουσιώθηκαν μέσα σε λίγες ώρες από εντελώς άγνωστοι, σε σύντροφοι και αδερφοί. Οι δεσμοί αλληλεγγύης που μόνο οι αδύναμοι και οι καταπιεσμένοι μπορούν να αναπτύξουν τόσο έντονα, τόσο γρήγορα και τόσο αποτελεσματικά. Οι δεσμοί αλληλεγγύης των τρομοκρατημένων που ξεγυμνώνουν τον πραγματικό τρομοκράτη και αντιστρέφουν τους ρόλους σε μία στιγμή.
Για λίγες ώρες κατάλαβε και ο τελευταίος κατ’ευφημισμόν “πολίτης” ότι η εξουσία είναι -σε κάθε της μορφή- ίδια και ότι βρίσκεται πάντα απέναντί του. Από τον προϊστάμενο έως τον γονιό και από τη στρατοκρατία έως την αστική δημοκρατία, ο ιδιοκτήτης της εξουσίας συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο όταν κινδυνεύει να την απωλέσει ολοκληρωτικά. Αδίστακτα, μαζικά και με όση ισχύ του έχει απομείνει.
Χθες ήμασταν όλοι εχθροί της. Από σήμερα είμαστε όλοι αναρχικοί.
Χθες ήμασταν όλοι αγανακτισμένοι. Από σήμερα είμαστε όλοι οργισμένοι!

Peter Gabriel - Red Rain (Live)

Lyrics:

red rain is coming down
red rain
red rain is pouring down
pouring down all over me

I am standing up at the water's edge in my dream
I cannot make a single sound as you scream
it can't be that cold, the ground is still warm to touch
this place is so quiet, sensing that storm

red rain is coming down
red rain
red rain is pouring down
pouring down all over me

well I've seen them buried in a sheltered place in this town
they tell you that this rain can sting, and look down
there is no blood around see no sign of pain
hay ay ay no pain
seeing no red at all, see no rain

red rain is coming down
red rain
red rain is pouring down
pouring down all over me

red rain-
putting the pressure on much harder now
to return again and again
just let the red rain splash you
let the rain fall on your skin
I come to you defences down
with the trust of a child

red rain is coming down
red rain
red rain is pouring down
pouring down all over me
and I can't watch any more
no more denial
it's so hard to lay down in all of this
red rain is coming down
red rain is pouring down
red rain is coming down all over me
I see it
red rain is coming down
red rain is pouring down
red rain is coming down all over me
I'm bathing in it
red rain coming down
red rain is coming down
red rain is coming down all over me
I'm begging you
red rain coming down
red rain coming down
red rain coming down
red rain coming down
over me in the red red sea
over me
over me
red rain

ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ: ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ - ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ * AXION ESTI - PROPHETIKON

H ποιηση και η λογοτεχνια διεξοδος απο τη μιζερια των καιρων

ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ

*****

Χρόνους πολλούς μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή μέσα στις εκκλησίες και την ευλόγησαν. Λείψανα παλιών άστρων και γωνιές αραχνιασμένες τ' ουρανού σαρώνοντας η καταιγίδα που θα γεννήσει ο νους του ανθρώπου. Και των αρχαίων Κυβερνητών τα έργα πληρώνοντας η Χτίσις, θα φρίξει. Ταραχή θα πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα θα υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου. Που πρώτα θα κρατήσει τις αχτίδες του, σημάδι ότι καιρός να λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση. Και μετά θα μιλήσει, να πει: εξόριστε Ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε, τι βλέπεις;

-Βλέπω τα έθνη, άλλοτες αλαζονικά, παραδομένα στη σφήκα και
στο ξινόχορτο.

-Βλέπω τα πελέκια στον αέρα σκίζοντας προτομές Αυτοκρατόρων
και Στρατηγών.

-Βλέπω τους εμπόρους να εισπράττουν σκύβοντας το κέρδος των
δικών τους πτωμάτων.
-Βλέπω την αλληλουχία των κρυφών νοημάτων.

Χρόνους πολλούς μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή μέσα στις εκκλησίες και την ευλόγησαν. Αλλά πριν, ιδού, θα γίνουν οι ωραίοι που ναρκισσεύτηκαν στις τριόδους Φίλιπποι και Ροβέρτοι. Θα φορέσουν ανάποδα το δαχτυλίδι τους, και με καρφί θα χτενίσουνε το μαλλί τους, και με νεκροκεφαλές θα στολίσουνε το στήθος τους, για να δελεάσουν τα γύναια. Και τα γύναια θα καταπλαγούν και θα στέρξουν. Για να έβγει αληθινός ο λόγος, ότι σιμά η μέρα όπου το κάλλος θα παραδοθεί στις μύγες της Αγοράς. Και θα αγαναχτήσει το κορμί της πόρνης μην έχοντας άλλο τι να ζηλέψει. Και θα γίνει κατήγορος η πόρνη σοφών και μεγιστάνων, το σπέρμα που υπηρέτησε πιστά, σε μαρτυρία φέρνοντας. Και θα τινάξει πάνουθέ της την κατάρα, κατά την Ανατολή το χέρι τεντώνοντας και φωνάζοντας: εξόριστε Ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε, τι βλέπεις;
-Βλέπω τα χρώματα του Υμηττού στη βάση την ιερή του Νέου Α-
στικού μας Κώδικα.

-Βλέπω τη μικρή Μυρτώ, την πόρνη από τη Σίκινο, στημένη πέτρι-
νο άγαλμα στην πλατεία της Αγοράς με τις Κρήνες και τα ορθά
Λεοντάρια.

-Βλέπω τους έφηβους και βλέπω τα κορίτσια στην ετήσια Κλήρω-
ση των Ζευγαριών.
-Βλέπω ψηλά, μες στους αιθέρες, το Ερεχθείο των Πουλιών.

Λείψανα παλιών άστρων και γωνιές αραχνιασμένες τ' ουρανού σαρώνοντας η καταιγίδα που θα γεννήσει ο νους του ανθρώπου. Αλλά πριν, ιδού, θα περάσουν γενεές το αλέτρι τους πάνω στη στέρφα γης. Και κρυφά θα μετρήσουν την ανθρώπινη πραμάτεια τους οι Κυβερνήτες, κηρύσσοντας πολέμους. Όπου θα χορτασθούνε ο Χωροφύλακας και ο Στρατοδίκης. Αφήνοντας το χρυσάφι στους αφανείς, να εισπράξουν αυτοί τον μιστό της ύβρης και του μαρτυρίου. Και μεγάλα πλοία θ' ανεβάσουν σημαίες, εμβατήρια θα πάρουν τους δρόμους, οι εξώστες να ράνουν με άνθη τον Νικητή. Που θα ζει στην οσμή των πτωμάτων. Και του λάκκου σιμά του το στόμα, το σκοτάδι θ' ανοίγει στα μέτρα του, κράζοντας: εξόριστε Ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε, τι βλέπεις;
-Βλέπω τους Στρατοδίκες να καίνε σαν κεριά, στο μεγάλο τραπέζι
της Αναστάσεως.

-Βλέπω τους Χωροφυλάκους να προσφέρουν το αίμα τους, θυσία
στην καθαρότητα των ουρανών.

-Βλέπω τη διαρκή επανάσταση φυτών και λουλουδιών.
-Βλέπω τις κανονιοφόρους του Έρωτα.

Και των αρχαίων Κυβερνητών τα έργα πληρώνοντας η Χτίσις, θα φρίξει. Ταραχή θα πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα θα υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου. Αλλά πριν, ιδού, θα στενάξουν οι νέοι, και το αίμα τους αναίτια θα γεράσει. Κουρεμένοι κατάδικοι θα χτυπήσουν την καραβάνα τους πάνω στα κάγκελα. Και θα αδειάσουν όλα τα εργοστάσια, και μετά πάλι με την επίταξη θα γεμίσουν, για να βγάλουνε όνειρα συντηρημένα σε κουτιά μυριάδες, και χιλιάδων λογιών εμφιαλωμένη φύση. Και θα 'ρθουνε χρόνια χλωμά και αδύναμα μέσα στη γάζα. Και θα 'χει καθένας τα λίγα γραμμάρια της ευτυχίας. Και θα 'ναι τα πράγματα μέσα του κιόλας ωραία ερείπια. Τότε, μην έχοντας άλλη εξορία, που να θρηνήσει ο Ποιητής, την υγεία της καταιγίδας από τ' ανοιχτά στήθη του αδειάζοντας, θα γυρίσει για να σταθεί στα ωραία μέσα ερείπια. Και τον πρώτο λόγο του ο στερνός των ανθρώπων θα πει, ν' αψηλώσουν τα χόρτα, η γυναίκα στο πλάι του σαν αχτίδα του ήλιου να βγει. Και πάλι θα λατρέψει τη γυναίκα και θα την πλαγιάσει πάνου στα χόρτα καθώς που ετάχθη. Και θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση, και θα σπείρουνε γενεές στους αιώνες των αιώνων!

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

2ος Διαγωνισμός Διηγήματος «ΛόγωΤέχνης»

Η αστική μη κερδοσκοπική εταιρία πολιτισμού Artspot διοργανώνει για δεύτερη συνεχή χρονιά τον διαγωνισμό διηγήματος «ΛόγωΤέχνης», με στόχο να καθιερωθεί ως λογοτεχνικός θεσμός στο ελληνικό διαδίκτυο. Η μεγάλη επιτυχία του 1ου Διαγωνισμού Διηγήματος «ΛόγωΤέχνης», τόσο στον αριθμό των συμμετοχών, όσο και στην ποιότητα των κειμένων, απέδειξε πως υπάρχει μια ισχυρή δημιουργική δυναμική στους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται στο Διαδίκτυο. Βασικός προσανατολισμός της φιλοσοφίας της Artspot παραμένει η ανάδειξη της δημιουργικότητας και της εξωτερίκευσης σκέψεων και συναισθημάτων μέσω της τέχνης.
Το θέμα: Το θέμα του φετινού διαγωνισμού είναι «Ιστορίες Διαδικτύου» και σκοπό έχει να αποτυπώσει μέσω του γραπτού λόγου τον πρωτεύοντα ρόλο που διαδραματίζει πλέον το Διαδίκτυο στην καθημερινότητα. Οι συμμετέχοντες θα πρέπει στην πλοκή του διηγήματος που θα συγγράψουν να συμπεριλάβουν στοιχεία που να αφορούν, να διαδραματίζονται ή να σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με το Διαδίκτυο.

Η Κριτική Επιτροπή:

• Εύη Λαμπροπούλου, Συγγραφέας
• Δημήτρης Μαμαλούκας, Συγγραφέας
• Έλενα Μαρούτσου, Συγγραφέας
• Δημήτρης Σωτάκης, Συγγραφέας
• Γιάννης Φαρσάρης, Υπεύθυνος διοργάνωσης του διαγωνισμού εκ μέρους του φορέα Artspot

Διάρκεια του διαγωνισμού: Ημερομηνία έναρξης του Διαγωνισμού είναι η 25η Ιουνίου 2011 και ημερομηνία λήξης η 31η Αυγούστου 2011.
Έκταση των κειμένων: Τα διηγήματα δεν θα πρέπει να ξεπερνούν σε έκταση τις 1.000 λέξεις.
Οι Νικητές: Τα μέλη της Κριτικής Επιτροπής θα απονείμουν 3 βραβεία και 3 επαίνους, που θα απονεμηθούν σε ειδική τιμητική εκδήλωση, η οποία θα διοργανωθεί από την εταιρεία Artspot. Τα 20 πρώτα διηγήματα του διαγωνισμού θα εκδοθούν σε ψηφιακό βιβλίο (e-book).
Αναλυτικές πληροφορίες για τους όρους συμμετοχής του Διαγωνισμού Διηγήματος «ΛογωΤέχνης» είναι διαθέσιμες στον δικτυακό τόπο http://logotexnis2011.artspot.gr και στο email contest@artspot.gr Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. .

1ο Συμπόσιο Γλυπτικής Πάρου «Παρία Λίθος»

Άννα Παπαρίζου     

Πολλά από τα γνωστότερα αγάλματα της κλασικής αρχαιότητας δημιουργήθηκαν από πάριο μάρμαρο. Στα αρχαία λατομεία, 6 γλύπτες δημιουργούν τέχνη μέχρι τις 2 Ιουλίου στο 1ο Συμπόσιο Γλυπτικής του νησιού.

Τα Αρχαία Λατομεία της Πάρου (Μαράθι, 5 χλμ. έξω από την Παροικιά) ξαναζούν μέρες εικαστικής αίγλης. Έξι μεγάλοι γλύπτες δημιουργούν στον περιβάλλοντα χώρο των αρχαίων λατομείων μαρμάρινα έργα ξεχωριστής αξίας και αισθητικής. Μέχρι τις 1-2 Ιουλίου που θα γίνουν οι τελετές λήξης του 1ου Συμποσίου Γλυπτικής Πάρου τα έργα θα έχουν τελειοποιηθεί και τοποθετηθεί στο χώρο.

Μπορεί το «διάφανο» μάρμαρο να έδωσε τον Ερμή του Πραξιτέλη, την Αφροδίτη της Μήλου, τη Νίκη της Σαμοθράκης, όμως και το σημερινό παριανό μάρμαρο δίνει σημαντικές δημιουργίες μέσα από τα χέρια των 6 αξιόλογων γλυπτών (Βασίλης Βασίλη, Χρήστος Λαζαράκης, Ανδρέας Λόλης, Χρήστος Ρηγανάς, Κυριάκος Ρόκος, Δημήτριος Σκαλκώτος και οι βοηθοί Γιώργος Παλαμάρης, Σταύρος Μαυρομιχάλης και Παναγιώτης Λάμπρου).

Αν, λοιπόν, είσαι στην Πάρο αυτές τις μέρες, κάνε μία βόλτα από τα Λατομεία. Κάτι πολύ ενδιαφέρον γίνεται εκεί.
Aν πάλι βρεθείς στο νησί μετά τη 2η Ιουλίου, να ξέρεις ότι τα Αρχαία Λατομεία δεν ενδείκνυνται πια μόνο για βόλτα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος· είναι πλέον κέντρο μοντέρνας τέχνης, με τα γλυπτά των καλλιτεχνών να εκτίθενται στον πεζόδρομο που οδηγεί στα Λατομεία.

Photos!

• 
• 
• 
• 
• 
• 

Η μέρα που πέθανε η Δημοκρατία – [Φωτογραφικό] « //ΠαραλληλοΓράφος//

Η μέρα που πέθανε η Δημοκρατία – [Φωτογραφικό] « //ΠαραλληλοΓράφος//

Κάλεσμα για κοινό αγώνα στον χώρο του Πολιτισμού

Όλοι στον αγώνα για την κοινωνική λειτουργία της τέχνης και τον κοινωνικό ρόλο του καλλιτέχνη.
Όλοι στον αγώνα για να μην περάσουν τα νέα βάρβαρα μέτρα.
Αγώνας τώρα για την προστασία της ζωής μας από την ανεργία, από την μείωση του εισοδήματος, από τη βαριά φορολογία και την ακρίβεια.

Η ζωή μας επιδεινώνεται:
• Οι καλλιτέχνες ζούμε την κάθετη πτώση του βιοτικού μας επιπέδου όπως άλλωστε οι εργαζόμενοι όλων των κλάδων. Χάνουμε κάθε εργασιακό και συνταξιοδοτικό δικαίωμα, επιδόματα, περίθαλψη. Δηλαδή οδηγούμαστε στην εξαθλίωση. Οι εξαιρέσεις ελάχιστες. Η ανεργία είναι τεράστια σε όλους τους κλάδους μας. Ολοένα περισσότεροι από εμάς οδηγούμαστε στην ετεροαπασχόληση. • Για τους ηθοποιούς και τους μουσικούς μείωσαν τους μισθούς και τα επιδόματα στα κρατικά θέατρα και ορχήστρες, τα ΔΗΠΕΘΕ και τα δημοτικά μουσικά σύνολα και ωδεία ενώ μείωσαν κατά πολύ τις αμοιβές στον οπτικοακουστικό τομέα.
• Από τους δήμους έχουμε καθημερινά δεκάδες απολύσεις μουσικών, εικαστικών, ηθοποιών, ενώ πολλοί καλλιτέχνες που δουλεύουν συμβασιούχοι στην δημόσια εκπαίδευση έχουν προσληφθεί μέσω ΕΣΠΑ με όρους εργασιακής σκλαβιάς.
• Η Αισθητική Αγωγή και η Καλλιτεχνική Παιδεία εκτοπίζονται από τον κορμό της εκπαίδευσης και μένουν προνόμιο των λίγων μαθητών στο ταξικό σχολείο .
• Αύξησαν τα απαιτούμενα ένσημα από 50 σε 100 αφαιρώντας απ’ τους περισσότερους το δικαίωμα στην περίθαλψη.
• Για τους εικαστικούς, τους λογοτέχνες και τους μουσουργούς ακόμα και αυτό το βιβλιάριο απορρίας δίνεται περιορισμένα «μετ’ εμποδίων , ενώ το ασφαλιστικό τους παραμένει άλυτο για χρόνια. Την ίδια ώρα οι λεγόμενες «τιμητικές συντάξεις» του ΥΠΠΟΤ, μοναδικός πόρος ζωής για τους ηλικωμένους ανασφάλιστους δημιουργούς, έχουν απελπιστικά συρρικνωθεί.
• Τα δημόσια καλλιτεχνικά έργα και οι κρατικές διοργανώσεις έχουν σχεδόν καταργηθεί ενώ τον χώρο λυμαίνονται οι εργολάβοι επιχειρηματίες του χώρου της τέχνης και του θεάματος.

Αγώνας τώρα για να εμποδιστεί η πολιτική που αντιμετωπίζει τον Πολιτισμό ως εμπόρευμα και τους εργαζόμενους σε αυτόν σαν μέσα παραγωγής κέρδους.

Το καλλιτεχνικό έργο αντιμετωπίζεται ως εμπορικό «προϊόν» και η πολιτιστική κληρονομιά ως τουριστική «ατραξιόν»:

• Μειώνεται συνεχώς ο προϋπολογισμός για τον πολιτισμό, προσφέροντας μάλιστα το μεγάλο μερίδιο στους ιδιώτες (Μέγαρα Μουσικής, Ιδρύματα κ.λ.π.) των οποίων αναλαμβάνει να πληρώνει ακόμα και τα χρέη.
• Κρατικές δομές (θέατρα-ορχήστρες –μουσεία, ΝΠΔΔ) μέσω της υποχρηματοδότησης οδηγούνται στην ιδιωτικοποίηση ή το κλείσιμο.
• Η Λυρική έχει ήδη αποφασιστεί να παραχωρηθεί στο Ίδρυμα « Σταύρος Νιάρχος», ενώ την οπερέτα που στεγαζόταν στο «Ακροπόλ» την έκλεισαν.
• Πολλά ΔΗΠΕΘΕ θυσιάζονται μέσω Καλλικράτη σε κλείσιμο, κι όσα γλιτώσουν θα γίνουν βορά στην κερδοσκοπία των μεγαλο• επιχειρηματιών. (το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης ήδη έγινε Α.Ε. με βασικό μέτοχο την ΑΝΕΚ).
• Σημαντικά καλλιτεχνικά αρχεία έχουν παραχωρηθεί στους επιχειρηματίες (του Μεγάρου Μουσικής, Μουσείου Μπενάκη κ. α.) προς εμπορική εκμετάλλευση, την ίδια στιγμή που απαξιώνονται οι κρατικές δομές όπως το θεατρικό μουσείο.
• Οι κρατικές επιχορηγήσεις αντί να σημαίνουν δυνατότητα δημιουργίας, δίνονται για προώθηση επιχειρηματικών συμφερόντων και ελέγχου της καλλιτεχνικής παραγωγής.
• Ο νόμος για τον κινηματογράφο παραδίδει πλήρως την εγχώρια κινηματογραφία στους επιχειρηματίες, αφαιρώντας απ` τους δημιουργούς στοιχειώδη δικαιώματα καλλιτεχνικής επιλογής.
• Η ορχήστρα των χρωμάτων, δημιούργημα του Μάνου Χατζηδάκη αντιμετωπίζει τεράστια οικονομικά προβλήματα, έχοντας απλήρωτους επί μήνες τους μουσικούς. Ανάλογη η μοίρα και της ΚΟΕΜ και του ΕΕΤΕ .
• Η ΕΕ και τα οπτικοακουστικά μονοπώλια αποφάσισαν να μετατρέψουν σε αντικείμενο αγοραπωλησίας τα πνευματικά δικαιώματα - τα οποία η ΕΕ στα επίσημα κείμενά της τα εκλαμβάνει ως «πνευματική ιδιοκτησία» - αφού ως «ιδιοκτησία» μπορεί να «αλλάξει χέρια» στο πλαίσιο της «ελεύθερης αγοράς».
• Οι Αρχαιολογικοί χώροι καταρρέουν από έλλειψη προσωπικού και πόρων, ενώ οι αρχαιότητες μετατρέπονται κι αυτές σε πολιτιστικό εμπόρευμα.

Η κατάσταση αυτή έχει αιτία.

Είναι η πολιτική που ασκείται εδώ και χρόνια από τις κυβερνήσεις στη χώρα μας, ακολουθώντας και συμπράττοντας στις επιλογές της Ε.Ε.
Το αστικό κράτος «αποσύρεται» - συνειδητά και εσχάτως όχι και τόσο «διακριτικά» - από την οικονομική ενίσχυση του πολιτισμού, αξιοποιώντας φυσικά και την καπιταλιστική κρίση, ώστε το τεχνητά δημιουργημένο κενό να καλυφθεί από τις δυνάμεις της «αγοράς». Η πολιτική αυτή προϋποθέτει βέβαια και την απαξίωση, στα μάτια των δημιουργών και του λαού, των κρατικών δομών και θεσμών στήριξης του πολιτισμού, όπως συμβαίνει με κάθε κλάδο και τομέα που ετοιμάζεται για ξεπούλημα (Υγεία, Παιδεία κ.λπ).


Η ΕΕ δεν τηρεί κανένα «πολιτιστικό» πρόσχημα στο στρατηγικό στόχο του κεφαλαίου για πλήρη υποταγή της πολιτιστικής κληρονομιάς και της σύγχρονης δημιουργίας στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας του ευρω-ενωσιακού κεφαλαίου. Απρόσκοπτα ομολογούν ότι η καλλιτεχνική παραγωγή πρέπει να συγκεντρωθεί σε μεγάλα μονοπώλια πανευρωπαϊκής και παγκόσμιας κλίμακας και σε αυτά τα πλαίσια προωθείται και η κινητικότητα των καλλιτεχνών.

Οι άνθρωποι της τέχνης και του πολιτισμού, οι εργαζόμενοι στο χώρο του θεάματος ακροάματος συσπειρωνόμαστε, συντονίζουμε τη δράση μας και μπαίνουμε μπροστά για να εμποδίσουμε την υλοποίηση αυτής της πολιτικής, να ανατρέψουμε τα σχέδια ολοσχερούς παράδοσης του πολιτισμού και των εργαζόμενων σ` αυτόν στις απαιτήσεις και τα συμφέροντα της ολιγαρχίας. Μην ξεχνάμε ότι ο πολιτισμός δεν αφορά μόνο εμάς αλλά πάνω απ όλα τον ίδιο τον λαό.

Διακηρύσσουμε: ο Πολιτισμός δεν είναι εμπόρευμα, είναι δικαίωμα κοινωνικό. Ο πολιτισμός δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη. Ο κοινωνικός ρόλος της Τέχνης είναι λαικό δικαίωμα που θα το υπερασπιστούμε. Είμαστε ενάντια στον εμπορικό ευτελισμό της Τέχνης και στην αλλοτρίωση των συνειδήσεων

ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ - FREEDOM FLOTILLA II – STAY HUMAN

ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ - FREEDOM FLOTILLA II – STAY HUMAN

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ «ΟΔΥΣΣΕΙΑ»

ΘΕΑΤΡΟ ΡΕΜΑΤΙΑΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙ



- Άκου με εσύ ο θεός, που φτάνοντας εψές στο αρχοντικό μας
να μπω με το καράβι μ᾿ έσπρωξες στο ανταριασμένο κύμα,
να πάω να μάθω για τον κύρη μου, που τόσα χρόνια λείπει,
αν θα διαγείρει, μα ό,τι πρόσταξες το σταματούν οι Αργίτες,
και πιο πολύ οι μνηστήρες οι άνομοι στην τόση αδιαντροπιά τους.

- Εδώ κι ομπρός ανάξιος κι άμυαλος, Τηλέμαχε, δε θα 'σαι,
φτάνει μονάχα του πατέρα σου να κλείνεις το κουράγιο,
που ήταν παράξιος λόγια κι έργα του να τα τελεύει πλέρια.
Άν έτσι, η στράτα σου ανωφέλευτη κι ατέλευτη δε θα 'βγει.
Γι᾿ αυτό οι μνηστήρες πια μη γνοιάζεσαι τι λεν και τι λογιάζουν,
οί άνέμυαλοι, που νου δεν έχουνε κι ουδέ ψηφούν το δίκιο,
σου μένει ελπίδα ό,τι λογάριασες να βγάλεις ως την άκρη.

Όμηρος, Οδύσσεια, ραψωδία Β΄


Μ’ ένα από τα καράβια του Τηλέμαχου σαλπάρουμε, πάμε να βρούμε τον κατατρεγμένο από τους δυνατούς λαό, να βοηθήσουμε τους λίγους πιστούς του φίλους, τους Εύμαιους και τις Ευρύκλειες του κόσμου τούτου, να διώξουν τους άνομους μνηστήρες από τον κατεχόμενο τόπο τους, που τους πολιορκούν και τρων το βιος τους χρόνια τώρα.

Με τη φωνή του αοιδού στ’αυτιά μας, του παπού παραμυθά της φυλής μας, να νικήσουμε τα στοιχειά, τις Σκύλες και τις Χάρυβδες που στήνουν οι τελευταίοι πειρατές της Μεσογείου, που ορέχτηκαν την κυριαρχία και την κλοπή, για το οριστικό άνοιγμα της ελευθερίας των θαλάσσιων δρόμων, έτσι όπως χιλιάδες χρόνια ξέρουμε στη θάλασσά μας.

Μεγάλος αριθμός από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες και ηθοποιούς μας ανταποκρίθηκαν συγκινητικά στο κάλεσμά μας να ξανακουστεί ο οδηγητικός λόγος του επικού μας ποιητή. Η εκφορά αποσπασμάτων του, από όλες σχεδόν τις ραψωδίες, θα γίνει είτε στο πρωτότυπο είτε στη μετάφραση των Κακριδή-Καζαντζάκη. Λίγα αποσπάσματα θα ακουστουν σε μετάφραση Αργύρη Εφταλιώτη και Ζήσιμου Σιδέρη.

Παίρνουν μέρος οι:

ΣΠΥΡΟΣ ΒΡΑΧΩΡΙΤΗΣ
(με ομάδα από τους: Ανδρέα Κουτσουρέλη, Χριστιάνα Καραμανίδου, Ευάγγελο Χρήστου)
ΚΑΤΙΑ ΓΕΡΟΥ
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΚΑΡΙΟΦΥΛΙΑ ΚΑΡΑΜΠΕΤΗ
ΕΛΙΤΑ ΚΟΥΝΑΔΗ
ΜΑΓΙΑ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΚΡΗΣ
ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΡΜΑΡΗΝΟΣ
ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΑΥΡΟΜΑΤΑΚΗΣ
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΕΡΜΗΓΚΗΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
ΟΜΑΔΑ ΠΡΟΟΙΜΙΟΥ (με πέντε ηθοποιούς)
ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΜΑΝΙΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
(με ομάδα από τους: Μάρω Αγρίτη, Μάνος Καπερώνης, Εύη Οικονόμου-Βαμβακά, Δανάη Παπουτσή, Δήμητρα Σύρου)
ΕΛΕΝΑ ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ
ΡΕΝΗ ΠΙΤΤΑΚΗ
ΛΗΔΑ ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗ
ΑΡΗΣ ΡΕΤΣΟΣ
ΓΙΩΤΑ ΦΕΣΤΑ
ΓΙΩΡΓΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΑΚΗΣ

ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΗΚΕ Ο ΑΠΟΠΛΟΥΣ ΤΩΝ ΠΛΟΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ!

ΕΝΟΠΛΟΙ ΛΙΜΕΝΙΚΟΙ(;) ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΠΛΟΙΟ ΤΟΥ ΣΤΟΛΙΣΚΟΥ ΔΥΟ ΜΙΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ!

ΝΕΑ ΠΡΑΞΗ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ "ΕΚΤΡΟΠΗΣ" ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ!
ΙΔΟΥ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ "ΔΟΡΥΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗΣ" ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ!

Λίγες ημέρες μετά τη δολιοφθορά σε πλοίο του Στολίσκου της Ελευθερίας ΙΙ, η οποία όπως φαίνεται είχε την κάλυψη των δυνάμεων ασφαλείας, πλέον η Κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου "σαμποτάρει" και επισήμως την αποστολή αλληλεγγύης προς τον δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό!

Συγκεκριμένα, με σημερινή (01.07) απόφαση του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Χρήστου Παπουτσή, απαγορεύθηκε ο απόπλους των πλοίων με ελληνική και ξένη σημαία από τα ελληνικά λιμάνια με προορισμό τη θαλάσσια περιοχή της Γάζας. Το Αρχηγείο του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής με διαταγή του στις Λιμενικές Αρχές λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για την εφαρμογή της απόφασης.

ΤΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΠΛΟΙΟ ΤΟΥ ΣΤΟΛΙΣΚΟΥ!

Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά νωρίς το βράδυ της Παρασκευής, δύο σκάφη του λιμενικού σταμάτησαν το πλοίο "Audacity of Hope" δύο ναυτικά μίλια έξω από το λιμάνι του Πειραιά. Το tvxs.gr, έκανε λόγο μάλιστα για βαριά οπλισμένους, "άγνωστης εθνικότητας" στο ένα από τα δύο σκάφη!

Σύμφωνα με τα όσα μεταδίδουν διάφορα blogs, το πλοίο έχει οδηγηθεί πίσω στη στεριά, χωρίς όμως να έχει γίνει γνωστό το ακριβές λιμάνι!

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΑΛΛΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ "ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ"!

Όπως είναι γνωστό, έχουν ήδη δοθεί εντολές στις Λ ιμενικές Αρχές της χώρας για την επίδοση στους πλοιάρχους των πλοίων ανεξαρτήτως σημαίας της σχετικής Αγγελίας προς Ναυτιλλομένους στην οποία προσδιορίζεται ο θαλάσσιος χώρος ναυτικού αποκλεισμού από το Ισραήλ!

Ειδικότερα για τα πλοία υπό ελληνική σημαία θα πραγματοποιούνται σχετικές εγγραφές στα ημερολόγια γέφυρας μαζί με επίδοση τόσο της παραπάνω Αγγελίας όσο και της ανακοίνωσης του Υπουργείου Εξωτερικών, ημερομηνίας 22 Ιουνίου 2011.

Παράλληλα, οι αστυνομικές και τελωνειακές αρχές, θα διενεργούν και πάσης φύσεως ελέγχους σε σκάφη, επιβάτες και πληρώματα.

Έτσι ούτε λίγο - ούτε πολύ, η Κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, μετατρέπει τα Σώματα Ασφαλείας της χώρας, σε τοποτηρητές και "μαντρόσυκυλα" του Ισραήλ, εντός της ελληνικής επικράτειας!

Σαν να μην έφταναν μάλιστα όλα τα παραπάνω, οι ελληνικές αρχές, θα προβαίνουν και στην ηλεκτρονική επιτήρηση του ευρύτερου χώρου της Ανατολικής Μεσογείου (!), για την καταγραφή τυχόν άλλων πλοίων που μπορεί να προβούν σε ανάλογες κίνησεις!

ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΑΠΟ ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ ΣΕ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ!

Την Πέμπτη μάλιστα, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου ευχαρίστησε τους ηγέτες, -κάνοντας ειδική μνεία στον έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου,- που τάχθηκαν κατά της οργάνωσης του διεθνούς στολίσκου ανθρωπιστικής βοήθειας προς την Γάζα.

«Ευχαριστώ τους πολλούς ηγέτες του κόσμου που τάχθηκαν κατά του στολίσκου χαρακτηρίζοντάς τον ως 'πρόκληση' και εργάστηκαν κατά της διοργάνωσής του» δήλωσε ο κ. Νετανιάχου, κατά την διάρκεια τελετής για την απονομή των νέων βαθμών των πιλότων.ου

Πρόσθεσε δε ότι «ευχαριστώ ιδιαίτερα τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, καθώς και τον φίλο μου τον Έλληνα πρωθυπουργό.

ΠΡΑΞΗ ΑΝΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ!

Η νέα πράξη ντροπής από την Κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, άμεση απόρροια της "δορυφοροποίησης" της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στο "άρμα" του Ισραήλ, είναι και ηθικά αποκρουστική αλλά και επικίνδυνη για τον ελληνικό λαό! Από τη μια η Ελλάδα, αναδεικνύεται σε αρωγό της σφαγής του παλαιστιανιακού λαού από το κράτος του Ισραήλ, ενώ από την άλλη μεριά η χώρα μας κινδυνεύει να αναδειχθεί σε "κόκκινο πανί" για τον αραβομουσουλμανικό κόσμο, για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της..